H προεκλογική περίοδος, εμπεριέχει τη γοητεία της προσμονής αλλά και την αηδία της υπερβολής.
Όλα όσα διαβάσαμε κι ακούσαμε αυτές τις μέρες, θυμίζουν τις αθλητικές εφημερίδες του καλοκαιριού που είναι γεμάτες από «βαρύγδουπες» μετεγγραφές, μεγαλεπήβολα σχέδια και βαθυστόχαστες ονειρικές αναλύσεις μιας κατά τα άλλα μίζερης πραγματικότητας.
Επιτέλους από τη Δευτέρα επιστρέφει ο ρεαλισμός στην καθημερινότητά μας.
Οι τρεις κάλπες θα έχουν κλείσει. Όσοι ενδιαφέρονται για το μέλλον της γειτονιάς, της περιοχής και της χώρας τους, συμμετέχουν στην εκλογική διαδικασία και στο εξής θα ζουν με το βάρος της ευθύνης των επιλογών τους.
Οι υπόλοιποι θα έχουν δηλώσει την απέχθειά τους για τα κοινά, με την αποχή τους.
Όλοι θα έχουν κάποιο λόγο να κατηγορούν τις επιλογές των άλλων.
Τα προβλήματα όμως, τη Δευτέρα μετά τις κάλπες, δεν θα έχουν φύγει. Θα ζητούν τη λύση τους από δικές μας ενέργειες, δικές μας πρωτοβουλίες χωρίς μεγαλόστομες υποσχέσεις…
Από τη Δευτέρα, ο στόμφος της προεκλογικής περιόδου θα παραχωρήσει τη θέση του στον ρεαλισμό των λογαριασμών που πρέπει να πληρωθούν και των υποχρεώσεων που πρέπει τακτοποιηθούν στη ζωή κάθε πολίτη.
Το σύνθημα που υιοθέτησε η αξιωματική αντιπολίτευση «αν όλα πάνε καλά στη ζωή σου, μην κάνεις τίποτα» μπορεί να είναι αντιγραφή του αντίστοιχου συνθήματος που έθετε τη δεκαετία του ’80, ο Ρόναλντ Ρήγκαν διεκδικώντας την προεδρία των Η.Π.Α. από τον Τζίμι Κάρτερ, αλλά το δίδαγμα είναι διαφορετικό:
Η θητεία του Ρήγκαν αναμφισβήτητα δεν οδήγησε σε καλύτερες μέρες τους αμερικανούς πολίτες…
Στο τέλος, τις λύσεις, τις δίνουμε εμείς στη ζωή μας…
