Ο Γιόχαν Κρόιφ έφυγε… Μας είχε ενημερώσει εδώ και καιρό για την μάχη του με τον καρκίνο στους πνεύμονες, νικημένος από ένα από τα μεγάλα πάθη του, το κάπνισμα. Η κληρονομιά που αφήνει σε όλους μας είναι ένα άλλο πάθος, το ποδόσφαιρο. Δεν έπαιξε απλά καλό ποδόσφαιρο, ήταν ο κύριος εκφραστής της γενιάς του Total Football (ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο), που μόλις ελάχιστες ομάδες έχουν καταφέρει από τότε.
Η μάνα που άνοιξε τον δρόμο στο σύγχρονο ποδόσφαιρο
Ο «Ιπτάμενο Ολλανδός» είχε ξεχωρίσει από την αρχή. Όχι για την ταχύτητά του, όχι για το άλμα του, όχι για την τεχνική του… Δεν είναι υπερβολή να τον χαρακτηρίσουμε τον πιο «εγκεφαλικό» ποδοσφαιριστή στην ιστορία. Όλα όσα έκανε φαίνονταν λες και τα είχε σχεδιάσει το προηγούμενο βράδυ, όμως ήταν τόσο γρήγορα, ενώ έδειχναν και τόσο απλά.
Όλα άρχισαν από την μητέρα του 12χρονου Γιόχαν. Η καθαρίστρια στο προπονητικό κέντρο του Άγιαξ έπεσε σχεδόν στα γόνατα για να πείσει τους ιθύνοντες να τον πάρουν στις ακαδημίες τους. Αυτοί με τα πολλά υποχώρησαν, όταν είδαν όμως τον κοκκαλιάρη μικρό να τους συστήνεται, σίγουρα δεν περίμεναν να εξελιχθεί ούτε καν σε επαγγελματία. Γρήγορα, ο… «χτικιάρης» βούλωσε τα στόματα όλων στον Αίαντα. Κανείς δεν μπορούσε να εξηγήσει το πώς και το γιατί, όμως το αέρινο στυλ του, το χάιδεμα της μπάλας και η τρομερή του αντίληψη για τον χώρο και την κίνηση του αντιπάλου τον καθιστούσαν ασταμάτητο και ανάγκασαν τον πρόεδρο, Ρίνους Μίχελς, να του προσφέρει συμβόλαιο μόλις στα 17, πράγμα πρωτόγνωρο για την εποχή.
Το χτίσιμο του «τέλειου» ποδοσφαιριστή
Από εκείνο το σημείο ο ΚΡΑΟΥΦ (όπως προφέρεται κανονικά στα ολλανδικά) δεν πιάνεται. Με 190 τέρματα σε 226 ματς με τον Άγιαξ, είναι ο ηγέτης στην κατάκτηση 3 πρωταθλημάτων και 3 σερί Κυπέλλων Πρωταθλητριών. Στο δεύτερο, μάλιστα, στον δρόμο του βρέθηκε η ιστορική ομάδα του Παναθηναϊκού, με τους Οικονομόπουλο, Δομάζο, Αντωνιάδη και Φυλακούρη να μην μπορούν να τον σταματήσουν.
Με την εθνική είναι ασταμάτητος. Κατακτούν το Ευρωπαϊκό του 1978 με… περίπατο και το 4-3-3 και το ποδόσφαιρο της πίεσης και της συνεχούς κίνησης των παικτών γίνεται νέα μόδα, που η Μπαρτσελόνα του Γουαρδιόλα μόνο έχει καταφέρει να μιμηθεί.
Γυμνάζεται, δυναμώνει και πλέον δεν έχει κανένα μειονέκτημα. Ένα νέο στοιχείο που τον χαρακτηρίζει είναι η ακρίβεια στις πάσες, τα σουτ, την κίνηση. Ένας Άγγλος δημοσιογράφος τον χαρακτηρίζει σοφά «Πυθαγόρα με ποδοσφαιρικά παπούτσια».
Πολλοί έχουν αναρωτηθεί πως θα είχε εξελιχθεί αν είχε καταφέρει να πολεμήσει τα μεγάλα πάθη του, το κάπνισμα και τα… νεύρα. Δεν ήταν λίγες οι φορές που έχανε τον έλεγχο και έπαιρνε κόκκινες, ειδικά σε ματς με την εθνική. Αυτό δεν έφτανε όμως στην Μπαρτσελόνα για να μην τον φέρει κοντά της. Με τους Μπλαουγκράνα δεν πέτυχε ότι με τον Άγιαξ, όμως αγαπήθηκε όσο λίγοι και παραμένει από τους μεγαλύτερους θρύλους του συλλόγου. Με την εθνική, έφθασε στον τελικό του Μουντιάλ του 74’ κόντρα στην πανίσχυρη Δυτική Γερμανία του Μπεκενπάουερ και του Γκερντ Μίλερ, όπου οι «Οράνιε» ηττήθηκαν με 2-1. Αυτή ήταν η τελευταία του συμμετοχή σε μεγάλη διοργάνωση. Στο Μουντιάλ της Αργεντινής το 1978, δεν θ’ ακολουθήσει την αποστολή, προφασιζόμενος πολιτικούς λόγους. Πολλά χρόνια αργότερα, θα κυκλοφορήσει μια φήμη ότι εκείνη τη χρονιά, άγνωστοι είχαν εισβάλει στο σπίτι του Κρόιφ και είχαν απειλήσει τον ίδιο και την οικογένεια του, προκαλώντας του ψυχικό τραύμα, που θα του έπαιρνε πολύ καιρό για να το ξεπεράσει.
Στα 32 του χρόνια, αποφασίζει να ακολουθήσει το «χρυσό μονοπάτι» των ΗΠΑ. Παίζει για το Λος Άντζελες και την Ουάσιγκτον, ενώ επιστρέφει στην Ευρώπη για την Λεβάντε. Την καριέρα του θα κλείσει στην μεγάλη του αγάπη, τον Αίαντα, παίρνοντάς τον από το χέρι και φτάνοντας την ομάδα στον νταμπλ στα 37 του!
Η προπονητική δεν είναι απλή υπόθεση
Δεν μπορεί να μείνει μακριά από το ποδόσφαιρο. Χωρίς να έχει καν δίπλωμα προπονητή, πείθει με.. το ζόρι τους ιθύνοντες να τον αφήσουν να κάτσει στον πάγκο. Ως προπονητής, ομολογουμένως, δεν ήταν το ισορροπημένος. Εστίαζε μόνο στην… επίθεση, κάτι που καταδεικνύουν και τα 120(!) γκολ που πέτυχε η ομάδα την πρώτη σεζόν, χωρίς όμως να πάρει καν το πρωτάθλημα. Πήγε έπειτα στην Βαρκελώνη, όπου κατάφερε να πάρει το Τσάμπιονς Λιγκ, όμως η τόση πίεση από τους ανθρώπους της ομάδας τον κάνουν να καπνίζει όλο και περισσότερο, μέχρι που μπαίνει στο χειρουργείο. Ο ίδιος καταλαβαίνει ότι δεν το «έχει» με την προπονητική, η οποία κάνει κακό και στην υγεία του, και μόλις τον διώχνουν από την Μπάρτσα λέει όχι σε κάθε πρόταση.
Η «αποστράτευση»
Εγκαθίσταται στην Καταλονία με την 5μελή του οικογένεια και αναλαμβάνει διοικητικός στην ομάδα. Μέχρι που μια δυσάρεστη είδηση έγινε γνωστή τον Οκτώβρη του 2015. «Καρκίνος στους πνεύμονες», έγραφαν όλα τα μέσα εκείνη την ημέρα. Διέρρευσε μάλιστα ότι έκοψε και το τσιγάρο μετά απ’ όλα αυτά. Δύσκολα θα είναι αλήθεια. Ο Κρόιφ, στα 69 χρόνια της ζωής του, ποτέ δεν κατάφερε να ξεπεράσει τα πάθη του, όσο κι αν τον έτρωγαν. Τα πάθη άλλωστε είναι αυτά που χτίζουν τους πραγματικούς θρύλους…
Δείτε ένα βίντεο με τα κατορθώματά του:
