Είναι μερικά πράγματα που ακόμα κι αν τα ξέρεις από πριν, ακόμα κι αν ζεις και –στον πλανήτη «δημοσιογραφία»– σε μια εποχή ταχύτητας και περίπου σαρκοφάγου ανταγωνισμού, δεν τα φανερώνεις πριν από την ώρα τους. Ειδικά όταν σέβεσαι θεσμούς, συγκυρία και πρόσωπα. Θα μπορούσαμε, λοιπόν, να μπούμε κι εμείς στον ατέρμονο και δίχως νόημα ανταγωνισμό περί τού ποιος είπε πρώτος το όνομα του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, Πρ. Παυλόπουλου, που πρότεινε ο πρωθυπουργός, Α. Τσίπρας.
Δεν το κάναμε, όμως, παρ’ ότι μπορούμε να στοιχειοθετήσουμε πως ήμασταν από τους λίγους και από τους πρώτους που γνωρίζαμε το όνομα-έκπληξη, που πολλούς τους… έριξε από τα σύννεφα και που ήρθε –υποτίθεται– ως απολύτως ανατρεπτική έκπληξη να ταράξει τα πολιτικά νερά και τα πολιτικά ήθη.
Ο γράφων «έδεσε» την πληροφορία ότι ο Πρ. Παυλόπουλος θα είναι ο νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας από τα μέσα της προηγούμενης εβδομάδας. Σεβάστηκε την επιθυμία τόσο του πρωθυπουργού, Α. Τσίπρα, να διατηρήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων και το χαρτί του αιφνιδιασμού, όσο και του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας να μη φανερωθεί πριν της ώρας της η τιμητική αυτή πρόταση.
Είχαμε, ωστόσο, προειδοποιήσει με το δημοσίευμα του προηγούμενου Σαββάτου ότι η επιλογή του πρωθυπουργού, Α. Τσίπρα, θα προέρχεται από το «καραμανλικό» στρατόπεδο. Γιατί από καιρό λέμε και γράφουμε ότι ο πρωθυπουργός βρίσκεται σε συχνή επαφή και συνεννόηση με τον Κ. Καραμανλή.
Όταν, όμως, οι άλλοι μιλούσαν για πιθανές κεντροαριστερές λύσεις, βάζαμε στοίχημα, χωρίς να αποκαλύψουμε το όνομα, ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα προέρχεται από την Κεντροδεξιά, και όταν επένδυαν τα πάντα στο πρόσωπο του Δ. Αβραμόπουλου, απλώς κάναμε ένα θετικό νεύμα. Στην πραγματικότητα, παρ’ ότι ο Πρ. Παυλόπουλος δεν ήθελε να το πολυσυζητάει, το όνομά του ήταν το ισχυρότερο χαρτί ακόμα και πριν από τις εκλογές της 25ης Γενάρη.
Όταν το μεσημέρι του περασμένου Σαββάτου μας ήρθε μια πληροφορία ότι στο Μέγαρο Μαξίμου Παυλόπουλος – Αβραμόπουλος «παίζουν» με ποσοστά 50-50, επιβεβαιώσαμε την υποψηφιότητα. Επικοινωνήσαμε αμέσως με τον νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος επιβεβαίωσε με τον τρόπο του αυτή την εξέλιξη με τα εξής λόγια: «Αν μου γίνει πρόταση, φυσικά θα δεχτώ.
Εγώ, ξέρεις, εκτιμώ από χρόνια τον Τσίπρα, έχω πολύ καλές σχέσεις με την Αριστερά, με τιμά η πρόταση… Άλλωστε, ήμουν καθηγητής και της Ζωής (σ.σ. της προέδρου της Βουλής, Ζ. Κωνσταντοπούλου) και του Σταύρου του Κοντονή». Μετά από ακόμα ένα τηλεφώνημα σε κομματική πηγή του ΣΥΡΙΖΑ, ο γράφων έστειλε το απόγευμα του Σαββάτου ένα sms στον νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, το οποίο δεν απαντήθηκε, βεβαίως, για λόγους στρατηγικής, και στο οποίο τον ενημέρωνε κατά λέξη: «Κύριε καθηγητά, καλησπέρα σας. Εσείς “παίζετε” δυνατά για Προεδρία». Αυτά, γιατί ορισμένα πράγματα με ειδικό βάρος είναι πιο σημαντικά από τον πολλές φορές περιττό ανταγωνισμό των ΜΜΕ στο σπιράλ μιας ονοματολογίας. Αρκεί να σέβεσαι πρόσωπα, θεσμούς και στιγμές. Καλή επιτυχία, κύριε Πρόεδρε.
*Από το ένθετο ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑΚΑ που κυκλοφόρησε με το ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ το Σάββατο 21/02/2015.
