Στους Γιώργο Αλοίμονο και Στέφανο Τσουλάκη
Η Λιάνα Κανέλλη, ως εξόχως οξυδερκής και καλή χρήστης της ελληνικής γλώσσας, μπορεί να είναι δηλητηριώδης μιλώντας γλυκά και το αντίθετο. Δεν φοβάται να μιλήσει για την « κυβέρνηση Συριζοανελ, που μοιάζει με συγκυβέρνηση με πιστωτική κάρτα». Είναι αρνητική σε όποια σύμπραξη, καθώς τη θεωρεί ως ιδέα εκ του πονηρού, αφού «‘‘Η πρώτη φορά Αριστερά’’ θα έχει την πρωτοτυπία του πετυχημένου μεζεδοπωλείου του καπιταλισμού».
«Πρώτη φορά Αριστερά»… Σχεδόν έξι μήνες μετά να κάνουμε έναν απολογισμό;
Θα κρατήσω το «πρώτη φορά».Για να είμαστε συνεπείς με την πραγματικότητα, πρέπει να προσθέσουμε στο «πρώτη φορά Αριστερά» και τους ΑΝΕΛ, δηλαδή την τελευταία ακραιφνή Δεξιά.Άρα, μιλάμε για συγκυβέρνηση στην Ελλάδα Συριζοανελ!
Ο απολογισμός,έως αυτή την ώρα που μιλάμε, και με άγνωστα τα του Εurogroup σε σχέση με τις προεκλογικές εξαγγελίες και προσδοκίες, είναι πενιχρός, αλλά και συμβατικός. Επέκταση του προηγούμενου συμφωνο-μνημονιακού προγράμματος –πείτε το όπως θέλετε– μερικά νομοσχέδια χωρίς δημοσιονομικό κόστος και ελαφρύνσεις με περιορισμούς.Για παράδειγμα, μίνι φορολογικό χωρίς τα μπλοκάκια μέσα και 60 δόσεις για τους χρωστούντες ΔΕΗ, αλλά με τόκο 5,7%.Σαν συγκυβέρνηση με πιστωτική κάρτα μοιάζει.
Το ΚΚΕ δεν θεωρεί μονόδρομο την ΕΕ. Ποιος είναι ο άλλος, πρακτικός, άμεσος δρόμος που προτείνετε για να φύγουμε από την κρίση;
Για να είμαστε σοβαροί και για να μη ζητάτε, στο πλαίσιο της συστηματικής αντικομουνιστικής μεταπολεμικής προπαγάνδας, από το ΚΚΕ να πραγματοποιήσει την επανάσταση με απλοποιημένες διαδικασίες μιας selfie,ξεχάστε το «άμεσος».Υπάρχει άλλος δρόμος: η αποδέσμευση από την ΕΕ, την ευρωζώνη,το ΝΑΤΟ κ.λπ.,αλλά με πραγματική λαϊκή κυριαρχία.
Αυτό, εκτός από κρίσιμη μάζα,προϋποθέτει και την οργάνωση δυνάμεων της πλειοψηφίας των εργαζομένων σε αυτό που εντός ευρωστρούγκας είναι θανάσιμο αντικαπιταλιστικό αμάρτημα.Ήτοι, κοινωνικοποίηση μέσων παραγωγής,αρχής γενομένης από βασικά δημόσια αγαθά,φως,νερό, νοσοκομείο, σχολείο, έως και τράπεζες. Η αποδέσμευση δεν είναι Κούγκι ενσταντανέ,είναι πάλη.Οδηγεί τον λαό στην εξουσία και τη χώρα σε ισότιμες επωφελείς σχέσεις με άλλες χώρες για όσα δεν παράγει.Έχει δασμούς και σύνορα όχι αφημένα στη Σένγκεν.Και για να τελειώνουμε με το παραμύθι, η αντίθετη πορεία απ’ όλα τούτα έφερε τη Βουλγαρία, αλλά και την κραταιά Φινλανδία, σε επίπεδο συντάξεων και βασικών μισθών κατώτερων και των μνημονίων.
Πολλοί μιλούν για την ανάγκη συναίνεσης. Το ΚΚΕ είναι έτοιμο να συμμετάσχει σε ευρύτερες εθνικές προσπάθειες;
Το ΚΚΕ έχει υπερδιδακτορικό μεταφραστή του αστικού λεξιλογίου.Μεταφράζω:συναίνεση σημαίνει να γίνει το ΚΚΕ συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ ή οι κόκκινοι ΑΝΕΛ της όποιας συγκυβέρνησης συμπτυχθεί,αφού προηγουμένως δηλώσει υποταγή στη Ζωή,τη μόνη ζωή που πάει μπροστά μετά τις εκλογές. Πολύ χαλασμένος είναι αυτός ο πύραυλος για να εκτοξευτούμε.Μάλλον σε αντικομουνιστική τορπίλη φέρνει.
Τελικά, μπορεί να κυβερνήσει η Αριστερά; Με ποιον τρόπο;
Όπως φαίνεται θαυμάσια, με τα τρενάκια του Πάνου, τα τερτίπια του Γιάνη,τον φόβο και τα φίδια του άλλου Γιάννη,του Πανούση, και τις απειλές της κας Τσίπρα ότι θα χωρίσει τον Αλέξη, άμα υποκύψει στους δανειστές…Όλο αυτό υποθέτω πως στη νεότερη γενιά φαντάζει λιγάκι ως διακυβέρνηση του στιλ «occupy Wall Street-γιούρια Ακρόπολης».Αν συνεχιστεί, θα έχει την πρωτοτυπία ενός πετυχημένου μεζεδοπωλείου του καπιταλισμού.
Φαινόμενο «Κωνσταντοπούλου» στα όρια της νεύρωσης ή απλώς ένας νέος μακαρθισμός;
Απαγορεύω στον εαυτό μου,δεν μπορώ να το απαγορεύσω σε εσάς,να απαντά σε ερωτήσεις ψυχαναλυτικού τύπου για πολιτικά ζητήματα και πολιτικές προσωπικότητες.Στις παρέες μας, ο καθένας λέει ό,τι θέλει για τον άλλον,φίλο ή εχθρό, ή απλώς αντίπαλο. Όμως, σε ψυχαναλυτικό Γκουαντάναμο δεν βάζω τη γνώμη μου.Το θεωρώ πολιτικό «Μενγκελισμό» που, δυστυχώς, δεν τον αποφεύγουν ούτε αριστεροί ούτε δεξιοί τη σήμερον ημέρα. Η κα Κωνσταντοπούλου είναι επιλογή του κ.Τσίπρα για την τρίτη θέση ισχύος της συνταγματικής αστικής τάξης.Εξαντλεί,υπερβαίνει, οικειοποιείται και ενίοτε ιδιοποιείται τις εξουσίες της.Φαντάζει στον χώρο της ως «μιας γυναικός αρχή».Να συζητήσουμε αν αυτό είναι εκτροπή(;),αισθητικά αποδεκτό(;), σπασαρχίδικο(;) και για ποιους από αυτούς που την ψήφισαν.Το ΚΚΕ το απέφυγε!
Τα υπόλοιπα είναι το γνωστό άλλοθι που φτιάχνεται στις αμερικανικές ταινίες.Οπότε, μερίδα του κοινού πρέπει να ταυτιστεί με τον δικό του «καλό ή κακό μπάτσο». Είμαστε, εν πολλοίς, οι επιλογές μας,οπότε εκείνο που είχα πει την ημέρα που απηλλάγη,επειδή κατά τον εισαγγελέα γλίστρησε,ο σβαστικοφόρος νεοναζί χρυσαυγίτης,ισχύει:Ζωή σε λόγου σας. Κι αυτό το βαρύ και πένθιμο ενέχει τον χαρακτήρα της προειδοποίησης, γιατί η κα πρόεδρος καλογυαλίζει το κλασικό εργαλείο του συστήματος που είναι,ήταν και θα είναι οι ναζί φασίστες,εκούσα άκουσα θα δείξει,στο όνομα… των τύπων και όχι των ήλων της αστικής δημοκρατίας.
Η Ελλάδα στα βράχια, οι Έλληνες στον γκρεμό και η κοινωνία χωρίς ελπίδα. Και τώρα;
Αν δεν ξέρετε ή δεν μπορείτε ή δεν θέλετε να μάθετε ποιος κερδίζει από αυτό το καλά δομημένο τρομοκρατικό σλόγκαν που μόλις εκτοξεύσατε εναντίον του λαού, που είναι η Ελλάδα, τότε θα με υποχρεώσετε, για ακόμα μια φορά, να μην μπερδέψω τις λέξεις και τον τονισμό:άλλο ζωή και άλλο επιβίωση,άλλο παραμύθια και άλλο παραμυθία,άλλο φάρμακο και άλλο φαρμάκι.Η επιλογή των λέξεων από αυτά τα δίδυμα συνιστά και πολιτική επιλογή.Και έχει σημασία να το κάνετε, να το κάνω, να το κάνουμε όλοι, απευθύνοντας τις ερωτήσεις τέτοιου τύπου πρώτα στον εαυτό μας, αναλαμβάνοντας την υποκειμενική ευθύνη, πρινεκφράσουμε και τη συλλογική ως απάντηση.
Γιατί το ΚΚΕ βλέπει τα ποσοστά του να μένουν καθηλωμένα;
Γιατί δεν παίζει το παιχνίδι των μπόνους, δεν τάζει λαγούς με πετραχήλια, δεν εξαπατά και δεν αυταπατάται.Την ερώτηση, πάντως, αυτή φροντίζουν να την κάνουν και να την απαντούν συνήθως εκείνοι που προτιμούν την εξαφάνισή του ή την ενσωμάτωσή του,από το να ακούσουν ιδέες και θέσεις που τους οδηγούν ως λαό στην εξουσία και όχι ως μέσο για την πάρτη τους.Το εργατικό κίνημα είναι σε ύφεση και με το που πάει να ανακάμψει και να υψώσει ανάστημα,να βρυχηθεί, βρε αδερφέ, αυτοί που το πατάνε στον σβέρκο το ρωτάνε γιατί δεν σηκώνεται.Δώσε το χέρι σου σε όποιον θέλει να σηκωθεί, λέει ο ποιητής, και το ΚΚΕ επιμένει να το κάνει.
Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται στην εξουσία με πολλά στελέχη του να προέρχονται από το ΚΚΕ. Μήπως, τελικά, το ΚΚΕ τρώει τα παιδιά του ή αποβάλλει όποιον δεν ενστερνίζεται τα ιδανικά του;
Όσοι πέρασαν από το ΚΚΕ το περιλαμβάνουν υπερηφάνως στο βιογραφικό τους ως πολιτικό και πολιτισμικό περιουσιακό στοιχείο.Όταν ανακαλύψουν ότι υπάρχουν και αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια,αποποιούνται την κληρονομιά μετά περισσής ευκολίας. Μόλις δουν τα δύσκολα, φωνάζουν «κόμμα, γιατί με αποκλήρωσες» και ζητάνε να σφάξουν τα νυν κομούνια τον μόσχο τον σιτευτό για τα τέως!
Από την έντυπη έκδοση του Παρασκηνίου
