Μαθαίνουμε ότι τελικά «λεφτά υπάρχουν» για να βολεύονται οι φίλοι ημετέρων.
Δεν εξηγείται αλλιώς, εάν μη τι άλλο με την κοινή λογική, πώς στρώνουν το χαλί στην Κωνσταντινούπολη για τον φίλο του Προέδρου του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού στη θέση διευθυντή του παραρτήματος στην Τουρκία.
Οι θέσεις αυτές δεν προκηρύσσονται πλέον ή τα μνημόνια έχουν να κάνουν μόνο με τις αυτοκτονίες και την πείνα του κοσμάκη;
Σε ένα πάντως τόσο ευαίσθητο πόστο θα έπρεπε να ελέγχεται το ποιόν των υποψηφίων, η προϋπηρεσία τους, οι «σπουδές» τους στο εξωτερικό – λίγα είδαμε και ακούσαμε πρόσφατα με πτυχία του εξωτερικού; Θέλουμε κι άλλα;
Όλα αυτά δε, στην γείτονα χώρα, που μάλλον – λέμε εμείς, αφού δεν έχουμε τις κυβερνητικές θέσεις και τις ειδικές γνώσεις των διπλωματικών φωστήρων – θα έπρεπε να είμαστε λίγο πιο προσεκτικοί.
