Γράφει ο Φώτης Σιούμπουρας
Από την επομένη των εκλογών και ιδιαίτερα τις τελευταίες μέρες παρακολουθούμε μια ατέλειωτη παρέλαση υπουργών(και ιδιαίτερα του υπουργού Οικονομικών, Γιάνη Βαρουφάκη) από όλα σχεδόν τα μέσα, κυρίως τα ηλεκτρονικά, όπου με περισσή ευκολία αποφαίνονται επί παντός του επιστητού. Όλοι έχουν άποψη για όλα, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους τις παρενέργειες των δηλώσεών τους.
Οι οποίες δηλώσεις τους π.χ. για ΕΝΦΙΑ, διορισμούς στην Παιδεία, ΤΕΙ, Πρότυπα, μεταναστευτικό, αλλά και «δεν έχουμε μνημόνιο, έχουμε σύμβαση, δεν έχουμε τρόικα, έχουμε θεσμούς, δεν θα πάρουμε δόση, θα πάρουμε λεφτά, δεν θα ισχύει μελλοντικά ο νόμος για τον φόρο ακινήτων, αλλά ισχύει προς το παρόν ο νόμος για τον φόρο ακινήτων», είναι τις περισσότερες φορές αντιφατικές και αλληλοσυγκρουόμενες.
Από ένα έλλειμμα συνεννόησης και συντονισμού δημιουργήθηκε ξαφνικά ένα μείζον θέμα με τη μεταναστευτική πολιτική, προκαλώντας άκαιρες και επιπόλαιες αντιπαραθέσεις, αλλά και οδηγώντας στην αποπομπή ενός ανώτατου αξιωματικού της Αστυνομίας, του μόνου ανεύθυνου. Κάτι ανάλογο έγινε και με την ιστορία των αυξήσεων στη ΔΕΗ, αλλά και με το θέμα της επένδυσης στις Σκουριές στη Χαλκιδική, επιτείνοντας τον διχασμό της τοπικής κοινωνίας και τη μαχητική αντίδραση χιλιάδων εργαζομένων που βλέπουν ότι απειλείται η δουλειά τους.
Να προσθέσουμε, βέβαια, και τις πρωτοβουλίες του υπουργείου Παιδείας, που καθημερινά σχεδόν ανοίγει ένα θέμα προκαλώντας αλυσιδωτές αντιδράσεις και δημιουργώντας αναστάτωση στην εκπαιδευτική διαδικασία, αλλά και στον προγραμματισμό χιλιάδων οικογενειών.
Απορεί, βέβαια, κανείς πότε ασχολούνται οι υπουργοί ουσιαστικά με τα τεράστια προβλήματα που έχουν να αντιμετωπίσουν, αφού επιλέγουν να ξοδεύουν τον χρόνο τους στις τηλεοπτικές πασαρέλες.Είναι παράλογο ορισμένοι υπουργοί, οι οποίοι φαίνεται ότι δεν έχουν καταλάβει ακόμα ότι άλλες είναι οι υποχρεώσεις και οι δεσμεύσεις ενός κυβερνητικού στελέχους και άλλες ενός παράγοντα της αντιπολίτευσης,να επιμένουν να παριστάνουν τους σχολιαστές, αντί να κλειστούν στο γραφείο τους και να αναμετρηθούν με τα προβλήματα.
Κάποιος πρέπει να τους εξηγήσει (ο πρωθυπουργός έκανε, ήδη, παραινέσεις κυρίως προς Βαρουφάκη) ότι οι δηλώσεις τους περνούν πλέον από πολλαπλά μικροσκόπια, ότι υπολογίζονται και αξιολογούνται με διαφορετικό τρόπο από ό,τι πριν.
Όσο κατανοητή, όμως, και αν είναι η βιασύνη ορισμένων στελεχών της κυβέρνησης να επιδείξουν έργο, άλλο τόσο ακατανόητη είναι η επαναλαμβανόμενη εμμονή να ακυρώνονται νόμοι και αποφάσεις προηγούμενων κυβερνήσεων, χωρίς να σταθμίζονται οι επιπτώσεις και οι παρενέργειες που έχουν.
Η χώρα χρειάζεται πράγματι αλλαγές και γενναίες μεταρρυθμίσεις, με την προϋπόθεση,όμως, να είναι αποδοτικές και να συμβάλουν ουσιαστικά στην αντιμετώπιση των προβλημάτων που μας ταλανίζουν. Κανείς πολίτης δεν περιμένει από τη μια μέρα στην άλλη να αλλάξουν κακώς κείμενα δεκαετιών.
Τα κυβερνητικά στελέχη οφείλουν,όμως, να αντιληφθούν ότι η βιασύνη και πολλές φορές η επιπολαιότητα δεν είναι καλοί σύμβουλοι. Οι αλλαγές και οι ανατροπές χρειάζονται σχέδιο, διάλογο και κοινωνική αποδοχή για να είναι αποδεκτές και επιτυχημένες. Όσο γρηγορότερα, λοιπόν, το καταλάβουν στην κυβέρνηση, τόσο το καλύτερο και για τη χώρα, αλλά και για τη δική τους αποτελεσματικότητα.
Εν πάση περιπτώσει, λιγότερα συνθήματα και πιο πολλή δουλειά χρειάζεται η κοινωνία, η οποία άλλωστε έχει χορτάσει εδώ και καιρό από επικοινωνιακά και μικροπολιτικά παιχνίδια. Οι πολίτες που ψήφισαν την κυβέρνηση και αυτοί που παρέχουν σήμερα την εμπιστοσύνη τους περιμένουν έργα και όχι λόγια. Ο καιρός των εύκολων υποσχέσεων και του ανώδυνου σχολιασμού έχει περάσει ανεπιστρεπτί.
Επιπλέον, όλοι στην κυβέρνηση, από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο υπουργό, οφείλουν να αντιληφθούν ότι ο χρόνος που έχουν στη διάθεσή τους δεν είναι απεριόριστος. Αν τον σπαταλήσουν σε επικοινωνιακές πιρουέτες και σε καταγγελίες για «υπονομεύσεις, ίντριγκες, δολιοφθορά και προβοκάτσιες», πολύ γρήγορα θα αντιληφθούν ότι… θα τρέχουν και δεν θα φτάνουν, γιατί τα προβλήματα δεν περιμένουν.
