Την άποψη ότι τα πρώτα πουλιά χρησιμοποιούσαν τέσσερις αντί για δύο φτερούγες για να πετάνε εκφράζουν ερευνητές επικαλούμενοι νέα παλαιοντολογικά ευρήματα από την Κίνα.
Οι ενδείξεις βρέθηκαν στα πίσω άκρα 11 ειδών πουλιών, με μέγεθος από κοράκι έως γαλοπούλα, που έζησαν κατά την Ύστερη Κρητιδική περίοδο ενώ σε όλες τις περιπτώσεις, τα φτερά, που ήταν κάθετα στα οστά των άκρων, είχαν μήκος από 30 έως πάνω από 50 χιλιοστά.
Μέχρι τώρα οι επιστήμονες δεν ήταν σίγουροι αν τα πρώτα πουλιά είχαν εγκαταλείψει πια αυτά τα πρόσθετα φτερά, όταν σηκώθηκαν στους ουρανούς πριν από περίπου 121- 125 εκατομμύρια χρόνια, παράλληλα με τους δεινόσαυρους που τότε κυριαρχούσαν στη Γη.
Ασαφές παραμένει ακόμα αν τα αρχαία πουλιά χρησιμοποιούσαν τα πίσω φτερά για το «πλανάρισμα» στον αέρα, για την αλλαγή κατεύθυνσης κατά το πέταγμα ή και για τα δύο. Δεν είναι βέβαιο, επίσης, αν οι τέσσερις φτερούγες ήταν ο κανόνας σε όλα τα πρώτα πουλιά ή μόνο σε μερικά.
Άλλοι ερευνητές θεωρούν, αντίθετα, ότι τα πρόσθετα πίσω φτερά δεν ήταν κατάλληλα για βοηθητικά στο πέταγμα, αλλά εξυπηρετούσαν τελείως άλλους σκοπούς, όπως τον εντυπωσιασμό και την προσέλκυση του άλλου φύλου (η τακτική του παγωνιού).
Οι Κινέζοι επιστήμονες απάντησαν ότι θα προσπαθήσουν να αποδείξουν ότι τα πίσω φτερά των πρώτων πουλιών ήταν όντως αεροδυναμικά και κατάλληλα για πτήσεις.
Πηγή: protothema.gr
