Επειδή διαρκώς επανέρχεται το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων, του κατοχικού δανείου αλλά και της στάσης που τηρεί η σημερινή ελληνική κυβέρνηση έξω από την κλειστή πόρτα της κ. Μέρκελ, είναι η ευκαιρία να ανοίξουν στόματα και αρχεία για να δούμε την πορεία και τις κινήσεις ακινησίας που έκαναν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις αλλά και η σημερινή.
Πότε διεκδικήσαμε τις γερμανικές αποζημιώσεις; Πήραμε ανταλλάγματα για να σωπάσουμε; Ήρθαμε σε συμφωνία με τους Γερμανούς για τη μη δίωξη ναζιστών στην Ελλάδα; Είναι ερωτήματα στα οποία απαντήσεις δίνουν ιστορικοί αλλά όχι οι κυβερνώντες.
Σήμερα συνεχίζεται η ίδια τακτική της υποτέλειας και της απραξίας. Πολλοί γνωρίζουν ότι για να εκτελεστεί μία απόφαση που αφορά σε τέτοιου είδους αποζημιώσεις απαιτείται η υπογραφή του υπουργού Δικαιοσύνης, λίγοι όμως ξέρουν ότι ακόμα δεν έχει μπει η υπογραφή από το υπουργείο δικαιοσύνης για την αποζημίωση των οικογενειών των θυμάτων του Διστόμου. Σε ερώτηση που κατέθεσα πέρυσι ζητώντας να μάθω ποιοι είναι οι λόγοι που δεν υπογράφεται η δικαστική απόφαση που δικαιώνει τα θύματα του Διστόμου, η απάντηση από τον κ.Αθανασίου αφορούσε στην διατήρηση των ισορροπιών στις σχέσεις Ελλάδας-Γερμανίας (!).
Αναρωτιέμαι αν μετά από αυτή την απάντηση υπάρχει κάποιος που θεωρεί ότι αυτή η κυβέρνηση θα απαιτήσει, θα διεκδικήσει και θα κάνει όλα εκείνα που πρέπει για να εφαρμοστεί το δίκαιο. Επειδή λαός που δεν γνωρίζει την ιστορία του επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη, θα ήταν χρήσιμο για όλους να μάθουμε όλες τις «διαπραγματεύσεις» όλων των κυβερνήσεων που είχαν χρέος να ζητήσουν χρήματα που ανήκουν στους Έλληνες.
