Φωτογραφίες: Κώστας Γονίδης
Κείμενο: Φένια Κωνσταντινίδου
Μια ευχάριστη νότα δίνουν αυτά τα παιδιά στο σκοτεινό και απρόσωπο κέντρο της Αθήνας.
Είναι οι πολίτες της Αθήνας μας, που κάνουν την πόλη να φαίνεται πιο άκεφη, είναι τα κύματα καπνού στον Αττικό ουρανό από τα πολλά τζάκια;
Ότι και να είναι….κάτι τέτοια μεσημέρια ξεχνιούνται με τη βοήθεια αυτών των νεαρών που βάζουν τη μουσική δυνατά στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας και χορεύουν χωρίς να σκέφτονται τίποτα, χωρίς να τους φοβίζει τίποτα, ούτε καν αν θα πέσουν την ώρα της επικίνδυνης χορευτικής φιγούρας.
Έχει τύχει αρκετές φορές να είμαι κι εγώ μία από τους περαστικούς που σταματάνε, χαζεύουνε και φεύγουν με ένα χαμόγελο λες και για μία στιγμή όλα αυτά που σε κάνουν να γκρινιάζεις χάνονται…
