Μετά την πρώτη «στρατηγική ήττα» που υπέστη η κυβέρνηση σε κοινοβουλευτικό επίπεδο καθώς δεν κατάφερε να συγκεντρώσει την πολυπόθητη πλειοψηφία των 200 ψήφων για να εφαρμόσει άμεσα το νέο εκλογικό νόμο, επόμενος στόχος της είναι η συγκέντρωση των 180 ψήφων ώστε να γίνει «πράξη» η απλή αναλογική μέσω της συνταγματικής αναθεώρησης. Σε κάθε περίπτωση όμως η αλλαγή του εκλογικού νόμου θα ισχύσει από τις μεθεπόμενες εκλογές.
Στην «μάχη» του εκλογικού νόμου τα κόμματα της ελάσσονος αντιπολίτευσης κλήθηκαν να στρατευτούν πίσω από τις δύο μεγάλες πολιτικές δυνάμεις, ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, με την κυβέρνηση να κάνει λόγο για μια ιστορική προοδευτική εξέλιξη στην εξυγίανση του εκλογικού συστήματος και την αξιωματική αντιπολίτευση να κάνει λόγο για καιροσκοπισμό με την θέσπιση ανεφάρμοστων εκλογικών συστημάτων τα οποία με βεβαιότητα θα οδηγήσουν την χώρα σε αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις και σε ακυβερνησία.
Μετά την απόφαση της Χρυσής Αυγής να απέχει από την κρίσιμη ψηφοφορία η κυβέρνηση επανήλθε στην αρχική στρατηγική της, με κορυφαία στελέχη να επαναλαμβάνουν πως εξαρχής η κυβέρνηση επιθυμούσε «τη διαμόρφωση μιας ευρείας δημοκρατικής πλειοψηφίας για την ψήφιση της απλής αναλογικής». Αρχικά, η Χρυσή Αυγή είχε αφήσει να εννοηθεί πως θα στηρίξει την ψήφιση του νέου εκλογικού νόμου, με αποτέλεσμα κυβερνητικά στελέχη να κάνουν λόγο για ευπρόσδεκτη ψήφο. Όμως, η στροφή την τελευταία στιγμή του νεοναζιστικού μορφώματος – προκειμένου αυτό να εμφανιστεί αντισυστημικό – εξέθεσε διπλά την κυβέρνηση, γιατί αφενός είχε εκφραστεί θετικά για την ψήφο των Χρυσαυγιτών και αφετέρου δεν έλαβε τις 19 ψήφους. Λίγες μόνο ώρες μετά την ανακοίνωση της Χρυσής Αυγής πως θα απέχει από την ψηφοφορία το Μέγαρο Μαξίμου έβγαλε δύο non paper προσπαθώντας να διασκεδάσεις τις εντυπώσεις πως είχε «ρίξει γέφυρα» στο νεοναζιστικό κόμμα.
Έτσι, λοιπόν παρά τις επίμονες προσπάθειες του Μεγάρου Μαξίμου η διεύρυνση της πλειοψηφίας περιορίστηκε στην στήριξη της Ένωσης Κεντρώων, του ανεξάρτητου βουλευτή Νίκου Νικολόπουλου και του προέδρου της ΔΗΜΑΡ Θανάση Θεοχαρόπουλου. Η άρνηση του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού να ψηφίσουν την απλή αναλογική, στέρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ ενδεχόμενες συμμαχίες στον ευρύτερο κεντροαριστερό χώρο. Και στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιήθηκαν οι συναντήσεις του πρωθυπουργού με την εξωκοινοβουλευτική κεντροαριστερά του Γιώργου Παπανδρέου και του Φώτη Κουβέλη όπου μπορεί να μην του προσέφεραν ψήφους στην Βουλή, αλλά ενδεχομένως μελλοντικά να του προσφέρουν ένα ρήγμα στο «μέτωπο της δημιουργίας της νέας κεντροαριστεράς».
Σενάρια εκλογών
Στο επίκεντρο της τριήμερης πολιτικής αντιπαράθεσης μεταξύ κυβέρνησης κι αξιωματικής αντιπολίτευσης στην ολομέλεια της βουλής βρέθηκαν και τα σενάρια των πρόωρων εκλογών. Η ΝΔ κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι φέρνει τον εκλογικό νόμο επειδή βλέπει την δημοσκοπική της διολίσθηση υποστηρίζοντας πως στις επόμενες εθνικές εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι δεύτερο κόμμα και για αυτό σπεύδει να θεσπίσει άρον άρον την απλή αναλογική όπου την επόμενη των εκλογών θα της επιφέρει μια θέση κυβερνητικού εταίρου. Από την άλλη μεριά η ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ επικεντρώθηκε κατά της ΝΔ υποστηρίζοντας πως η αξιωματική αντιπολίτευση δεν νοιάζεται για την αναλογική εκπροσώπηση των κομμάτων παρά μόνο για το πως θα επιστρέψει ξανά στις καρέκλες εξουσίας που κατείχε για χρόνια.
Ωστόσο «πίσω από τις λέξεις» και των δύο κομμάτων – κυβέρνησης κι αντιπολίτευσης – κρύβεται το σενάριο των πρόωρων εκλογών σε σχέση όμως με την πορεία της οικονομίας. Είναι γεγονός πως η επιβάρυνση των πολιτών από την επιβολή νέων πρόσθετων μέτρων, προεξοφλούν ραγδαία φθορά της κυβέρνησης, με την αξιολόγηση του Οκτωβρίου – όπου θα τεθούν επιτακτικά τα εργασιακά – να κρέμονται ως δαμόκλειος σπάθη πάνω από τα κεφάλια των βουλευτών της συγκυβέρνησης. Από τη Συγγρού εκτιμούν ότι εν όψει της δύσκολης αξιολόγησης του φθινοπώρου ο πρωθυπουργός δεν αποκλείεται να επιχειρήσει να κάνει μια… ηρωική έξοδο με πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.
Από την άλλη μεριά η ΝΔ ποτέ δεν έχει υπαναχωρήσει στο αίτημα τις για πρόωρες εκλογές το οποίο επαναφέρει με κάθε ευκαιρία ο πρόεδρος του κόμματος Κυριάκος Μητσοτάκης πάντοτε με αιχμή την πορεία της οικονομίας.
Ακυβερνησία
Οι μελλοντικές κομματικές συνεργασίες και τα σενάρια ακυβερνησίας επιστρατεύτηκαν από νωρίς στην αρένα της ολομέλειας στο πλαίσιο της πολιτικής αντιπαράθεσης, με την κυβέρνηση να υποστηρίζει οτι με την απλή αναλογική προάγονται οι συνεργασίες των κομμάτων και την αντιπολίτευση να υποστηρίζει ότι οδηγείται με βεβαιότητα η χώρα στην ακυβερνησία. Η ΝΔ δεσμεύτηκε πως όταν γίνει κυβέρνηση θα αλλάξει εκ νέου το πρόσφατο εκλογικό νόμο δηλαδή την απλή αναλογική που θα ισχύσει για τις μεθεπόμενες εκλογές. Όμως ακόμα κι αν η ΝΔ αναδειχθεί πρώτο κόμμα στις επόμενες εκλογές δεν είναι βέβαιο ότι θα καταφέρει να εξασφαλίσει από την επόμενη βουλή τους απαιτούμενους 200 ψήφους για να αλλάξει το σύστημα σε ενισχυμένη αναλογική. Αν οι δύο πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις είχαν γίνει με το σύστημα της απλής αναλογικής τότε θα υπήρχε ακυβέρνησια. Τα συμπεράσματα βγαίνουν βλέποντας πώς θα είχαν μοιραστεί οι 300 έδρες της ελληνικής Βουλής, τον Ιανουάριο και τον Σεπτέμβρη του 2015 οπου ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα είχε καταφέρει να συγκροτήσει κυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ και θα απαιτούνταν συγκυβέρνηση 4 κομμάτων.
Ιανουάριος 2015
ΣΥΡΙΖΑ 119
ΝΔ 91
ΧΑ 21
ΠΟΤΑΜΙ 20
ΚΚΕ 18
ΑΝΕΛ 16
ΠΑΣΟΚ 15
Σεπτέμβριος 2015
ΣΥΡΙΖΑ 114
ΝΔ 90
ΧΑ 22
ΠΑΣΟΚ 20
ΚΚΕ 18
ΠΟΤΑΜΙ 13
ΑΝΕΛ 12
ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ 11
Α.Κ
