Δριμύ «κατηγορώ» κατά της ελληνικής κυβέρνησης, αλλά και της αντιπολίτευσης, εξαπολύει ο ανεξάρτητος βουλευτής, πρόεδρος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος, Νίκος Νικολόπουλος, με αφορμή την προκλητικότητα του Ταγίπ Ερντογάν να αμφισβητήσει τη Συνθήκη της Λωζάνης.
Παράλληλα, ο κ. Νικολόπουλος, με συνέντευξή του στο «Π», κατηγορεί την ελληνική κυβέρνηση ότι δεν έθεσε στην τουρκική πλευρά και στους διεθνείς Οργανισμούς θέματα υψίστης εθνικής σημασίας και ζητά να κληθεί ο πρέσβης της Τουρκίας στο ΥΠΕΞ για εξηγήσεις. «Αν δεν αρέσει στον κ. Ερντογάν η Συνθήκη της Λωζάνης, τότε δεχόμαστε να επιστρέψουμε στην προηγούμενη των Σεβρών, την οποία έχουν συνυπογράψει τόσο η τουρκική όσο και η ελληνική πλευρά», τονίζει ο κ. Νικολόπουλος.
Ζητάτε από τον πρωθυπουργό πιο σθεναρή στάση απέναντι στην Τουρκία. Τι εννοείτε;
Η ισχύς του πρωθυπουργού βρίσκεται μέσα στο Διεθνές Δίκαιο και την εκμετάλλευση των συνθηκών που επικρατούν στην περιοχή της ΝΑ Μεσογείου, όπου πολλοί αντίρροποι παίκτες επηρεάζουν αυτές τις συνθήκες. Ο Ερντογάν, αμφισβητώντας τη Συνθήκη της Λωζάνης, θέτει την Τουρκία ουσιαστικά εκτός Ευρώπης, γεγονός που σημαίνει ότι το πλεόνασμα βρίσκεται στην πλευρά της Ελλάδας και καλείται ο κ. Τσίπρας να το αξιοποιήσει. Ισχυρίζομαι ότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός της Ελλάδας θα πρέπει, δημόσια, να του υπενθυμίσει ότι από τη Συνθήκη της Λωζάννης έχασε μόνο η Ελλάδα.
Και αυτό, γιατί με την προηγούμενη Συνθήκη των Σεβρών, η Ελλάδα ήταν «η χώρα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών», έχοντας απελευθερώσει μετά από αιώνες κατοχής τα νησιά Ίμβρος και Τένεδος και την Ανατολική Θράκη μέχρι τη γραμμή της Τσατάλτζας, λίγο έξω από την Κωνσταντινούπολη. Επίσης, η περιοχή της Ιωνίας διοικούνταν από Έλληνα αρμοστή και θα μπορούσε να προσαρτηθεί στην Ελλάδα μετά από πέντε χρόνια, μέσω δημοψηφίσματος. Οφείλει ο Έλληνας πρωθυπουργός επίσης να θυμίσει στον κ. Ερντογάν πως η Συνθήκη των Σεβρών ήταν μια κακή Συνθήκη για τη χώρα του, ενώ, αντιθέτως, πέραν των παραπάνω, με τη Συνθήκη της Λωζάνης συνέβη και το πιο καταστροφικό γεγονός από όλα όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά γενικότερα για τον Ελληνισμό, αφού ξεριζώθηκε ο εναπομείνας ελληνικός πληθυσμός της Μικρασίας. Αυτά πρέπει να κάνει μια αξιοπρεπής ελληνική κυβέρνηση έναντι των ψεμάτων, των ανοιχτών προκλήσεων και της προπαγάνδας της Τουρκίας.
Πιστεύετε ότι πρέπει να εγκαταλείψουμε το «δόγμα» που επέβαλε το ΠΑΣΟΚ, «δεν διεκδικούμε τίποτα»;
Εάν η τουρκική κυβέρνηση θέτει θέμα αμφισβήτησης της Συνθήκης, τότε έχει εθνικό καθήκον και ιερή υποχρέωση να υπενθυμίσει το ΥΠΕΞ στον κ. Ερντογάν ότι στην Ίμβρο και στην Τένεδο οφείλει να αποκαταστήσει τους ελληνικούς πληθυσμούς, όπως προέβλεπε η Συνθήκη, και να διασαφηνίσει τι εν- νοεί ότι από τα παράλια της Μικράς Ασίας αν φωνάξεις ακούγεσαι απέναντι, διότι ένας μέσος άνθρωπος θα έλεγε: «Αν γυρίσει ο άνεμος, τότε κι από τα νησιά μας, αν φωνάξεις, θα ακουστείς στη Μικρά Ασία…». Θα πρέπει, δε, σε κάθε επίσημο τόνο να τονιστεί στον τύραννο της Άγκυρας ότι δεν έχει διαβάσει καλά τη μόλις 93χρονη ιστορία του κράτους του, αφού μάλλον του διαφεύγει ότι μέσω της Διεθνούς Συνθήκης της Λωζάννης ιδρύθηκε το ίδιο το κράτος της Τουρκίας. Διότι, πριν από αυτήν, ελληνικό κράτος υπήρχε, τουρκικό όμως όχι. Ποιος δεν γνωρίζει ότι χωρίς αυτήν τη Συνθήκη το τούρκικο κράτος θα βρεθεί στο κενό; Ακόμη, για να φθάσει στο 1923, θα πρέπει πριν από όλα κυρίως να διαβάσει για τις «περίεργες εξαφανίσεις» ολόκληρων λαών, όπως οι Αρμένιοι, οι Ασσύριοι, οι Πόντιοι και οι Μικρασιάτες Έλληνες, που ελάμβαναν χώρα από το 1909 έως το 1918 και που ήταν ο βασικός λόγος εμπλοκής του Ελληνικού Στρατού στη Μικρασιατική Εκστρατεία. Αλήθεια, μπορεί ο άνθρωπος του Θεού, ο πιστός κ. Ερντογάν, να απαντήσει πού είναι οι χριστιανοί της Μικράς Ασίας;
Να υποθέσουμε ότι δεν σας καλύπτει η απάντηση που έδωσε η ελληνική κυβέρνηση… Για ποια απάντηση μιλάτε;
Απόλυτη σιωπή υπήρξε! Αλήθεια, δεν θα έπρεπε από την επόμενη στιγμή να έχει απαιτήσει την ανασκευή των δηλώσεων τους, απαιτώντας ταυτόχρονα και τη συμπαράσταση όλων των κρατών-μελών της ΕΕ, αφού ο Ερντογάν, αμφισβητώντας τα ελληνικά σύνορα, κατάργησε κυριολεκτικά ακόμα και τα σύνορα της Ευρώπης! Μήπως δηλαδή, κατά τους Γερμανούς, τα νησιά του Αιγαίου δεν είναι πλέον ελληνικά και τα σύνορα της Ελλάδος και της Ευρώπης αρχίζουν από την ηπειρωτική Ελλάδα; Μήπως προχωρήσαμε επισήμως σε καταγγελία προς το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, το ΝΑΤΟ και ενημέρωση προς τις χώρες της ΕΕ για την εχθρική τοποθέτηση του Ερντογάν και του τουρκικού ΥΠΕΞ, οι οποίοι αμφισβητούν τη Συνθήκη της Λωζάνης; Μήπως κινητοποιηθήκαμε –διά της διπλωματικής οδού–, ώστε επίσημα και δημόσια να ακουστεί η γνώμη της Αρμενίας, του Ιράν, του Ισραήλ και της Συρίας για τη νέα αυτή τοποθέτηση της Τουρκίας, αφού όλες αυτές οι χώρες προέκυψαν από το «σπάσιμο» της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας; Ας συντονιστούμε λοιπόν, έχοντας κατά νου και τη Συν- θήκη των Σεβρών… Αλλά δεν είναι μόνον η κυβέρνηση, είναι και ο Μητσοτάκης, η Γεννηματά και οι λοιποί συγγενείς, που ενώ θα έπρεπε να ξεσηκώσουν τη διεθνή κοινή γνώμη, τα αδελφά ευρωπαϊκά κόμματα και τον κόσμο ολόκληρο, απλώς παρακολουθούν από την… κερκίδα: Δυστυχώς, αλλά το ίδιο κάνουν και ο Αρχιεπίσκοπος και οι λοιποί Αρχιερείς, καθώς και η πνευματική ηγεσία ή μάλλον όλη η ελίτ της Ελλάδας.
Πιστεύετε ότι η κυβέρνηση έχει χάσει το παιχνίδι;
Η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Γνωρίζουμε όλοι πως οι διακρατικές συμμαχίες εδράζονται στη σύμπτωση συμφερόντων. Ειδικότερα οι μικροί έχουν τη στήριξη των μεγάλων στον βαθμό που τα συμφέροντά τους ταυτίζονται με αυτά εκείνων. Η Αθήνα, δυστυχώς, όλα τελευταία χρόνια τηρεί εκ του μακρόθεν τα γιγνόμενα. Δεν συγκρότησε ποτέ σοβαρό λόμπι. Δεν καθοδήγησε, δεν συνειδητοποίησε πόσο εμπροσθοβαρή δύναμη αποτελεί παρόμοιο όργανο για τα μείζονα εθνικά μας θέματα. Επίσης, μας βαρύνει η απουσία στρατηγικής σκέ- ψης. Επιτέλους, το ελληνικό ΥΠΕΞ να πάψει να «αυταπατάται» συνεχώς, ότι η ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας θα λύσει ως διά μαγείας τα θέματα και να αποκτήσει ρεαλιστική προσέγγιση, αλλά και να αλλάξει πάραυτα το πλαίσιο πολιτικής έναντι της Τουρκίας του τυ- ράννου Ερντογάν.
Φέρατε το θέμα της Συνθήκης της Λωζάνης στη Βουλή. Τι προτείνετε στον πρωθυπουργό; Ζητάω να καταργηθούν οι «ζεϊμπεκιές» και οι «κουμπαριές» από τη διπλωματική συμπεριφορά μας. Να είμαστε κοφτοί και σταράτοι απέναντι σε κάθε πρόκληση της Τουρκίας. Δεν μιλάω για πολιτικούς και διπλωματικούς «εμπρησμούς», αλλά για σαφήνεια και ακαριαίες αντιδράσεις. Να θέσει θέμα διακοπής των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας, καθόσον όχι μόνο δεν βελτιώνεται αλλά, αντιθέτως, αποθρασύνεται, φτιάχνοντας μια καινούργια «ιστορία», αναθεωρώντας την αλήθεια. Έχει, εξάλλου, ο κ. Τσίπρας ένα τεράστιο «όπλο» στα χέρια του: τη Συνθήκη της Λωζάνης, μια Συνθήκη αδιαμφισβήτητη από τις ΗΠΑ, την Ευρώπη, τη Ρωσία, από τους πάντες. Η κυβέρνηση πρέπει να το θέσει στους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ. Ίσως υπό τις παρούσες συγκυρίες να έχουν αλλάξει πολλά. Να θέσει η Ελλάδα στο ΝΑΤΟ το ερώτημα της απο- πομπής της Τουρκίας από τη Συμμαχία, βασιζόμενη όχι μόνο στη συνεχιζόμενη ζημιά, που κάνει ο Ερντογάν με την πολιτική του σε Συρία, μεταναστευτικό, ISIS, αλλά και στις εχθρικές πολεμικές δηλώσεις του περί αμφισβήτησης της Συνθήκης της Λωζάνης. Τέλος, η Ελλάδα έχει δικαίωμα να κάνει επέκταση της υφαλοκρηπίδας της, από τα 6 ναυτικά μίλια, που είναι σήμερα, σε 12 βάσει του Διεθνούς Δικαίου. Ας το κάνει!
Συνέντευξη στον Νίκο Σουγλέρη
Η συνέντευξη δημοσιεύθηκε με την έντυπη έκδοση της εφημερίδας Παρασκήνιο το Σάββατο 8/10
