Το βασικό επιχείρημα της Κυβέρνησης αλλά και του ΤΑΙΠΕΔ, μέχρι σήμερα, για τα απογοητευτικά αποτελέσματα στον τομέα των αποκρατικοποιήσεων, ήταν το «σύννεφο αβεβαιότητας και δυσπιστίας που περιέβαλε την ελληνική οικονομία» το οποίο προφανώς αποθάρρυνε τους επενδυτές.
Το επιχείρημα αυτό είχε κάποια βάση μέχρι χθες. Όχι σήμερα.
Σήμερα που το Ελληνικό Κράτος έχει ανακτήσει την αξιοπιστία των στατιστικών του στοιχείων και την εμπιστοσύνη των αγορών στις εφαρμοζόμενες πολιτικές, είναι πλέον επιβεβλημένο να αποκτήσει νέα δυναμική το πρόγραμμα της αξιοποίησης της ιδιωτικής περιουσίας του Δημοσίου.
Δεν υπάρχει πλέον κανένας λόγος που να δικαιολογεί καθυστέρηση στην ιδιωτικοποίηση του Ιπποδρομιακού Στοιχήματος, την αξιοποίηση ακινήτων όπως π.χ.αυτό στην Αφάντου Ρόδου ή των περιφερειακών αεροδρομίων και λιμανιών.
Όλες αυτές οι παραχωρήσεις, δεν έχουν τόσο μεγάλη οικονομική σημασία ως προς το τίμημα (αφού το έσοδο από την παραχώρηση πηγαίνει κατευθείαν στη μείωση του Χρέους) αλλά τεράστια αναπτυξιακή σημασία. Οι παραχωρήσεις αυτές προσελκύουν επενδυτικά κεφάλαια στις υποδομές και τις πραγματικές θέσεις εργασίας.
Για να βρουν δουλειά χιλιάδες Έλληνες άνεργοι, είναι απαραίτητο να υπάρξουν αμέσως επενδύσεις ελληνικών ή ξένων κεφαλαίων στους τομείς των υποδομών, της ενέργειας και των μεταφορών….
Για να γίνουν σωστά οι αποκρατικοποιήσεις πρέπει να υπάρξουν θεσμοί που διασφαλίζουν την αποτελεσματικότητά τους.
Η παραχώρηση του δικαιώματος λειτουργίας των περιφερειακών λιμανιών δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς τη σύσταση μιας ισχυρής ανεξάρτητης και αποτελεσματικής Ρυθμιστικής Αρχής Λιμένων.
Το ίδιο ισχύει και για την παραχώρηση των περιφερειακών αεροδρομίων. Για το Διεθνές Αεροδρόμιο της Αθήνας, οι ενδιαφερόμενοι επενδυτές κάνουν παρέλαση στα ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης για να διαδηλώσουν το πραγματικό, συγκεκριμένο και ισχυρό ενδιαφέρον τους.
Στον τομέα της Ενέργειας, ειδικά τώρα που αλλάζει ο παγκόσμιος ενεργειακός χάρτης, βλέπουμε τους υποψήφιους επενδυτές να επισκέπτονται την Ελλάδα και προσπαθούν να πείσουν τα κυβερνητικά στελέχη ότι δεν υπάρχει λόγος για περαιτέρω καθυστερήσεις.
Στον τομέα των μεταφορών, γιατί άραγε καθυστερεί η παραχώρηση στην ΤΡΕΝΟΣΕ της δημόσιας σύμβασης μεταφοράς επιβατών; Η ΤΡΕΝΟΣΕ οφείλει να υπογράψει νέα σύμβαση με το Ελληνικό Δημόσιο για τη μίσθωση του τροχαίου υλικού.
Το συμβόλαιο αυτό θα συγχρονιστεί με τη νέα δημόσια σύμβαση γα την εκτέλεση του σιδηροδρομικού έργου και θα έχει διάρκεια πέντε ετών με δικαίωμα επέκτασης για άλλα πέντε έτη.
Η υπογραφή των συμβάσεων αυτών θα πρέπει να γίνει σε όρους και τιμές αγοράς. Κατόπιν θα πρέπει να ολοκληρωθεί η ιδιωτικοποίηση της ΤΡΕΝΟΣΕ.
Η έξοδος της Ελλάδας στις αγορές, υπό τις σημερινές ευνοϊκές συνθήκες στις παγκόσμιες αγορές, δεν θα αποκτήσει ουσιαστικό νόημα αν δεν συμπληρωθεί με επενδύσεις στην πραγματική οικονομία, στις υποδομές και την καθημερινότητα των Ελλήνων.
Όπως ακριβώς η επένδυση της COSCO το 2004 έδωσε ζωή στο Λιμάνι του Πειραιά και στηρίζει σήμερα άμεσα και έμμεσα χιλιάδες θέσεις εργασίας, έτσι και τώρα πρέπει η εμπιστοσύνη των αγορών προς την Ελλάδα να μεταφραστεί σε επενδύσεις στις ελληνικές υποδομές.
