Ερώτηση προς τους υπουργούς Δικαιοσύνης και Οικονομικών, για να έρθει στην επιφάνεια ένα «καταχωνιασμένο» πόρισμα και να αποκαλυφθούν οργιώδεις περιπτώσεις κατασπατάλησης και «μαύρες» διαδρομές δημόσιου χρήματος, κατέθεσε ο ανεξάρτητος βουλευτής και πρόεδρος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος, Νίκος Νικολόπουλος.
Σύμφωνα με το πόρισμα του Εισαγγελέα Καλούδη, κρατικές τράπεζες σε «αγαστή» συνεργασία με κόμματα, διοχέτευαν δανεικά και αγύριστα σ’ αυτά, ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, αναφέρει ο κ. Νικολόπουλος και προσθέτει: περισσότερα από πενήντα τραπεζικά και κορυφαία κομματικά στελέχη βαρύνονται με κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα, με βάση το «δια ταύτα» του πορίσματος.
Ο βουλευτής επισημαίνει ότι «ορισμένοι πολιτικοί και οι ολιγάρχες φίλοι τους δεν δείχνουν να τιμούν καθόλου τις δημοκρατικές κατακτήσεις στην Ελλάδα και μια από τις αποδείξεις είναι η εν κρυπτώ και παραβύστω διαχείριση μια εισαγγελικής έρευνας, η οποία θα έπρεπε να διανέμεται με φειγ βολάν στους δρόμους για να ενημερωθούν οι πολίτες πώς προσεγγίζουν τα κόμματα το δημόσιο χρήμα και τα περίφημα τραπεζικά θαλασσοδάνεια.
Αντί της δημόσιας ανάγνωσης, τύπου Ισλανδίας, το πόρισμα του Εισαγγελέα Καλούδη παραμένει μυστικό και πρόσχημα είναι ότι “κουκουλώθηκε” με μεθόδευση συναδέλφων του με τις γνωστές στημένες “καταθέσεις” Επιθεωρητών ηλικίας… μόλις 31 ετών!
Τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι υπάρχει δημοκρατική ευαισθησία ώστε να βγει από τα συρτάρια της Εισαγγελίας που είχε καταχωνιαστεί το πόρισμα αυτό μετά την ψήφιση της τροπολογίας της ντροπής από την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου με την οποία απαλλάσσονταν από ποινικές ευθύνες οι τραπεζίτες που υπέγραφαν και χορηγούσαν τα χαριστικά αυτά δάνεια χωρίς καμία εγγύηση.
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες το πόρισμα καταγράφει σε 45 σελίδες το χρονικό του γιγαντιαίου σκανδάλου και το όργιο παρανομίας και συναλλαγής, που συντελέστηκε από τις κρατικές κυρίως τράπεζες και τις ηγεσίες των κομμάτων, οι οποίες κατάφεραν να χρεοκοπήσουν μαζί με την Ελλάδα και τα κόμματά τους.
Πιθανόν οι τραπεζίτες που έδιναν τον πακτωλό των εκατομμυρίων γιατί δέχονταν ασφυκτικές πιέσεις από τις ηγεσίες. Μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις, ο τραπεζίτης που χορηγούσε τα δάνεια χωρίς καμία εγγύηση ήταν ταυτόχρονα και ο ταμίας του κόμματος του».
