Η προηγούμενη εβδομάδα για τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης Γ. Μπουτάρη ήταν δύσκολη, σε προσωπικό και σε πολιτικό επίπεδο. Από τη μια προσπαθούσε να κάνει τη Θεσσαλονίκη γνωστή στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, και από την άλλη οι δικοί του άνθρωποι, οι δημοτικοί σύμβουλοι της παράταξης «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ», ζητούσαν να… παραιτηθεί καταγγέλλοντας μάλιστα ότι τους συμπεριφέρεται «σαν να είναι… σκυλάκια με φίμωτρο και διακοσμητικές γλάστρες»! Τρεις μέρες μετά την τελευταία συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου (13/6/2016) όπου όλως παραδόξως «δεν… άνοιξε μύτη» ο Γιάννης Μπουτάρης απαντά μέσα από την karfitsa σε όλους και για όλα όσα διαδραματίζονται – κυρίως πίσω από την πλάτη του – με κρυφές συναντήσεις και φανερές πια ζυμώσεις για την επόμενη ημέρα στη διοίκηση του δήμου.
«Περνάμε μια περίοδο πλήρους παρακμής. Έχει χαθεί κάθε έννοια συλλογικότητας, πράγμα που υπάρχει βέβαια σε όλο τον κόσμο. Στην Βόρεια Ευρώπη βέβαια το αίσθημα της ομαδικότητας είναι εντονότερο. Εμείς εδώ στην Ελλάδα είμαστε ο καθένας στο σπιτάκι του και οι άλλοι δεν μας νοιάζουν. Το κράτος μπλόκαρε με αποτέλεσμα η ανομία να ζει και να βασιλεύει» λέει και τον ρωτάμε:
Τι έχει αλλάξει στη Θεσσαλονίκη επί των δικών σας ημερών;
Στο κομμάτι της ανακύκλωσης ο κόσμος ανταποκρίνεται. Όχι όμως στα σκουπίδια, οι πολίτες πρέπει να ενδιαφερθούν και να μην πετούν οι ίδιοι τα σκουπίδια τους. Εμείς από την πλευρά μας θα οργανώσουμε την αποκομιδή σε διαφορετική βάση ώστε να «εκπαιδεύσουμε» τους πολίτες. Επιδιώκουμε να κάνουμε τη Θεσσαλονίκη πνευματικό κέντρο, κέντρο νεολαίας και εκπαίδευσης, εξωστρεφές, όπως ήταν στο παρελθόν, μέσα από τη στήριξη και την προώθηση των πανεπιστημίων της – πράγμα που κάνουμε στο πλαίσιο της Διπλωματίας των Πόλεων. Βιομηχανία δεν έχουμε και δεν μπορούμε να αποκτήσουμε, υπηρεσίες, όμως, μπορούμε να παράσχουμε και ως δήμος και ως πόλη στους δημότες αλλά και στους υποψήφιους επενδυτές. Εκεί «κολλάει» και το Οικοσύστημα Καινοτόμων Νεοφυών Επιχειρήσεων «OK! Thess», όπως φυσικά και οι προσπάθειες που καταβάλλουμε στον τομέα τουρισμού που όπως φαίνεται αποδίδουν…
Συνέντευξη στους Μ. Καραπαναγιωτίδου – Β. Στολάκη
