Αν θα ακολουθήσει τη μέθοδο Τσίπρα ο διάδοχος του Ντέιβιντ Κάμερον, αναρωτιέται η Deutsche Welle για την επόμενη μέρα από τη διεξαγωγή του βρετανικού δημοψηφίσματος και του Brexit.
Όπως αναφέρει, πρόκειται για μια πραγματικότητα που σε διάστημα δώδεκα μηνών συνέβη δύο φορές στην Ευρώπη. Ανάμεσα στο ελληνικό δημοψήφισμα και ένα χρόνο αργότερα στο βρετανικό υπάρχουν αξιοπρόσεκτοι παραλληλισμοί αλλά και σημαντικές διαφορές.
Δικλίδα ασφαλείας τα δημοψηφίσματα
Τον Ιούλιο του 2015 ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ζήτησε από τον ελληνικό λαό να του προσφέρει κάλυψη στις διαπραγματεύσεις με τους Eυρωπαίους εταίρους. Εσπευσμένα προκήρυξε δημοψήφισμα και ο λαός στην πλειοψηφία του τον κάλυψε: το 60% των ψηφοφόρων τάχθηκε εναντίον των μέτρων λιτότητας των δανειστών.
Δεν πρόλαβε να περάσει μια εβδομάδα και ο Τσίπρας αναγκάστηκε να δεχθεί τελικά τους «επονείδιστους» όρους.
Ένα χρόνο αργότερα οι Βρετανοί κλήθηκαν στις κάλπες, για να απαντήσουν σε ένα εξαιρετικά σημαντικό ερώτημα για το μέλλον τους, την παραμονή τους στους κόλπους της ΕΕ. Την περασμένη εβδομάδα και παρά τις εκκλήσεις του Βρετανού πρωθυπουργού να ταχθούν υπέρ της παραμονής, σε ποσοστό 52% ο λαός προτίμησε την έξοδο.
Όπως ο Τσίπρας, έτσι και ο Κάμερον προκήρυξε δημοψήφισμα. Και οι δύο είχαν τη σαφή πλειοψηφία στη Βουλή, που τους δικαιολογούσε να υποθέσουν ότι οι λαοί τους θα τους ακολουθούσαν. Αλλά και στις δύο περιπτώσεις τα συντάγματα δεν προέβλεπαν σαφείς δεσμεύσεις για την εφαρμογή του αποτελέσματος.
Πριν ένα χρόνο αρκετοί ήσαν οι παρατηρητές που είχαν την απόλυτη βεβαιότητα ότι η Ελλάδα με το δημοψήφισμα είχε πλέον επισφραγίσει την έξοδό της από το ευρώ. Αλλά, αυτό ακριβώς θέλησε να αποφύγει ο Τσίπρας. Και υποχώρησε στον αλύπητο αγώνα κατά των δανειστών. Η Βρετανία βρίσκεται τώρα ενώπιον αυτού που ο Κάμερον θέλει να αποφύγει: ενός Brexit. Και στις δύο χώρες, οι λαοί ένιωσαν να αδικούνται από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Και στις δύο χώρες, οι ηγεσίες τους πρόσφεραν δικλίδα ασφαλείας.
Θα αγνοήσει ο διάδοχος του Κάμερον το δημοψήφισμα;
Και εδώ έρχονται οι διαφορές. Παρά το ότι ο Κάμερον είχε καλά σχεδιάσει το δημοψήφισμα, στο τέλος το πράγμα στράβωσε σε τέτοιο βαθμό που αναγκάστηκε να δηλώσει την παραίτησή του, μία ημέρα μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος.
Αντίθετα, ο Τσίπρας υπέγραψε μεν τους όρους του τρίτου μνημονίου, αλλά μπόρεσε να κρατηθεί στην εξουσία. Και η Ευρώπη το καλοκαίρι του 2015 πήρε μια βαθιά ανάσα για το Grexit που τελικά απεφεύχθη. Θα γίνει το ίδιο και με το Brexit; Σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος στο χθεσινό συμβούλιο κορυφής της ΕΕ, με πρώτη την Άνγκελα Μέρκελ, επιμένει ότι σε αυτή τη διαδικασία δεν υπάρχει πισωγύρισμα.
Παράλληλα ωστόσο δηλώνει, όπως και άλλοι υψηλόβαθμοι εταίροι της στην ΕΕ, ότι το μπαλάκι βρίσκεται στο τερέν των Βρετανών και ότι μόνο η κυβέρνηση του Λονδίνου μπορεί να καταθέσει επίσημο αίτημα για την έξοδό της από την ΕΕ.
Αξιοπερίεργο είναι επίσης ότι ακόμη και το στρατόπεδο των νικητών υπέρ τουBrexit φαίνεται να πατά φρένο. «Δεν πρέπει να πάρουμε βιαστικές αποφάσεις», είπε ο συνεχώς αναμαλλιασμένος αντίπαλος του Κάμερον, Μπόρις Τζόνσον, που κατά τα άλλα προτίμησε να μην κάνει άλλα σχόλια. «Γίνεται σαφές ότι το στρατόπεδο του Brexit δεν διαθέτει κανένα σχέδιο για το τι μέλλει γενέσθαι», παρατήρησε ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. Το δημοψήφισμα άφησε πολιτικό χάος στη Βρετανία. Τόσο στους εργατικούς όσο και στους συντηρητικούς, κανείς δεν ξέρει ποιοι θα αναδειχθούν νέοι αρχηγοί, εάν γίνουν πρόωρες εκλογές ή ακόμη και ένα δεύτερο δημοψήφισμα.
Η οικονομία της Βρετανίας βρίσκεται σε αναβρασμό και πολλές επιχειρήσεις ετοιμάζουν τη μετακόμισή τους σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ενόψει αυτού του σκηνικού δεν αποκλείεται ο διάδοχος του Κάμερον να τραβήξει τον δρόμο που χάραξε και ο Τσίπρας και να αγνοήσει παντελώς το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.
