του Αλέξανδρου Μοντιάνο*
Στην προχθεσινή τηλεοπτική συνάντηση που είχαν οι κ.κ. Καμίνης και Σακελλαρίδης, ο τελευταίος αναφέρθηκε εμφατικά στην «συλλογική εμπειρία που έχουμε ως Δημοτική παράταξη εδώ και 8 χρόνια, οι επιστήμονες, οι ειδικοί, το ψηφοδέλτιο…» , επέμενε στο ψηφοδέλτιο ως εχέγγυο εμπειρίας. Μελέτησα το ψηφοδέλτιο , με τα βιογραφικά των υποψηφίων όπως είναι αναρτημένα στον ιστότοπο της παράταξης. Μελέτησα και το πρόγραμμα της παράταξης.
Στο ψηφοδέλτιο είδα πολλά κομματικά στελέχη-επαγγελματίες του κόμματος, δημοσιογράφους, καλλιτέχνες, καθηγητές, πολλούς συνδικαλιστές και πολλούς μπροστάρηδες σε κοινωνικούς αγώνες. Αναμφίβολα πολλούς ωραίους ανθρώπους και καλούς ανθρώπους. Δεν βρήκα όμως ούτε έναν που να έχει να επιδείξει αληθινή εμπειρία διοίκησης μέσα από την πραγματική ζωή της αγοράς και της οικονομίας. Ούτε έναν που να μπορεί να εμπνεύσει εμπιστοσύνη ότι γνωρίζει και καταλαβαίνει τα θέματα για τα οποία αναζητούμε λύσεις εφικτές και εφαρμόσιμες.
Ο Δήμος Αθηναίων είναι δυστυχώς ακόμη ένας βαρύς και όχι ευκίνητος διοικητικός μηχανισμός με χιλιάδες δημοτικούς υπαλλήλους και πάμπολλες γραφειοκρατικές και διοικητικές διαδικασίες. Δεν αρκεί η φαντασία για να κινηθεί. Η εμπειρία διοίκησης που απαιτείται είναι συγκεκριμένη και μετρήσιμη. Εύκολα μετρήσιμη είναι επίσης και η συνεισφορά της δημοτικής αυτής παράταξης τα προηγούμενα χρόνια της εμπειρίας την οποία επικαλείται ο επικεφαλής της. Ήταν αντιπολιτευτική για την αντιπολίτευση.
Δεν υποστηρίχθηκαν πρωτοβουλίες ή προτάσεις της Δημοτικής Αρχής, αλλά και δεν προτάθηκε ούτε καν ως αντιπρόταση μια άλλη προσέγγιση έστω ως βελτίωση ή εναλλακτική. Συστηματικά η άρνηση ήταν η μονότονη και προβλέψιμη επωδός. Κύρια τους έγνοια ήταν το να μην αλλάξει τίποτε. Έτσι βέβαια προστατεύονται οι υπόγειες δομές του κομματικού συνδικαλισμού που είχε από χρόνια καταλάβει τις δημοτικές υπηρεσίες.
Το πρόγραμμα της Ανοιχτής Πόλης είναι ακόμη πιο αποκαλυπτικό. Σε κανένα σημείο των 28 σελίδων του δεν αναφέρεται έστω και ως παράδειγμα το πού θα βρεθούν οι πόροι για την υλοποίηση των ιδεών του. Συρραφή πληθώρας ετερόκλιτων παρεμβατικών πολιτικών χωρίς κανένα τρόπο χρηματοδότησης. Η άγνοια λειτουργίας των θεσμών θα ήταν χαριτωμένη αν δεν εγκυμονούσε κινδύνους για την ήδη σκληρά δοκιμαζόμενη οικονομία της πόλης.
Η πραγματικότητα που μας περιβάλει δεν είναι ευχάριστη. Δεν μας αρέσει. Εμείς προσπαθούμε να την αλλάξουμε. Πατάμε επάνω της και βήμα βήμα παρά τις αντίξοες συνθήκες, την αλλάζουμε.
Ο κύριος Σακελλαρίδης δείχνει να την αγνοεί και να την προσπερνά. Εκείνη όμως δεν παρεξηγείται και μένει ακόμη εκεί. Η πολιτική παραμένει η τέχνη του εφικτού και η αληθινή ζωή θέλει αποτελέσματα. Αγνοώντας την αγορά, με την διπλή έννοια, της άγνοιας και της αγνόησης, δεν μπορείς να εντάξεις την οικονομία σε κανέναν σχεδιασμό.
Από τη μια ο ιδεοληπτικός κρατισμός που ελέγχει τα πάντα και από την άλλη οι ελευθεριακές εναλλακτικές προσεγγίσεις όπου δεν ελέγχεται τίποτε, εξουθενώνουν τον νομοταγή επαγγελματία που πασχίζει να κρατήσει την επιχείρησή του ανοιχτή.
Ο κάθε είδους αθέμιτος ανταγωνισμός, η ενθάρρυνση της παράνομης κατάληψης του δημόσιου χώρου και η προστασία μορφών παραβατικότητας είναι συνεπείς σε μιαν εσωτερική γραμμή αλλά δεν συνιστούν συμβολή στην επίλυση των προβλημάτων της πόλης.
Φαίνεται πως ό μόνος σίγουρος τρόπος που μπορεί να επιτύχει ο κ. Σακελλαρίδης να φέρει χρήματα στην πόλη είναι η πληρωμή των προστίμων που θα πρέπει να καταβάλει η παράταξή του για την παράνομη αφισορύπανση.
*ο Αλέξανδρος Μοντιάνο είναι Γενικός Γραμματέας του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου (ICC-Ελλάς) και υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων με τον συνδυασμό «δικαίωμα στην πόλη»
