Του Γιάννη Βασιλακόπουλου
Τρία τσιγάρα άναψα κι έσβησα, ώσπου να αποφασίσω από πού θα πιάσω την κλωστή του παραμυθιού τούτην την εβδομάδα. Γιατί, στέκομαι ώρες σαστισμένος μπροστά σε ανθρώπους, τάχα «διαμορφωτές» της κοινής γνώμης, υποτίθεται πιο ταλαντούχους(;;;) από μένα, να προσπαθούν όχι να ερμηνεύσουν, αλλά να στρεβλώσουν το μήνυμα, ενός εντελώς νωπού εκλογικού αποτελέσματος.
Καθόλου «εύκολο μεροκάματο» το σημερινό γραφτό. Στο πρώτο τσιγάρο νόμιζα ότι οι κυβερνώντες δεν ξέρουν να διαβάζουν. Στο δεύτερο υπέθεσα πως τα περίφημα «ισχυρά» Μ. Μ. Ε. δίνουν τα ρέστα τους, στη λογική του «το ένα χέρι νίβει τα’ άλλο και τα δυο το πρόσωπο», ακολουθώντας τους κυβερνώντες στο δρόμο της άγνοιας τους.
Καθώς η καύτρα του τρίτου τσιγάρου ανέβαινε απειλητικά προς τα χείλη μου, κατάλαβα πως οι κυβερνώντες και το μήνυμα διάβασαν και την πραγματικότητα γνωρίζουν, ή αναγκάστηκαν – βιαίως – να την γνωρίσουν. Απλώς, με την ίδια ευκολία που ανασύρουν, φθαρμένα πρόσωπα για να μασκαρέψουν την αναπαλαίωση, σε… φρεσκάρισμα, ανέσυραν και τα παλαιότερα των υποδημάτων τους στα οποία «γράφουν» πια τα πάντα. Τη λαϊκή βούληση, τους νόμους, αλλά και αυτήν ακόμη την κοινή λογική.
Παρακάμπτουν την λαϊκή βούληση, διότι το μήνυμα της κάλπης δεν είχε κανένα απολύτως ίχνος, πράσινου φωτός για «συνέχεια» – πολλώ δε μάλλον, δεν έκρυβε ούτε κόκκο επιδοκιμασίας για τις κυβερνητικές επιλογές.
Ακυρώνουν νόμους και δικαστικές αποφάσεις, καθώς αφήνουν στο δρόμο δικαιωμένες καθαρίστριες που κέρδισαν τη μάχη της επαναπρόσληψης, την ίδια ώρα που επιχειρούν να μας πείσουν πως «η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, της οικονομικής μας καχεξίας είναι αυτά τα πενιχρά μεροκάματα.
Διαρρηγνύουν κάθε σχέση τους με την κοινή λογική, αν είχαν ποτέ, αν πιστεύουν ότι ένα απλό «ανακάτεμα της τράπουλας των προσώπων, των προγραφών και των δικομματικών ισορροπιών, θα κάνει τους πολίτες να ανακράξουν «Ωσαννά» και να αποθεώσουν, αυτούς που πριν από δύο, ακριβώς, εβδομάδες έβαλαν στο μονοπάτι προς τα Τάρταρα. Το γιατί είναι απλό: Αν ο πρωθυπουργός κι οι επιτελείς του πιστεύουν αλήθεια, ότι η αφαίμαξη στην οποία υπέβαλλαν την κοινωνία είναι ο «σωστός δρόμος» θα κριθούν γι αυτό και στις επόμενες εκλογές- που θα γίνουν σίγουρα πριν το τέλος της τετραετίας. Δεν θα κριθούν από τις «ασκήσεις μετάνοιας» στις οποίες ανάγκασαν, με την ψήφο τους, οι πολίτες, τους κυβερνώντες… Και τούτο γιατί, η αφαίμαξη υπήρξε βίαια, για τους πολίτες, αντίθετα με την «ανάταξη» που κάποιοι ευαγγελίζονται η οποία χάνεται σε ένα πέλαγος υποσχεσιολογίας…
