Ο Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης Θεολόγος συμπλήρωσε φέτος έντεκα έτη στο πηδάλιο της ιστορικής Μητρόπολης Σερρών και Νιγρίτης και, όμως, δεν είναι ακόμη ούτε 50 ετών.
Εκ των νεότερων και πολλά υποσχόμενων ιεραρχών της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο κ. Θεολόγος τυγχάνει να είναι όχι απλώς ένα πνευματικό ανάστημα του Μακαριστού Μεγάλου Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, αλλά και ο εκλεκτός και αγαπημένος μαθητής του.
Στα έντεκα έτη που διαποιμαίνει την ιστορική αυτή Μητρόπολη, εις διαδοχή του μεγάλου προκατόχου του Σερρών Μαξίμου, ο Θεολόγος έχει κατορθώσει να κερδίσει τον λαό της επαρχίας του και να θέσει γερά τη σφραγίδα του με έργα πνευματικής υποδομής. Το εσπέρας της παραμονής της εορτής του τελέσθηκε Μέγας Εσπερινός στον οποίο χοροστάτησε ο νέος Μητροπολίτης Κίτρους Γεώργιος, ο οποίος και εκήρυξε καταλλήλως.
Την επομένη κυριώνυμη ημέρα της εορτής του Σεβ. Σερρών τελέσθηκε πολυαρχιερατικό συλλείτουργο, με προεξάρχοντα τον εορτάζοντα ιεράρχη των Σερρών και τους Μητροπολίτες Βρεσθένης Θεόκλητο, Σύρου Δωρόθεο, Πατρών Χρυσόστομο, Σιδηροκάστρου Μακάριο, Ζιχνών Ιερόθεο, Λαγκαδά Ιωάννη, Ελευθερουπόλεως Θεόκλητο και Μαρωνείας Παντελεήμονα.
Τον θείο λόγο εκήρυξε με ρητορική δεινότητα ο Πατρών Χρυσόστομος, ο οποίος αναφέρθηκε και στον εορτάζοντα Μητροπολίτη Σερρών και στο πνευματικό έργο που επιτελεί τα έντεκα αυτά χρόνια. Ολες οι πολιτικές, αυτοδιοικητικές, στρατιωτικές και δικαστικές αρχές του νομού έδωσαν το παρών στον εορτασμό, μαζί με τη μαθητιώσα νεολαία Σερρών που εκκλησιάστηκε για να τιμήσει τον ποιμενάρχη της. Πλήθος κόσμου είχε κατακλύσει τόσο κατά τον εσπερινό, όσο και κυρίως κατά τη θεία λειτουργία , τον ιστορικό ναό των Ταξιαρχών, εκεί όπου ευρίσκεται αιωνίως αναπαυόμενος ο Μακαριστός Σερρών Μάξιμος.
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ο εορτάζων Μητροπολίτης δέχθηκε τις ευχές του ποιμνίου του μέχρι αργά το βράδυ της Πέμπτης, με μία μικρή διακοπή το μεσημέρι της ίδιας μέρας. Ολοι μιλούν έκθαμβοι για τη θερμή παρουσία και το πλήθος πιστών που τίμησε τον εορτάζοντα ποιμενάρχη του, ο οποίος, βαδίζοντας στα χνάρια του πνευματικού του πατέρα Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, έχει κερδίσει την αγάπη και τον σεβασμό του ποιμνίου του, αποδεικνύοντας ότι είναι και θεοπρόβλητος, αλλά και λαοπρόβλητος!
Πληθαίνουν εσχάτως οι πρωτοβουλίες εκείνες που προωθούνται από δήθεν προοδευτικά μυαλά, ακόμη και στον χώρο της Εκκλησίας μας, και ενθαρρύνουν εκδηλώσεις που ασχολούνται με τη συνύπαρξη των θρησκειών μέσα στην ορθόδοξη χώρα μας. Με λίγα λόγια, αντί να προσαρμόζονται αυτοί που έρχονται στη χώρα μας να προσαρμοστούμε εμείς στις δικές τους αξιώσεις. Οταν το θέμα αυτό, που απασχολεί σήμερα με μεγάλη καθυστέρηση κάποιους εκκλησιαστικούς μας άνδρες, είχε τολμήσει να το θέσει ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος προ 15ετίας, είχαν πέσει όλοι τότε πάνω του για να τον κατασπαράξουν!
Κι όμως, εκείνος τότε έλεγε ότι η ευκαιρία που μας δινόταν ήταν μοναδική. «Τώρα που μπορούμε και είμαστε σε θέση ισχύος, καλόν είναι να επιβάλουμε τους δικούς μας όρους, αργότερα που θα μας έχουν εξουθενώσει, θα μας επιβάλουν τους δικούς τους όρους», έλεγε και το εννοούσε. Και να που επαληθεύτηκε… Δεν θα μείνω στην ουσία του θέματος. Δεν μπορούμε να το αναπτύξουμε στα στενά όρια μιας στήλης ειδικού ενδιαφέροντος. Θέλω να σταθώ, όμως, στην εκπτωτική συμπεριφορά που δείχνουμε ως Εκκλησία σε τέτοιους διαλόγους.
Με τον φόβο να μη χαρακτηριστούμε οπισθοδρομικοί και φοβικοί προς καθετί το καινούριο, τα δίνουμε όλα απλόχερα! Δεν προβάλλουμε αντιστάσεις… Και το σπουδαιότερο, δεν προτάσσουμε, όπως θα έπρεπε, τις θέσεις μας αυτές, που εκπηγάζουν από την πίστη και τις παραδόσεις μας! Λες και νιώθουμε πλεγματικοί για όλα αυτά που κράτησαν όρθιο αυτό το έθνος για αιώνες…
