«Στην ενορία μας κάνουμε πράξη το ρητό του Μακαριότατου Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου “ούτε ένας να μη μείνει χωρίς φαγητό”», δηλώνει στο «Π» ο εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου (σ.σ. λεωφόρος Αχαρνών 247), π. Δημήτριος Παπανδρέου.
Σε μία εποχή που η οικονομική κρίση έχει σαρώσει τη μεσαία και τη χαμηλή οικονομική τάξη, με τη σύνθεση της κοινωνίας να μεταβάλλεται ραγδαία και τη φτώχεια να χτυπάει την πόρτα σε εκατομμύρια νοικοκυριά, υπάρχει μία σταθερά: η Εκκλησία. Αρωγός σε αυτή την προσπάθεια είναι η «Αποστολή» της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, η οποία, σε συνεργασία με τα φιλόπτωχα ταμεία των ενοριών (όπως αυτό του Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Αχαρνών), προσφέρει πολύτιμη στήριξη στους συνανθρώπους μας. Ο π. Δημήτριος μας μιλάει για «μία περιοχή η οποία δοκιμάζεται, πλέον, από τα κύματα προσφύγων που βρίσκουν καταφύγιο ακόμα και στον περιβάλλοντα χώρο του ναού, με την πολυπολιτισμικότητα να αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικά της. Εμείς καθημερινά ετοιμάζουμε τουλάχιστον 150 μερίδες φαγητό (σ.σ. περισσότερες από 35.000 μερίδες ετησίως, τουλάχιστον 30.000 κεσεδάκια γιαούρτι και άλλα 15.000 κυτία με γάλα τον χρόνο), το οποίο προσφέρουμε στους συνανθρώπους μας που το έχουν ανάγκη – χωρίς να κοιτάμε το χρώμα, χωρίς να κοιτάμε τη φυλή. Κάποιες, λίγες φορές που οι δυνατότητές μας εξαντλούνται, τότε φροντίζουμε ώστε όποιος έχει ανάγκη να πάει στο κεντρικό συσσίτιο στην Ομόνοια, τηρώντας τις οδηγίες του Μακαριότατου Αρχιεπισκόπου».
«Από τη γερμανική Κατοχή»
Ο Ιερός Ναός του Αγίου Νικολάου ξεκίνησε να χτίζεται λίγο πριν ξεσπάσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και, ήδη, από τα χρόνια της γερμανικής Κατοχής στην Ελλάδα άρχισε να μοιράζει συσσίτια – κάτι το οποίο γίνεται ανελλιπώς μέχρι και σήμερα. Την αγιογράφησή του ανέλαβε ο σπουδαίος Φώτης Κόντογλου και όπως μας αποκάλυψε ο π. Δημήτριος «έρχονται φοιτητές από Σχολές Καλών Τεχνών του εξωτερικού για να δουν από κοντά το εσωτερικό του ναού». Η δράση του φιλόπτωχου ταμείου της ενορίας δεν σταματά στο συσσίτιο. «Κάθε μήνα, με τη σημαντική συνεισφορά της “Αποστολής” και λόγω της “ευαισθησίας” της περιοχής, δίδουμε τουλάχιστον 75 “δέματα αγάπης” (σ.σ. περισσότερα από 900 ετησίως) με γάλα, όσπρια, ζυμαρικά, ρύζι, αλεύρι, ζάχαρη κ.ά.», μας εξηγεί ο εφημέριος του Ι.Ν. Αγίου Νικολάου. Στους χώρους του φιλόπτωχου ταμείου συγκεντρώνονται ακόμα ρούχα και παπούτσια που πηγαίνουν στις οικογένειες που τα έχουν ανάγκη, καθώς και φάρμακα που προωθούνται στα κοινωνικά φαρμακεία. Μάλιστα, την ημέρα που επισκεφθήκαμε την εκκλησία, ο π. Δημήτριος είχε μόλις παραλάβει δύο μεγάλες σακούλες με ταινίες σακχάρου. Αν και οι οικονομικές δυνατότητες είναι πολύ περιορισμένες, λόγω της συγκυρίας, ο π. Δημήτριος μας αποκαλύπτει πως «σε κάποιες εξαιρετικές περιπτώσεις δίνουμε και μία μικρή οικονομική βοήθεια στους συνανθρώπους μας που διαπιστωμένα τα χρειάζονται».
Βοήθεια πόρτα πόρτα
Ο εφημέριος του Ιερού Ναού, μαζί με τους ανθρώπους του φιλόπτωχου ταμείου, δεν παραλείπουν να επισκέπτονται και τις γειτονιές της περιοχής. «Λίγο-πολύ ξέρουμε πού υπάρχει η μεγαλύτερη ανάγκη και χτυπάμε πόρτες για να βοηθήσουμε όπως μπορούμε. Πριν από λίγες εβδομάδες, μοιράσαμε γραφική ύλη, καθώς υπάρχουν οικογένειες που αδυνατούν να αγοράσουν ακόμα και ένα τετράδιο ή ένα μολύβι στα παιδιά τους», εξηγεί ο ίδιος. Πριν προλάβουμε να ρωτήσουμε τον π. Δημήτριο πώς βρίσκονται τα χρήματα για όλες αυτές τις δράσεις, η απάντηση έρχεται… από μόνη της. Μία νέα κοπέλα μπαίνει στο γραφείο της ενορίας και συνεισφέρει με 60 ευρώ στην προσπάθεια. «Παρά τις δυσκολίες, νιώθω την ανάγκη να συνεισφέρω», λέει στο «Π,» υπογράφοντας ταυτόχρονα στο μπλοκ δωρεών του Ι.Ν. Αγίου Νικολάου. «Βλέπεις; Αυτοί οι άνθρωποι μας στηρίζουν, συν τα δύο κυτία που έχουμε υπέρ των πτωχών, αλλά και κάποιες δωρεές συμπολιτών μας με λίγο μεγαλύτερη ευχέρεια», δηλώνει με ευλάβεια και ικανοποίηση ο π. Δημήτριος Παπανδρέου. Ένας ιερωμένος που προέρχεται από μία οικογένεια που μετρά δεκαπέντε γενιές κληρικών και δεν παραλείπει να αναφέρει τον κομβικό ρόλο που παίζει η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών.
Τέλος, ακόμη μία αξιοσημείωτη δράση είναι η αιμοδοσία, που διοργανώνεται τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο.
Από την έντυπη έκδοση της εφημερίδας Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε στις 10/10
