Ο πολυχρονεμένος βεζίρης, σε μία από τις σπάνιες εξόδους του μακριά από το παλάτι, βρέθηκε ξαφνικά σ’ ένα μικρό απομακρυσμένο νησί.
Εκεί ανακάλυψε -με πόνο- ότι το νησί όχι μόνο δεν έχει γιατρό για την περίθαλψη των υπηκόων του αλλά δεν έχει ούτε νερό να πιούν.
Ο γιατρός επισκέπτεται τους ιθαγενείς, μια φορά το 10ήμερο, προερχόμενος από κάποιο άλλο γειτονικό νησί. Για να ξεδιψάσουν οι ιθαγενείς, φέρνουν νερό με καράβια πληρώνοντας 100.000 Ευρώ το μήνα.
Όλα αυτά τα ανακάλυψε ο πολυχρονεμένος βεζίρης, τη μία και μόνη φορά που εγκατέλειψε το Μέγαρο για να έρθει σε άμεση ανθρώπινη επαφή με τους υπηκόους του.
Αμέσως σήκωσε το τηλέφωνο κι έδωσε αυστηρές εντολές: «Να πάει γρήγορα μόνιμος γιατρός στο νησί. Να αποκτήσει τρύπα ο ταμιευτήρας υδάτων του νησιού ώστε να γίνει λειτουργικός και χρήσιμος…»
Υπάρχουν σήμερα πολιτικά στελέχη στην Ελλάδα που πιστεύουν ότι αυτός είναι τρόπος διακυβέρνησης μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής χώρας.
Είναι σίγουροι ότι αυτού του είδους η επικοινωνιακή στρατηγική, «το θέμα ρυθμίσθηκε κατόπιν προσωπικών ενεργειών του προέδρου, του βουλευτή, του υπουργού, του δημάρχου κοκ», τελικά βγαίνει σε καλό της πολιτικής αλλά και των πολιτών.
Η εργατικότητα και η ευαισθησία των ηγετών –κατά την άποψή τους- μετριέται με τις επισκέψεις σε πάρτι και κοινωνικές εκδηλώσεις στις οποίες ο πολυχρονεμένος βεζίρης έρχεται σε επαφή με τα πραγματικά προβλήματα της καθημερινότητας. Τότε μόνον δίνει αμέσως λύσεις, όπως είχε συμβεί πριν μερικούς μήνες με την υπόθεση της θέρμανσης ενός κολυμβητηρίου, λίγες εκατοντάδες μέτρα μακριά από το Μέγαρο Μαξίμου.
Πολιτική στην Ελλάδα, 2014 χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού…
