Του Βαγγέλη Γιακουμή
Και μετά το μνημόνιο με την τρόικα, τι; Σε αυτό ακριβώς επιχειρούν να απαντήσουν στο ΠΑΣΟΚ, γιατί είναι ένα ερώτημα που, όσο και αν φαίνεται απλό, δεν είναι, διότι από την απάντηση που θα δοθεί εξαρτάται, σε απόλυτο θα λέγαμε βαθμό, και η προοπτική του ΠΑΣΟΚ ή της δημοκρατικής παράδοσης για την οποία ο κ. Βενιζέλος κάνει λόγο σε κάθε ευκαιρία.
Το ερώτημα είναι, λοιπόν, τι θα γίνει μετά και ποια πολιτική θα ακολουθήσει το ΠΑΣΟΚ. Θα είναι ακόμη μαζί με τη ΝΔ, θα πορευτεί μόνο του ή μαζί με άλλα κομματικά σχήματα/πρόσωπα και ποιες πρωτοβουλίες θα λάβει;
Ο κ. Βενιζέλος τόνισε πρόσφατα ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να αλλάξει σελίδα μαζί με τη χώρα. Δεν είναι μόνο τα στελέχη που αντιδρούν στις πολιτικές των απολύσεων που θέλουν η τρόικα και ορισμένοι υπουργοί. Είναι ανάγκη για την πολιτική επιβίωση του κυβερνητικού εταίρου, το ΠΑΣΟΚ να ξεχωρίσει και να διαχωρίσει από τη ΝΔ τη δική του πολιτική ταυτότητα.
Ο κ. Βενιζέλος μόλις προχθές έλεγε με νόημα ότι ενοχλούνται πολλοί από αυτή τη σκέψη, γιατί δεν υπάρχουν πολιτικά χωρίς μνημόνιο, χωρίς κρίση, χωρίς τρόικα. Ενοχλούνται όταν λέμε ότι πρέπει ν’ αλλάξει η σχέση μας με την τρόικα, ότι δεν πρέπει να συνεχίζεται αυτή η ιστορία που ζήσαμε πέρυσι, της πολύμηνης παρουσίας των κλιμακίων της τρόικας που παρεμβαίνουν στο εσωτερικό της δημόσιας διοίκησης και δεν ολοκληρώνουν ποτέ μια αναθεώρηση, έναν έλεγχο.
Η ίδια η τρόικα υπάρχει επειδή υπάρχει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ολα τ’ άλλα είναι οι κανονικές ευρωπαϊκές διαδικασίες που ισχύουν για όλες τις χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ευρωζώνης, τονίζει με κάθε ευκαιρία. Επομένως, και ο ίδιος δείχνει τη θέληση να αλλάξει πολιτική τακτική, όμως χρειάζεται, πρώτα απ’ όλα, και συμφωνία εντός του κόμματός του. Και επειδή δεν υπάρχει ακόμη, πιστεύει ότι θα την αποκτήσει στο επικείμενο συνέδριο.
Μήπως όμως τότε είναι πολύ αργά;
