Οι θεωρίες περί Ευρωπαϊκής σταθερότητας πνίγηκαν στο αίμα των νεκρών της Charlie Hedbo.
Eίναι τουλάχιστον αστείο να ισχυριζόμαστε πως θέλουμε να διαφυλάξουμε ένα Ευρωπαϊκό οικοδόμημα έτσι όπως είναι, το οποίο αυτές τις ώρες αποδεικνύει ότι δεν μπορεί θεσμικά να αντιδράσει στην κήρυξη ενός πολέμου που για να μην κρυβόμαστε πίσω απ το δάχτυλό μας εξελίσσεται τούτες τις ώρες μέσα στα σπλάχνα της. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια πολύ ωραία ιδέα εφόσον όμως έχει λύσει πρώτα τα αυτονόητα.
Αν η Ευρωπαϊκή κουλτούρα δεν περιέχει την συνύπαρξη του σεβασμού της διαφορετικής γνώμης αλλά και του σεβασμού της θρησκευτικής ή φυλετικής ιδιαιτερότητας τότε δεν υπάρχει κανένας λόγος αυτό το οικοδόμημα να περιγράφεται ως η τελειότερη μορφή πολιτικής ενότητας. Είναι απλώς ένα lobby ισχυρών οικονομικών συμφερόντων που δείχνουν να θέλουν να καταπιούν τους ανίσχυρους. Δεν έχει καμιά αξία να προφασιζόμαστε δήθεν την υπεράσπιση του ευρώ όταν δεν έχουμε διασφαλίσει ότι το πλαίσιο μέσα στο οποίο ζούμε είναι θωρακισμένο όχι μόνο μπρος στο ενδεχόμενο μιας πολεμικής απειλής στο εσωτερικό του αλλά και μπρος στην ενδεχόμενη παραφροσύνη κοινωνικών, θρησκευτικών, φυλετικών ομάδων που είναι αυτόκλητοι υπερασπιστές του δικού τους ιδεογράμματος χωρίς μάλιστα να τους το ζητήσει κανείς. Στον κόσμο αυτόν υπάρχουν και μουσουλμάνοι και βουδιστές και χριστιανοί και όλων των λογιών οι άνθρωποι.
Πρέπει να σταματήσουμε να νιώθουμε πως τους ανεχόμαστε αρχίζοντας να συνυπάρχουμε και να συνεργαζόμαστε μαζί τους. Οι δε διαφορές που κάνουν τους Ευρωπαίους ηγέτες αλαζόνες και υπερφίαλους μπροστά σε μια αναπόφευκτη πραγματικότητα μπορούν να εξαλειφθούν εάν, οι δήθεν ισχυροί του κόσμου που συχνά μετρούν το τίμημα της ισχύος τους σε αίμα ομοεθνών και ομόθρησκων βοηθήσουν και την άλλη πλευρά «του φεγγαριού» να βάλει στην κουλτούρα της την ειρηνική συνύπαρξη και συνεργασία όλων των ανθρώπων στην Ευρωπαϊκή ήπειρο αλλά και έξω απ αυτήν. Σε διαφορετική περίπτωση ο πόλεμος που εξελίσσεται τους έχει ηθικούς αυτουργούς και η δήθεν ισχύς τους θρυμματίζεται μέσα στην ψευδαίσθηση ενός«πολιτισμένου κόσμου» που στην πραγματικότητα συνιστά παρακολούθημα ενός διαρκούς Μεσαίωνα.
