Το τρομοκρατικό χτύπημα των φανατικών ισλαμιστών στις Βρυξέλλες είναι φανερό ότι πλήττει καίρια και τη χώρα μας. Οι βόμβες που χτύπησαν την «καρδιά» της Ευρώπης ανατρέπουν τα πάντα και βάζουν τη σφραγίδα στις εκτιμήσεις εκείνων που λένε ότι η γηραιά ήπειρος που ξέραμε έχει «κλείσει» και η Ελλάδα,η οποία είναι πολύ δύσκολο τώρα –για να μην πούμε αδύνατο–, να διαχειριστεί το προσφυγικό πρόβλημα είναι ό,τι και η νήσος Έλις για τη Νέα Υόρκη.
Τα ανοιχτά σύνορα και η ανοιχτή κοινωνία που ξέραμε έως τώρα, δυστυχώς,δεν θα συνεχίσουν να είναι ίδια και αύριο. Το ξέρουν ήδη οι πρόσφυγες της Ειδομένης. Θα το διαπιστώσουν, δυστυχώς, σύντομα και όσοι θα έρθουν ακόμα στη χώρα μας, η οποία βιώνει ήδη τις συνέπειες του προσφυγικού κύματος και θα βρεθεί πολύ σύντομα μπροστά σε πολύ βαρύτερες προκλήσεις.Σε μια χρονική στιγμή που η Ευρώπη είχε αρχίσει να βρίσκει κωδικούς συνεννόησης για το προσφυγικό, οι βόμβες ήρθαν να διαλύσουν κάθε ελπίδα για ανοιχτά σύνορα, για αλληλεγγύη, για πολιτική ισομερούς κατανομής των προσφύγων και των μεταναστών, που έρχονται ακόμη κατά χιλιάδες. Πέρα από τους αφορισμούς περί μιας Ευρώπης που πληρώνει το τίμημα των επιλογών της στη Μέση Ανατολή, ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η αντίδραση των χωρών και των πολιτών απέναντι στον τρόμο, που σαρώνει, για ακόμη μια φορά, την κοινωνία.Όπως όλα δείχνουν, εφόσον δεν υπάρξει άμεσος περιορισμός των προσφυγικών ροών από την Τουρκία, η Ελλάδα θα μετατρέπεται σταδιακά σε έναν απέραντο καταυλισμό.
Ο φόβος είναι δεδομένο ότι θα σφραγίσει ερμητικά τα ευρωπαϊκά σύνορα και θα οδηγήσει σε σκλήρυνση της στάσης χωρών που, έτσι κι αλλιώς, δεν ήθελαν να πάρουν μέρος στη διαχείριση του προβλήματος. Αφήνοντας την Ελλάδα στη μοίρα της και χωρίς να πιέσουν ασφυκτικά την Τουρκία να πάρει μέτρα για τον περιορισμό των ροών, δημιούργησαν την Ειδομένη, τον Πειραιά και όλα τα hotspots που βρίσκονται στη χώρα.Προκειμένου, όμως, να μη γίνει η χώρα «νήσος Έλις», η Ευρώπη πρέπει να δώσει τώρα τη μάχη σε δύο μέτωπα. Αφενός, όλοι μαζί να αντιμετωπίσουν την τρομοκρατία των φανατικών, ώστε να πάψουν να αποτελούν οι μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες στόχο για τους τζιχαντιστές. Και, αφετέρου, πρέπει εδώ και τώρα να πιεστεί η Τουρκία να σταματήσει το «βρόμικο» παιχνίδι με τους πρόσφυγες. Πρέπει στη γειτονική χώρα να επικεντρωθεί η ευρωπαϊκή προσπάθεια για να σταματήσουν οι ροές προς την Ελλάδα.
H τρομοκρατική επίθεση στις Βρυξέλλες είναι βέβαιο ότι ναρκοθετεί την πρόσφατη συμφωνία των «27» με την Τουρκία,η οποία βασίζεται στην εθελοντική αποδοχή και ενσωμάτωση προσφύγων από χώρες μέλη της ΕΕ. Γιατί ποια χώρα τώρα θα θελήσει να πάρει πρόσφυγες και μετανάστες στα εδάφη της; Ποιος Ευρωπαίος πολιτικός θα τολμήσει να μιλήσει για αλληλεγγύη στους φοβισμένους πολίτες του; Η Ελλάδα, δυστυχώς, βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα. Με πλήρως κλειστά σύνορα, με την Τουρκία να εξακολουθεί να μας στέλνει τις καραβιές των προσφύγων και με το τρομοκρατικό χτύπημα τώρα στην «καρδιά» της Ευρώπης,είναι δεδομένο ότι τους επόμενους μήνες χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες, που θα εξακολουθούν να μπαίνουν στη χώρα μας,θα εγκλωβιστούν εδώ.
Βέβαια, με το «καλημέρα» είχε αρχίσει να αποκαλύπτεται ότι η συμφωνία Ευρώπης -Τουρκίας για το προσφυγικό ήταν απολύτως προβληματική. Όχι μόνο δεν περιορίστηκαν οι προσφυγικές ροές από τη γειτονική χώρα, αλλά όλες οι ενδείξεις συγκλίνουν ότι θα συνεχιστούν στον ίδιο ρυθμό,παρά τα ευρωπαϊκά ευχολόγια.Πριν καλά καλά γίνει δυνατό να αδειάσουν από το προηγούμενο κύμα τα νησιά,τα περιβόητα hotspots άρχισαν ήδη να γεμίζουν νέους πρόσφυγες, που, με βάση τη συμφωνία, θα θεωρούνται κρατούμενοι μέχρι να εξεταστεί το μέλλον τους. Η Ελλάδα, όπως παραδέχθηκε και κοινοτικός αξιωματούχος, μετατρέπεται σε ένα σύγχρονο «Έλις Άιλαντ»,το γνωστό νησί Έλις στ’ ανοιχτά του Μανχάταν, το οποίο υπήρξε ο κύριος σταθμός υποδοχής των μεταναστών που έφταναν στην Αμερική, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη, από τα τέλη του 19ου αιώνα και κατά τη διάρκεια του πρώτου μισού του 20ού αιώνα.
Η Ελλάδα,όμως, για πολλούς λόγους, κοινωνικούς, οικονομικούς, διοικητικούς, δεν μπορεί και δεν αντέχει να μετατραπεί σε ένα απέραντο γκέτο «διαλογής» προσφύγων και μεταναστών.
Και δεν αρκούν ούτε τα ευχολόγια των Βρυξελλών,ούτε οι εκ μέρους κυβερνητικών στελεχών γενικές εκκλήσεις στον ανθρωπισμό, ούτε οι ανεπαρκείς κυβερνητικοί σχεδιασμοί για να αποφευχθεί αυτό το ενδεχόμενο. Το πρόβλημα είναι μπροστά μας,θα εξελίσσεται δυστυχώς όλο και χειρότερα, αν δεν διαμορφωθούν ένα αρραγές εθνικό μέτωπο και διεθνείς συμμαχίες που να προσπαθήσουν να πιέσουν την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη ότι δεν μπορεί μια χώρα όπως η Ελλάδα να σηκώνει το βάρος ενός τεράστιου προσφυγικού κύματος.Για να μη μετατραπεί, όμως, πολύ σύντομα η χώρα σε ένα απέραντο γκέτο εγκαταλειμμένων προσφύγων και παράνομων μεταναστών, χρειάζονται αποφασιστική δράση, σχέδιο και ενιαίο εθνικό μέτωπο.Όπως χρειάζεται να κλείσει γρήγορα και το ανοιχτό κεφάλαιο της αξιολόγησης, για να μην έχουμε τουλάχιστον μπροστά μας και την οικονομική αστάθεια και αβεβαιότητα. Ο λαϊκισμός, η δημαγωγία και η εσωστρέφεια που κυριαρχούν έως τώρα στη δημόσια σκηνή οφείλουν να δώσουν τη θέση τους στη συνεννόηση,στον διάλογο και στην κοινή εθνική στρατηγική.
Του Φώτη Σιούμπουρα
Από την έντυπη έκδοση της εφημερίδας Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε την Παρασκευή 25/3
