του Χρήστου Καπούτση
«Νομίζω ότι ζω έναν εφιάλτη, ένα κακό όνειρο, που θα χαθεί όταν ξυπνήσω. Αρνούμαι να δεχθώ την πραγματικότητα. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι φέρνει στη Βουλή η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ συμφωνίες με την τρόικα, που υπερψηφίζονται από πολλούς δικούς μας βουλευτές(ευτυχώς όχι από όλους), της ΝΔ, του Ποταμιού και του ΠΑΣΟΚ.
Είναι δυνατόν κυβερνητικά νομοσχέδια να ψηφίζονται στη Βουλή από τον Βορίδη, τον Βενιζέλο και τον Άδωνη και όχι από τον Λαφαζάνη, τον Στρατούλη και τη Ζωή; Δεν το αντέχω!»
Τα παραπάνω λόγια είναι, κατά λέξη, εξομολογητικό σχόλιο κορυφαίου και προβεβλημένου κομματικού στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ,που ανήκει στην Αριστερή Πλατφόρμα, όταν του ζήτησα να περιγράψει την εσωτερική κατάσταση στο κόμμα του.
Το βάρος, αλλά και την ευθύνη της εσωκομματικής αντιπαράθεσης «σηκώνει» ο άτυπος επικεφαλής της Αριστερής Πλατφόρμας, Παναγιώτης Λαφαζάνης, που δηλώνει ξεκάθαρα: «Δεν πρόκειται να ψηφίσω το μνημόνιο που θα φέρει στη Βουλή η κυβέρνηση. Όλοι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αγωνιστούν μέχρι την ύστατη στιγμή για να μην υπογράψει η κυβέρνηση ένα τρίτο μνημόνιο».
«Διάσπαση με ευθύνη Αλέξη»
Σε παρατήρηση ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ προτίθεται όχι μόνο να διαγράψει όλους τους βουλευτές που θα καταψηφίσουν τη συμφωνία, αλλά και να τους αποκλείσει από τις «λίστες» των υποψήφιων βουλευτών του κόμματος στις προσεχείς εκλογές, ο Π. Λαφαζάνης επισημαίνει ότι «μια τέτοια ενέργεια συνιστά διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ με ευθύνη του Α. Τσίπρα» και προσθέτει με νόημα: «Από τις λίστες ποιανού κόμματος θα διαγράψει ο Τσίπρας τους βουλευτές που καταψηφίζουν μνημόνια, όπως είναι υποχρεωμένοι να το κάνουν, σύμφωνα με το προεκλογικό πρόγραμμα του κόμματος, το οποίο ενέκρινε ο ελληνικός λαός στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου;».
Ερωτηθείς ο Π. Λαφαζάνης αν θα δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, στην περίπτωση που τεθεί τέτοιο θέμα στη Βουλή, παρέπεμψε σε δήλωσή του, σύμφωνα με την οποία: «Στηρίζουμε την κυβέρνηση για να εφαρμόσει το πρόγραμμά της. Δεν τη στηρίζουμε για να εγκρίνει και να εφαρμόζει μνημόνια. Δεν ψηφίζουμε μνημόνια και δεν προσφέρουμε στήριξη στην εφαρμογή τους και στην εφαρμογή μνημονιακών πολιτικών. Αγωνιστήκαμε και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε με τη μέγιστη συνέπεια για μια νέα αντιμνημονιακή προοδευτική πορεία της χώρας».
Έχει άρει την εμπιστοσύνη του
Συμπερασματικά, ο Π. Λαφαζάνης μάλλον έχει άρει την εμπιστοσύνη του στην κυβέρνηση Τσίπρα και δεν είναι ο μόνος. Τον ακολουθεί ένας αριθμός από 31 μέχρι 38 ή και 40 βουλευτές και η πλειοψηφία των μελών της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ.
Ιδεολογικά και πολιτικά το εσωκομματικό χάσμα είναι αγεφύρωτο. Ο ΣΥΡΙΖΑ,ως ενιαίος κομματικός φορέας, απλώς δεν υφίσταται. «Όμως υπάρχει και κάτι ακόμη χειρότερο», υποστηρίζουν στελέχη της Αριστερής Πλατφόρμας και σημειώνουν με νόημα. «Διάφοροι όψιμοι “Ηρακλειδείς” του Τσίπρα, ακόμη υψηλόβαθμα κομματικά και κυβερνητικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, περιφέρονται στα συστημικάκαι κρατικά ΜΜΕ και ελεεινολογούν σε βάρος των συντρόφων τους της Αριστερής Πλατφόρμας». Επίσης,οι εσωκομματικοί αντίπαλοι του Τσίπρα υποστηρίζουν ότι «ήταν η επιθυμία του πρωθυπουργού ένα ηχηρό “ναι” στο δημοψήφισμα, το οποίο θα του επέτρεπε να φέρει το μνημόνιο 3 χωρίς πολιτικό κόστος για τον ίδιο και να επιρρίψει τις ευθύνες του νέου κύματος ανελέητης λιτότητας στη λαϊκή βάση που τον ανέδειξε!».
Μάλιστα, υποστηρίζουν ότι αυτά είναι «φαινόμενα αποκρουστικά, που πλήττουν το κύρος της Αριστεράς, ως ιδεολογικο-κοινωνική πρόταση, αμαυρώνουν προσωπικότητες του χώρου και, φυσικά, εγείρουν ερωτήματα για τη σοβαρότητα της κυβέρνησης».
«Η κυβέρνηση, δηλαδή ο Α. Τσίπρας και οι συνεργάτες του υπουργοί,υποστηρίζουν ότι αποδεχόμαστε το τρίτο μνημόνιο ως μια υποχρεωτική κίνηση τακτικής υποχώρησης. Υλοποιούμε τις πολιτικές σκληρής λιτότητας, που μας επιβάλλουν οι εταίροι και δανειστές. Στόχος μας είναι να το βελτιώσουμε,να κερδίζουμε χρόνο, να διαπραγματευτούμε τη μείωση του χρέους, ώστε μακροπρόθεσμα να εφαρμόσουμε ένα άλλο φιλολαϊκό και αντιμνημονιακό πρόγραμμα», αναφέρει στο «Π» άλλο στέλεχος της εσωκομματικής αντιπολίτευσης του Μαξίμου.
Η Αριστερή Πλατφόρμα υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση «έχει μεταλλαχθεί σε μια ακόμη μνημονιακή κυβέρνηση, την τέταρτη κατά σειρά (Παπανδρέου, Παπαδήμος, Σαμαράς, Τσίπρας). Γι’ αυτό στον ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να διαμορφώσουμε ένα μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα ριζοσπαστικής αλλαγής της χώρας, με κύριους άξονες την παραγωγική ανασυγκρότηση, την εθνικοποίηση των τραπεζών και την αναδιανομή εισοδήματος και πλούτου. Οι διαπραγματεύσεις με την ΕΕ θα πρέπει να είναι ισότιμες, αλλά να περιλαμβάνουν και τη σύγκρουση, όταν αυτή καταστεί αναπόφευκτη, φτάνοντας μέχρι τη δημιουργία νέου εθνικού νομίσματος».
Δύο ξεχωριστοί δρόμοι
Είναι σαφές ότι η πρόταση του κυβέρνησης και η αντίστοιχη της Αριστερής Πλατφόρμας είναι ασύμβατες, με έντονο συγκρουσιακό χαρακτήρα.Συμπέρασμα δεύτερο, το διαζύγιο στον ΣΥΡΙΖΑείναι οριστικό και πολύ οδυνηρόκαι, πιθανότατα, η κυβερνώσα Αριστερά να κατακερματιστεί και να απαξιωθεί στους πολίτες.Επί του παρόντος, οι εκλογές –και μάλιστα άμεσα και μέχρι τον Οκτώβριο το αργότερο–, παρότι είναι ασφαλώς μια πολύ κακή εξέλιξη, εντούτοις αποτελεί μια κάποια λύση στο πασιφανές πλέον κυβερνητικό αδιέξοδο, που έχει προκύψει λόγω της αποδιοργάνωσης, αν όχι και διάλυσης, του κυβερνώντος κόμματος.
Είναι προφανές ότι για να εφαρμοστούν τα όσα σκληρά και αντιλαϊκά μέτρα θα περιλαμβάνονται στο τρίτο μνημόνιο, ίσως το επαχθέστερο των δύο προηγουμένων,απαιτείται ισχυρή συνεργατική κυβέρνηση, που πιθανόν να προκύψει μετά τις εκλογές.
* Ρεπορτάζ από την εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 08/08/2015.
