Την εβδομάδα πριν από το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου γίναμε μάρτυρες των πανηγυρισμών από την πλευρά της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που ακολούθησαν τη δημοσίευση της Έκθεσης Ανάλυσης Βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Ο πρωθυπουργός, κ. Τσίπρας, και ο τέως υπουργός Οικονομικών, κ. Βαρουφάκης, πανηγύριζαν για την αποδοχή από την πλευρά του Ταμείου ότι δήθεν το ελληνικό χρέος δεν είναι πλέον βιώσιμο και εκτιμούσαν ότι η παραδοχή αυτή θα αναγκάσει τους εταίρους να δεχθούν σημαντικές υποχωρήσεις στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης.
Όλα αυτά με την προϋπόθεση ότι ο λαός θα παρείχε με την ετυμηγορία του μια ισχυρή εξουσιοδότηση στην κυβέρνηση με ένα υπερήφανο «όχι», που θα χρησιμοποιούσε ο πρωθυπουργός ως ένα ισχυρό όπλο απέναντι στους εταίρους μας, δεσμευόμενος ότι μέσα σε 48 ώρες μετά το δημοψήφισμα θα άνοιγε τις τράπεζες και θα έφερνε πίσω μια βιώσιμη και επωφελή συμφωνία.
Όμως, είναι δυστύχημα για την Ελλάδα ότι η κυβέρνηση αυτή έξι μήνες τώρα ζει μέσα στο ψέμα και μετέρχεται απατηλά μέσα για να κρύβει από τον λαό την πραγματικότητα. Μάλιστα, πέτυχε αυτό το ψέμα την προηγούμενη Κυριακή να το καταστήσει βίωμα στο 60% των ψηφοφόρων, που χάρισαν στον κ. Τσίπρα αυτό το περήφανο «όχι».
Όμως, 48 ώρες μετά το δημοψήφισμα, ούτε οι τράπεζες άνοιξαν, αλλά ούτε και η συμφωνία που δεσμεύτηκε να φέρει ο κ. Τσίπρας καταρτίστηκε. Το χειρότερο όμως είναι ότι στο προοίμιο της ίδιας της έκθεσης του ΔΝΤ διαβάσαμε ότι όχι μόνο ήταν ψευδή τα εκλογικά επιχειρήματα που προέβαλε ο πρωθυπουργός για τη μη βιωσιμότητα του χρέους, αλλά αντίθετα στην έκθεση αυτή επιβεβαιώνεται η πολύ μεγάλη ιστορική, πολιτική και ποινική ευθύνη που έχει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ για το γεγονός ότι παρέλαβε το χρέος με βιώσιμη δυναμική από το καλοκαίρι του 2014 και εξαιτίας της αλλαγής της πολιτικής που επέβαλε ως κυβέρνηση (δηλαδή, της διακοπής στην εφαρμογή των όρων και του προγράμματος που εφάρμοζε η προηγούμενη κυβέρνηση), στη συνέχεια, κατέστη η δυναμική του χρέους μη βιώσιμη.
Και αυτό εξαιτίας των πολιτικών που εφάρμοσε στις ιδιωτικοποιήσεις και των άλλων «αντιμνημονιακών» μέτρων που νομοθέτησε (πρόσληψη των πελατών Κατρούγκαλου, επαναπρόσληψη επιόρκων στο Δημόσιο κ.λπ.). Ακόμα μία φορά αποδεικνύεται ότι η ανικανότητα του κ. Τσίπρα και της παρέας του να διαχειριστεί τις τύχες της χώρας οφείλεται στην ανικανότητα και στην ανεπάρκειά τους να συνδέσουν τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας με τις πολιτικές που εφαρμόζουν.
Διατηρούν μια φαντασιακή εικόνα γιατην οικονομική και την κοινωνική πραγματικότητα του τόπου και την οποία εκφράζουν με μια αντιμνημονιακή ρητορεία, που δαιμονοποιεί τους αντιπάλους της, διχάζει την κοινωνία και καλλιεργεί ένα κλίμα ισχυρής ασυνειδησίας στην πλειοψηφία των πολιτών, που τους ενθαρρύνει και τους παρακινεί να πιστεύουν ακόμα και σήμερα ότι το πρόβλημα των δεινών τους είναι το μνημόνιο και όχι η κρίση.
Παρ’ όλα αυτά, οι ιδεοληψίες της κυβέρνησης βιάζουν την πραγματικότητα και οι ξεπερασμένες ιδεολογικές της απόψεις εκδικούνται την ιστορία του τόπου στις πιο κρίσιμες για τη χώρα στιγμές. Όμως, δεν θα αργήσει η στιγμή που ο λαός θα συνειδητοποιήσει το ψέμα και την απάτη: την απάτη που μετήλθε η κυβέρνηση της Αριστεράς για να ανέλθει στην εξουσία του τόπου, καταγγέλλοντας ως γερμανοτσολιάδες και προδότες την προηγούμενη κυβέρνηση, με το επιχείρημα ότι αυτοί εκβίαζαν τον λαό, θέτοντάς τον κάθε φορά προ του διλήμματος μνημόνιο ή χρεοκοπία.
Και, ω του θαύματος, δεν χρειάστηκε να περάσουν παραπάνω από έξι μήνες «αντιμνημονιακής» διακυβέρνησης του τόπου για να χρεοκοπήσει η χώρα. Σήμερα με τις φιλότιμες προσπάθειες του κ. Τσίπρα ζούμε υπερήφανοι και ελεύθεροι από κάθε μνημόνιο πλην όμως χρεοκοπημένοι.
Όμως, το πλέον οικτρόν είναι ότι σήμερα ο κ. Τσίπρας, αφού απέπεμψε τον αρχιστράτηγο των «αντιμνημονιακών» επιθέσεων εναντίον των ευρωπαϊκών θεσμών, κατ’ απαίτηση των εταίρων υποβάλλει ταπεινά στους «τοκογλύφους» εταίρους μας το αίτημα για ένα νέο διετές μνημόνιο.
Και εκλιπαρεί τους πολιτικούς αρχηγούς να συνηγορήσουν σ’ αυτό, ξεχνώντας ότι από τις 25 Ιανουαρίου μέχρι και χθες τουςκατηγορούσε ως συνενόχους των μνημονιακών πολιτικών, ως υποστηρικτές των συμφερόντων των δανειστών και ως τρόικα του εσωτερικού.
Με τις ευλογίες των Αμερικανών, των Κινέζων και των Ρώσων, ο άρτι ανανήψας πρωθυπουργός μάς οδηγεί με αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια στην υποταγή σε ένα νέο μνημόνιο, που όσο και αν το αντιμετωπίζει «αντιμνημονιακά», κανείς δεν ξέρει πού θα καταλήξει.
* Ο Κώστας Τζαβάρας είναι Βουλευτής Ηλείας, τέως υπουργός Πολιτισμού
** Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο το Σάββατο 11/07/2015.
