Το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο ψηφίστηκε, και αυτό σε θερινό τμήμα της βουλής, και λίγοι είναι αυτοί που έχουν αντιληφθεί τους κινδύνους που εγκυμονεί και περισσότερο από όλους οι ίδιοι οι εμπνευστές του που έσπειραν ανέμους και αναμένεται σύντομα να θερίσουν θύελλες. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που επινόησαν τις χειρότερες μορφές ρατσισμού και τώρα προσπαθούν να τις αντιμετωπίσουν με καταστροφικές μεθόδους.
Πρόκειται για εκείνους που γύρισαν την Ελλάδα στα μπλε και τα πράσινα καφενεία, που χώρισαν τους Έλληνες σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς, που λυσσαλέα μάχονται καθημερινά να πείσουν την κοινή γνώμη ότι όποιος δεν μπορεί να ζήσει τα παιδιά του σ’αυτή τη κρίση, όποιος δεν έχει να πληρώσει το δάνειό του είναι εχθρός της χώρας, είναι αντιμνημονιακός.
Έπαιξαν και συκοφάντησαν όλους τους εργαζόμενους, τους χώρισαν σε ιδιωτικούς και δημοσίους υπαλλήλους βγάζοντας στα μανταλάκια όλους εκείνους που εκείνοι διόρισαν . Εξέθρεψαν το μίσος μεταξύ των κοινωνικών ομάδων και τους έβαλαν στα τηλεοπτικά παράθυρα να «σφάζονται» για το ποιος είναι πατριώτης και ποιος όχι.
Μάζευαν μικροοφειλέτες από τους δρόμους και τους πετούσαν στις φυλακές την ώρα που οι μεγαλοαπατεώνες των λιστών Λαγκάρντ, Λιχνεστάιν και των offshore ζούσαν και ζουν στον παράδεισό τους.
Παρήγγειλαν από το ΕΣΡ να απαγορεύσει στους δημοσιογράφους να μιλάνε για τις καθημερινές αυτοκτονίες, για την πείνα, την δυστυχία και τον εξαθλιωμένο πατέρα που δεν μπορεί να κοιτάξει πλέον στα μάτια το παιδί του.
Την ώρα που μοίραζαν «ανάπτυξη» άφηναν τα ελληνόπουλα να φεύγουν για το εξωτερικό αφήνοντας πίσω, όνειρα, πικρία και πόνο.
Η Ελλάδα χρειάζεται αντιρατσιστικό νομοσχέδιο αλλά όχι αυτό που ψηφίστηκε, γιατί αυτό το νομοσχέδιο δεν διώκει τους πραγματικούς ρατσιστές, δεν αγγίζει εκείνους που οδήγησαν έναν ολόκληρο λαό στην ακρότητα, τις αγριότητες και τον αλληλοσπαραγμό και κυρίως δεν αγγίζει όλους αυτούς που έφτιαξαν στρατούς πωρωμένων διωκτών της κοινωνίας. Ποιος είναι τελικά ο ρατσιστής, το θύμα ή ο θύτης;
