Στα σοβαρά κράτη, όλα τα πολιτικά κόμματα υπηρετούν την εθνική στρατηγική.
Αυτό συμβαίνει και στη Γερμανία. Ακόμη και το ακραίο Γερμανικό κόμμα της Αριστεράς Die Linke, όταν τοποθετείται στα μεγάλα θέματα που αφορούν την περιβόητη «Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη», ταυτίζεται απολύτως με τις εθνικές θέσεις που εκφράζουν οι πιο συντηρητικοί, δεξιοί και ακροδεξιοί Γερμανοί αναλυτές.
Με απλά λόγια, οι σύντροφοι του κ. Αλέξη Τσίπρα, ο βασικός πολιτικός του εταίρος στην ομάδα της Ευρωπαϊκή Αριστεράς, διαπρυσίως διακηρύσσουν ότι είναι φανατικά αντίθετοι σε κάθε σχέδιο διάσωσης οικονομικά αδύναμων χωρών της Ευρωζώνης.
Αυτή άλλωστε ήταν ανέκαθεν η «εθνική θέση της Γερμανίας», όπως αποκάλυψε το βιβλίο του Αμερικανού Υπουργού Οικονομικών Τίμοθι Γκάιτνερ, με τίτλο «Stress Test» που πρόσφατα κυκλοφόρησε.
Ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, το καλοκαίρι του 2012, είχε αποφασίσει να διαχειριστεί την κρίση του Ευρώ με απολύτως εθνικά κριτήρια και μέσα.
Ως υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας προτιμούσε να διαθέσει τα δισεκατομμύρια των φορολογουμένων του, για να προστατεύσει το γερμανικό τραπεζικό σύστημα μ’ ένα τείχος προστασίας έναντι του Grexit, παρά να τα δώσει για να βοηθήσει τους Έλληνες.
Ίδια ήταν και είναι, η θέση του Γερμανικού αριστερού κόμματος Die Linke, που θεωρείται και βασικός πολιτικός εταίρος του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα στην διεκδίκηση της Ευρωπαϊκής Προεδρίας.
Η Κοινοβουλευτική ομάδα Die Linke της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Βουλής, έχει προσφύγει στο Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας της με στόχο «να ακυρωθεί η απόφαση» της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (της 6ης Σεπτεμβρίου 2012) «περί της απεριόριστης αγοράς ομολόγων συγκεκριμένων κρατών της ζώνη του ευρώ στη δευτερογενή αγορά» από την ΕΚΤ.
Το μέτρο αυτό αποφασίστηκε πριν δύο χρόνια να ενταχθεί στο «οπλοστάσιο» της ευρωζώνης, αντί να εκδοθεί ευρω-ομόλογο, ώστε να μπορεί η ΕΚΤ να παρεμβαίνει στην διαπραγμάτευση ομολόγων και να στηρίζει οικονομικά χώρες όπως η Ελλάδα, για να χρηματοδοτούνται από τις αγορές και να μην πέφτουν θύματα κερδοσκοπικών παιχνιδιών όπως εκείνα που βίωσε το 2010 η Ελλάδα.
Η προσφυγή των Γερμανών αριστερών του Die Linke, στρέφεται κατά της Γερμανικής Κυβέρνησης, της Γερμανικής Βουλής αλλά αφορά στις αποφάσεις της ΕΚΤ και στην ευρωζώνη ολόκληρη, με αποτέλεσμα το Συνταγματικό Δικαστήριο να καταθέσει αίτηση πριν ένα μήνα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να εκδώσει αυτό προδικαστική απόφαση ώστε να μπορέσει και εκείνο να αποφασίσει για την υπόθεση.
Έρχονται έτσι όμως αντιμέτωπα και όλα τα κράτη που βρίσκονται σε Μηχανισμό Στήριξης και προσβλέπουν στη διεθνή βοήθεια, αφού θα πρέπει άμεσα να αποφασίσουν μέσα στον Μάιο, αν θα παρέμβουν στην εκδίκαση της υπόθεσης για να διαφυλάξουν τα συμφέροντά τους.
Αντί όμως το κόμμα της Γερμανικής Αριστεράς να δίνει μάχη για να σφυρηλατήσει την Αλληλεγγύη των λαών, εκ μέρους των πλουσίων κρατών προς τις αδύνατες –κάτι που θα φάνταζε αυτονόητο στους ψηφοφόρους των αριστερών κομμάτων σε Ελλάδα και Ευρώπη-, η κοινοβουλευτική ομάδα του Die Linke επέλεξε να συμπλέει και να ευθυγραμμίζεται με τις πλέον εθνικο-συντηρητικές πολιτικές και με δεξιά κόμματα της χώρας της που αντιμάχονται το ευρώ, κόντρα στις διεθνιστικές αντιλήψεις του αριστερού κινήματος.
Την Κυριακή, οι Έλληνες θα επιλέξουν τους 21 εθνικούς αντιπροσώπους τους, ανάμεσα στους 750 (+1 πρόεδρος) ευρωβουλευτές οι οποίοι θα εκπροσωπούν τα εθνικά συμφέροντα των 500 εκατομμυρίων πολιτών της γηραιάς ηπείρου προσπαθώντας να τα εντάξουν σε μια κοινή ευρωπαϊκή προοπτική….
Ποιος κάνει αυτή τη συζήτηση σήμερα στην Ελλάδα;
