Πώς θα ήταν τα πράγματα αν το πνεύμα των Χριστουγέννων δεν έφερνε δώρα και δεν προκαλούσε φρενίτιδα αγορών; Θα κατέρρεε, άραγε, η παγκόσμια οικονομία; Η αλήθεια είναι ότι τα ερωτήματα δεν μπορούν να βρουν καν μια στοιχειωδώς ευκρινή απάντηση, καθώς αποτελούν μέρος μιας υπόθεσης εργασίας. Η ταύτιση των γιορτινών ημερών με την… έξοδο στις αγορές είναι τόσο άμεση και δεδομένη που ουδείς μπορεί να φανταστεί τα Χριστούγεννα δίχως τη βασική τους προϋπόθεση: την ανταλλαγή δώρων.
Κι όμως, ο Τιμ Χάρφορντ επεξεργάζεται αυτή την καινοφανή ιδέα και γράφει στους Financial Times ένα άρθρο που βρίθει υπαινιγμών, οικονομικών αναλύσεων και αναφορών στις καταναλωτικές συνήθειες των ημερών. Φέρνει το παράδειγμα της Ημέρας των Ευχαριστιών που το 1939 έγινε σημείο τριβής στις ΗΠΑ. Εκείνη την χρονιά η Ημέρα των Ευχαριστιών θα έπεφτε στις 30 Νοεμβρίου, που ήταν η τελευταία πιθανή ημερομηνία. Επειδή θεωρείται κακή αρχή να αγοράζει χριστουγεννιάτικα προϊόντα προτού περάσει η Ημέρα των Ευχαριστιών, εκτιμήθηκε ότι εκείνη την χρονιά, η χριστουγεννιάτικη καταναλωτική περίοδος θα ήταν ιδιαίτερα μικρή.
