Στην Ελλάδα των capital controls, είναι λίγοι οι επιχειρηματίες των οποίων οι δουλειές πηγαίνουν καλά. Και πολύ λιγότεροι αυτοί που μιλάνε…
Αρκετοί γιατί δεν θέλουν να ανοίξουν το στόμα τους, γιατί αν το ανοίξουν θα βρίζουν χειρότερα από ότι σε ταινία ακατάλληλη για ανηλίκους.
Χωρίς να γνωρίζει τίποτα – παρά τα σενάρια συνωμοσιολογίας – ο Δημήτρης Σειρηνάκης αποφασίζει το 2010, την ημέρα που ανακοινώνονται από την κυβέρνηση Παπανδρέου τα πρώτα σκληρά μέτρα, να ρίξει το βαρύ πυροβολικό του στα περίπτερα: Την ερωτική ταινία με την Τζούλια Αλεξανδράτου.
Παρά την κρίση και τις δυσκολίες οι δουλειές του συνεχίζουν να πηγαίνουν καλά και ανοδικά και για αυτό τον λόγο το WE αποφάσισε να κάνει μαζί του μία διαφορετική συνέντευξη, κάπως πιο επιχειρηματική. Αναπόφευκτα η συζήτηση ξεκίνησε από την πρόσφατη διάκρισή του να βρεθεί στον τελικό των AVN Awards, των όσκαρ της βιομηχανίας πορνό.
Είδες την παραγωγή που κέρδισε στην κατηγορία που διαγωνιζόσουν; Ήταν καλύτερη ταινία από τη δική σου;
Την είδα. Δεν είναι σωστό να κρίνω την δουλειά των συναδέλφων μου, ούτε αντικειμενικός θα είμαι αν κρίνω εγώ τη δουλειά μου, ας το κάνουν άλλοι. Και μόνο όμως που ήμασταν μέσα στους 3-4 κορυφαίους στον κόσμο, με τα προβλήματα που έχουμε εδώ στην Ελλάδα, από capital controls μέχρι το μέγεθος της αγοράς, είναι μεγάλη υπόθεση. Όταν ανταγωνίζεσαι τον Αμερικάνο που έχει μία αγορά 350 εκατομμύρια με το «καλημέρα σας» και εμείς είμαστε 10 εκατομμύρια σε capital controls είναι σαν να κατεβαίνεις σε αγώνες Formula1 με τρακτέρ.
Τώρα εάν ήταν καλύτερη ή όχι, ας το κρίνει ο καταναλωτής. Εγώ πάντως σαν επαγγελματίας δεν θα την προωθούσα στην ελληνική αγορά γιατί πιστεύω ότι δεν θα πούλαγε.
– Τα capital controls επηρέασαν τη δραστηριότητα της Sirina;
Πάρα πολύ. Το να είσαι επιχειρηματίας στην Ελλάδα σήμερα είναι σαν να έχεις εγκληματική οργάνωση, τόσο είναι το κυνήγι που σου κάνει το κράτος. Ένα παιδί να βάλεις στην τύχη να σου πει από πέντε αποφάσεις ποιες είναι οι σωστές, μπορεί να πέσει στις δύο, στις τρεις μέσα, μπορεί και στις πέντε. Έτσι όπως λειτουργούν, τα κάνουν όλα λάθος. Πραγματικά δεν μπορώ να βρω λογική σε τίποτα από αυτά που κάνουν.
Πάμε στα πρακτικά. Από την τράπεζα μία επιχείρηση μπορεί να κάνει ανάληψη την εβδομάδα από ένα λογαριασμό όσο ένα φυσικό πρόσωπο, 420 ευρώ. Σε εμάς, όταν έχουμε γυρίσματα, μόνο τα σουβλάκια που θα παραγγείλουμε στοιχίζουν 400 ευρώ την ημέρα. Αν το σουβλατζίδικο δεν παίρνει κάρτα, πώς θα πληρώσεις; Το λέω αυτό, σαν παράδειγμα, για να καταλάβεις ότι ενώ θα έπρεπε να ασχολούμαστε με πιο σοβαρά θέματα καλούμαστε να λύσουμε προβλήματα που ούτε καν τα είχαμε σκεφτεί ότι θα μπορούσαν να μας τύχουν.
Διαβάστε όλη την αποκαλυπτική συνέντευξη στο usay.gr
