Λυπάμαι που θα σας στεναχωρήσω, κ. πρόεδρε, αλλά όχι μόνον την αυτοδυναμία που ζητάτε να σας δώσουν οι πολίτες δεν πρόκειται να πάρετε, αλλα είναι εξαιρετικώς αμφίβολο αν θα καταφέρετε να κρατήσετε την πρώτη θέση.
Αν όσοι αποχωρούσαν από το κόμμα σας πήγαιναν «σούμπιτοι» στο κόμμα του Λαφαζάνη, ίσως, οι απώλειές σας να ήταν πιο μικρές. Ενδεχομένως αυτό να βοηθούσε μια κάποια συσπείρωση των υπόλοιπων οπαδών σας. Που θα σας αντιμετώπιζαν ως θύμα μιας συνωμοσίας.
Αλλά δεν πρόκειται περί αυτού. Εδώ βλέπουμε ανθρώπους, που δεν θέλουν να έχουν καμία σχέση με τη «Λαϊκή Ενότητα», να παραιτούνται ο ένας μετά τον άλλον. Να αρνούνται να μετάσχουν στα ψηφοδέλτιά σας, αν και είχαν εξασφαλισμένη την εκλογή λόγω λίστας.
Με λίγα λόγια, η εικόνα που εμφανίζετε είναι αυτή που ο λαός περιγράφει με την παροιμία «όταν βυθίζεται το σκάφος, το εγκαταλείπουν τα ποντίκια».
Είμαι βέβαιος, κ. πρόεδρε, ότι αυτή την ώρα έχετε την ίδια βεβαιότητα που είχε και φέρελπις πολιτευτής Αθανάσιος Γκοβότσος στην εκπληκτική ταινία του Αλέκου Σακελάριου «Θανασάκης ο πολιτευόμενος». Είναι σαν να σας ακούω να επαναλαμβάνετε την περίφημη ατάκα του για τους ψηφοφόρους: «Εδώ τους έχω, στη χούφτα μου».
Αλλά όπως οι «κωλοτούμπες» του «Θανασάκη», που άλλαζε κόμμα, πρόγραμμα και συνθήματα, προκειμένου να καταφέρει να μπει στη Βουλή, δεν τον έσωσαν, ούτε οι δικές σας «κωλοτούμπες» πρόκειται να σας χαρίσουν τη νίκη.
Άλλωστε, δεν χρειάζεται να ανατρέχουμε στον φανταστικό πολιτευτή του Σακελάριου για να μάθουμε πόσο ακριβά πληρώνονται οι «κωλοτούμπες». Υπάρχουν πιο πρόσφατα, ζωντανά παραδείγματα.
Να σας θυμίσω πού κατέληξαν ο Φώτης Κουβέλης και ο Γιώργος Καρατζαφέρης, που είχαν φτάσει να είναι ρυθμιστές των πολιτικών εξελίξεων, όταν το γύρισαν στις «κολωτούμπες»; Στην αφάνεια οδηγήθηκαν και οι ίδιοι και τα κόμματά τους.
Μπορεί εσείς να θεωρείτε ότι είσαστε ο… Γιάννης Μελισσανίδης της πολιτικής. Ότι μπορείτε να τα καταφέρετε καλύτερα επιδιδόμενος σε κυβιστήσεις. Αλλά δεν βλέπω να το πιστεύουν όλοι αυτοί που αρνούνται να σας ακολουθήσουν στο δράμα «Ο Αλέξης σε νέες περιπέτειες».
Εξάγουμε πολιτική
Ποιος είπε ότι δεν έχουμε παραγωγή και εξαγωγές; Ορίστε. Κάνουμε εξαγωγή εσωκομματικής φαγωμάρας και στην Ισπανία. Ενώ ο ηγέτης του κόμματος Podemos, Πάμπλο Ιγκλέσιας στηρίζει αναφανδόν τον Αλέξη Τσίπρα, βγήκαν δύο βουλευτές του κόμματος, οι οποίοι ανήκουν στην αντίστοιχη… πλατφόρμα, την Αντικαπιταλιστική Αριστερά, και κατηγορούν την ηγεσία τους για τη στάση της. Υποστηρίζοντας ότι πρέπει να συνταχθεί με τη Λαϊκή Ενότητα και όχι με τον Τσίπρα, που «πρόδωσε το λαϊκό κίνημα». Και φυσικά οι δηλώσεις αυτές γίνονται πρώτο θέμα στην Iskra του Παναγιώτη Λαφαζάνη.
Λεπτομέρεια: Η Αντικαπιταλιστική Αριστερά ήταν ένα κόμμα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, στην Ισπανία, το οποίο αυτοδιαλύθηκε για να ενταχθεί στο κίνημα του Podemos. Αλλά φαίνεται ότι και εδώ μας αντιγράφουν. «Αυτοδιαλύθηκαν» όσο… διαλύθηκαν και οι περίφημες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ (ΚΟΕ, ΑΚΟΑ, ΔΕΑ, ΚΟΤΑ κ.λπ.), που τώρα διαλύουν την πλειοψηφία του Αλέξη Τσίπρα.
Tsipras for Nobel
Πραγματικά αδικείσθε, κ. πρόεδρε. Είναι μεγάλη αδικία που δεν έχει θεσμοθετηθεί και ένα Νόμπελ αξιοπιστίας. Είμαι βέβαιος ότι ασμένως θα σας το απένειμαν.
Και τι από όσα μας είπατε και καθ’ οδόν προς την εξουσία, αλλά και όταν πλέον την κατακτήσατε, δεν έχει διαψευσθεί; Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης; Το σκίσιμο των μνημονίων; Η κατάργηση του ΕΝΦΙΑ; Η επιστροφή της 13ης σύνταξης; Η αύξηση του κατώτατου μισθού; Η μήπως τα… νταούλια που θα βαρούσατε για να χορεύουν στον ρυθμό σας οι δανειστές;
Σελίδες ολόκληρες θα ήθελα για να καταγράψω όλες τις αποδείξεις της… αξιοπιστίας σας.
Κάνατε απίστευτες «κολωτούμπες», κ. πρόεδρε. Αλλάξατε άρδην πολιτική. Χωρίς να ζητήσετε συγγνώμη ούτε από τους ψηφοφόρους σας ούτε καν από τους συντρόφους σας στο κόμμα. Η μόνη πραγματική παραδοχή λάθους είναι αυτή που ακούσαμε από τον αντιπρόεδρό σας, τον Γιάννη Δραγασάκη. Που παραδέχθηκε ότι ήσασταν βαθιά νυχτωμένοι όταν πιστεύατε ότι «μόλις απειλήσετε με έξοδο από το ευρώ, θα τρέμουν πανικόβλητοι οι δανειστές και οι αγορές». Ενώ από εσάς το πολύ που ακούσαμε ήταν η φράση «κάναμε και λάθη».
Αλλά το «κάναμε και λάθη», έτσι γενικώς και αορίστως διατυπούμενο, είναι η μέγιστη κακοποίηση πάσης εννοίας αυτοκριτικής. Προκλητική υποκρισία…
Αντιμετωπίζετε την παραδοχή των λαθών και τη συγγνώμη ως πικρόν ποτήριον, το οποίο αρνείσθε να γευθείτε. Αλλά γι’ αυτό ακριβώς θα γευθείτε, ως τον πάτο, το πικρό ποτήρι του αποτελέσματος. Και ας βαυκαλίζετε εαυτούς με ελπίδες αυτοδυναμίας. Οι «κολωτούμπες» πληρώνονται.
Το κανάλι του τρόμου
Και να σας συγχωρούσαμε όλα τα άλλα, αυτό ξεπερνά και το «δεν υπάρχει». Το ότι μας φορτώσατε τη Ζωή Κωνσταντοπούλου να μας υποχρεώνει να βλέπουμε σε συνεχείς επαναλήψεις τα… ρεσιτάλ των παραστάσεών της από το κανάλι της Βουλής, ε, δεν παραγράφεται με καμία δύναμη.
Όποια ώρα και να ανοίξεις την τηλεόραση, αν πατήσεις στο τηλεκοντρόλ το κανάλι της Βουλής, θα δεις μπροστά σου να αγορεύει αγριεμένη η Ζωή. Έλεος, το τρώω το φαΐ μου, καλέ. Όχι άλλη Ζωή…
Γιατί «ΛΑ.Ε.»;
Η ονομασία του νέου κόμματος είναι φυσικό επακόλουθο των καταστάσεων. Διότι είναι παράδοση στον χώρο της Αριστεράς κάθε διάσπαση να συνοδεύεται από επίκληση της ενότητας. Αλλά και για δύο… σημειολογικούς λόγους:
*** Έχοντας ως «γκεσέμια» τα τρία Λάμδα –Λαφαζάνη, Λαπαβίτσα, Λεουτσάκο– ε, δεν μπορούσε παρά να ξεκινά η επωνυμία του νέου κόμματος από μια λέξη με λάμδα.
*** Με λάγνο βλέμμα… προς λατινοαμερικανικά επαναστατικά και «προοδευτικά» πρότυπα, που φτάνει ως τις εισηγήσεις του Κώστα Ήσυχου, εκπροσώπου Τύπου του νέου κόμματος, να αντιγράψουμε τη χρεοκοπία της Αργεντινής, επόμενο ήταν και ο τίτλος του κόμματος να ανατρέχει σε τέτοια πρότυπα. Αντέγραψαν τον τίτλο της παράταξης του Σαλβαδόρ Αλιέντε, που ήταν, ακριβώς, Λαϊκή Ενότητα.
Μόνο που εκείνη, η χιλιανή ενότητα, είχε προκύψει από συνένωση των δυνάμεων τριών αριστερών κομμάτων και άλλων συνιστωσών και όχι από… διάσπαση.
*Από την εφημερίδα ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ που κυκλοφόρησε το Σάββατο 29/08/2015.
