«Το μεγάλο δίλημμα στο βάθος τώρα είναι: ή λιτότητα με αλήθεια ή πείνα με ψέματα. Αυτό είναι το πρόβλημα. Πρέπει να αποδεχτούμε ότι θα πάμε σε λιτότητα με αλήθεια, δηλαδή θα βγούμε να πούμε τι ακριβώς γίνεται, αν θέλουμε να δούμε χαΐρι και προκοπή, αλλιώς αν θέλουμε να δούμε Δαυίδ και Γολιάθ και καταλήξουμε στην ξέρα. Θα έχουμε βεβαίως τα χειρότερα αποτελέσματα», δήλωσε ο Στέλιος Ράμφος σχολιάζοντας τις ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις της χώρας.
Όπως επισήμανε ο φιλόσοφος και συγγραφέας σε συνέντευξη του, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό Bήμα FM: Δεν έχουμε κανένα σχέδιο σε αυτή την ιστορία ούτε μας ενδιαφέρει σχέδιο να’ χουμε, γιατί η πολιτική διαπραγμάτευση είναι για να αποφύγουμε την πραγματικότητα των αριθμών και να πάμε στο τέλος στην τελική ρύθμιση.
Τα οδυνηρά δεν τα αποφεύγεις. Τα οδυνηρά θα έρθουν, διότι αυτά τα έχεις προετοιμάσει. Τι μπορείς να κάνεις; Να γυρίσεις την οδύνη σε μάθημα, δηλαδή να μπορείς να γυρίσεις θετικά μια ιστορία, η οποία θα πονέσει, ακριβώς επειδή αποποιήθηκες την αλήθεια».
Παράλληλα, ο κ. Ράμφος αναφέρθηκε και στον πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα λέγοντας ότι: «Το ένστικτό του το νεανικό, τον βοήθησε να έχει έναν ρεαλισμό, αλλά επειδή ταυτοχρόνως είναι δύο άνθρωποι και δεν είναι ένας, είναι ο υποχρεωτικά ο ρεαλιστής πολιτικός και ο ιδεολόγος, ας πούμε, αρχηγός μιας αριστερής παρατάξεως. Έχει ένα μεγάλο μειονέκτημα, δεν μπορεί να υποστηρίξει ιδεολογικά το ρεαλισμό, ενώ μπορεί ιδεολογικά να υποστηρίξει την ψευδαίσθηση. Ζει μέσα του μια τρομερή διαπάλη, όπου η ψευδαίσθηση πολλές φορές είναι ισχυρότερη.
Η Αχίλλειος πτέρνα της Αριστεράς στην Ελλάδα ήταν πάντοτε το γεγονός ότι μιλούσε για κοινωνικούς αγώνες και δεν είχε το αίσθημα του εθνικού αιτήματος μιας ομοψυχίας πλατύτερης».
Τέλος, όπως δήλωσε ο ίδιος: «Το μεγάλο σοκ που έγινε με την κρίση, το 2009-2011, προκάλεσε μια διαρροή του συστήματος όσον αναφορά στις συνειδητές μορφές του κράτους και της κοινωνίας. Βγαίνανε και μουντζώνανε τη Βουλή και όλο το ιδρυμένο σύστημα και άνοιξαν οι δρόμοι στα φαντάσματα και είχε 10% από δω, 30% από κει.
Έχει σημασία να καταλάβουμε την παράμετρο της απελευθερώσεως των φαντασμάτων, η οποία παίζει αυτή τη στιγμή εδώ και που τα φαντάσματα τα ίδια, είναι ο καλύτερος τρόπος να παραιτείσαι από το δυνατόν της πράξεως και να πηγαίνεις κατευθείαν σε ένα παρελθόν, που είναι το παρελθόν της ζωής των φαντασμάτων. Αυτή τη στιγμή, ομάδες πολιτικής ψυχοθεραπείας, μας κυβερνάνε. Έχει μεγάλη σημασία να δούμε όμως τη διαχείριση του προβλήματος».
