Συνέντευξη στον Κώστα Παπαδόπουλο
«Ο Σταύρος Θεοδωράκης ήταν ο πρώτος που μίλησε μέσα στο Βερολίνο για το γερμανικό δάνειο και τις αποζημιώσεις», απαντά με συνέντευξή του στο «Π» ο Γιώργος Μαυρωτάς σε όσους προσάπτουν στο Ποτάμι τη ρετσινιά του «φιλογερμανικού κόμματος».
Την ίδια ώρα, ο βουλευτής Αττικής ζητά από τον Αλέξη Τσίπρα «να λειτουργήσει ως πρωθυπουργός της χώρας και όχι σαν αρχηγός των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ», προκειμένου να επιτευχθεί συμφωνία με τους εταίρους.
Μετά από τέσσερις μήνες διαπραγματεύσεων, κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά ότι βρισκόμαστε κοντά σε συμφωνία. Ποια είναι η δική σας αίσθηση; Είμαστε κοντά ή ελλοχεύει ο κίνδυνος της ρήξης;
Όλο αυτό το διάστημα, αυτό που ουσιαστικά έκανε η κυβέρνηση, ήταν μια επικοινωνιακή διαχείριση της διαπραγμάτευσης χωρίς να θέλει να μπει στην ουσία. Έκανε «κατενάτσιο» και το παρουσίαζε ως σκληρή διαπραγμάτευση. Αυτό, όμως, που πέτυχε ήταν να χάσει την όποια δυναμική είχε τον Φεβρουάριο-Μάρτιο και την αξιοπιστία της. Κάθε μέρα που περνούσε έκανε τη λύση χειρότερη, καθότι αφενός λιγόστευε η ρευστότητα των κρατικών ταμείων και αφετέρου βύθιζε την οικονομική δραστηριότητα σε έναν βάλτο αβεβαιότητας, ώσπου νέκρωσε. Αν ο κ. Τσίπρας λειτουργήσει ως πρωθυπουργός της χώρας και όχι σαν αρχηγός των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ, θα έχουμε μια συμφωνία. Από εκεί και πέρα θα ξεκινήσει το δύσκολο έργο της υλοποίησής της.
Τις τελευταίες ημέρες, διαρρέουν στα Μέσα, και από τις δύο πλευρές (κυβέρνηση – δανειστές), προτάσεις για μέτρα λιτότητας πέρα από κάθε φαντασία. Σας τρομάζει αυτό;
Νομίζω ότι το μήνυμα των δανειστών από τον Φεβρουάριο ήταν σαφές: Να χαλαρώσουν τη λιτότητα με αντάλλαγμα δομικές μεταρρυθμίσεις. Η κυβέρνηση δίστασε ή δεν είχε καμία μεταρρυθμιστική διάθεση, τουλάχιστον όπως εννοείται αυτή σε ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο (αρκεί να δούμε τα πρώτα νομοσχέδια της). Ο Έλληνας, στην αρχή της κρίσης, ήταν αποφασισμένος να υποστεί μέτρα λιτότητας, αρκεί να ήξερε ότι μετά από 2-3 χρόνια θα έβγαινε από το τούνελ (όπως έκαναν οι Ιρλανδοί,οι Πορτογάλοι κ.ά.). Σήμερα, όμως, δεν έχει άλλες αντοχές και αυτό που χρειάζεται είναι η αναπτυξιακή πνοή, η οποία προϋποθέτει μεταρρυθμίσεις που δεν μπορούν να έρθουν χωρίς ευρύτερες συναινέσεις.
Το Ποτάμι –διά στόματος Σταύρου Θεοδωράκη– λέει «ναι» στη συμφωνία, ό,τι κι αν αυτή περιλαμβάνει. Μπορεί η ελληνική κοινωνία να σηκώσει ακόμα ένα βαρύ φορτίο;
Θεωρούμε ότι ακόμα και μια μέτρια συμφωνία, που θα φέρει η κυβέρνηση (γιατί τέτοια θα είναι, εφόσον χάθηκε πολύτιμος χρόνος), είναι καλύτερη από τη ρήξη που θα οδηγήσει τη χώρα σε άτακτη χρεοκοπία και αναπόφευκτα στην επιστροφή στη δραχμή, με ό,τι αυτό συνεπάγεται (δραματική υποτίμηση, αδυναμία εισαγωγών βασικών αγαθών, επικράτηση ολιγαρχών –όπως στις πρώην σοβιετικές χώρες– και πολλαπλασιασμό της περιουσίας όσων έχουν τα λεφτά τους στο εξωτερικό που θα αγοράζουν για ένα κομμάτι ψωμί τις περιουσίες των υπολοίπων).
Κύριε Μαυρωτά, ως κόμμα ζητάτε μεταρρυθμίσεις, μία λέξη που την τελευταία πενταετία είναι συνυφασμένη με τις περικοπές. Ποιες μεταρρυθμίσεις ζητά το Ποτάμι;
Κάποιες από τις μεταρρυθμίσεις για τις οποίες το Ποτάμι έχει συγκεκριμένες προτάσεις είναι η ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης, οι ανοιχτές διαδικασίες στελέχωσης στη δημόσια διοίκηση προωθώντας την αξιοκρατία και ο παράλληλος εκσυγχρονισμός της, η χρήση τεχνογνωσίας (και από το εξωτερικό) για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, το άνοιγμα των επαγγελμάτων, η διευκόλυνση επιχειρηματικότητας και η προσέλκυση επενδύσεων με μείωση της γραφειοκρατίας και σταθερό φορολογικό σύστημα, καθώς και ο εξορθολογισμός του ασφαλιστικού συστήματος.
Ως καθηγητής και μέλος της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων, παρακολουθείτε στενά τα θέματα της Παιδείας. Ποια είναι η άποψή σας για τις αλλαγές που φέρνει ο κ. Μπαλτάς;
Ο κ. Μπαλτάς προωθεί ουσιαστικά την επιστροφή του νόμου-πλαίσιο του 1982.Άλλες,όμως,ήταν οι ανάγκες του ελληνικού πανεπιστημίου το 1982 και άλλες είναι σήμερα σε ένα διεθνοποιημένο περιβάλλον. Γίνεται μια προσπάθεια να απομακρυνθεί το ελληνικό πανεπιστήμιο από τις σύγχρονες διεθνείς εξελίξεις και να επιστρέψει στην αγκαλιά ενός παλαιοκομματικού πανεπιστημιακού κατεστημένου.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που προβλέπουν πολιτικές εξελίξεις στο αμέσως προσεχές διάστημα. Υπάρχουν περιθώρια συνεργασίας με τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ;
Όχι, δεν υπάρχουν περιθώρια συνεργασίας με την υπάρχουσα συγκυβέρνηση. Πιστεύουμε σε μια κυβέρνηση με πιο ευρωπαϊκό και μεταρρυθμιστικό προσανατολισμό χωρίς λαϊκισμό και πελατοκρατία. Σε μια τέτοια κυβέρνηση, δεν χωρούν οι ΑΝΕΛ και ένα μεγάλο κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς δεν λέμε να συμμαχήσουμε με τον ΣΥΡΙΖΑ για να βάλει στελέχη του Ποταμιού στην κυβέρνηση, αλλά να βρούμε τους καλύτερους που θα μπορούσαν να υπηρετήσουν μια τέτοια προοπτική. Δεν λιγουρευόμαστε κυβερνητικά οφίτσια, αλλά θέλουμε να συμβάλουμε με τη στάση μας σε μια ευρωπαϊκή προοπτική της Ελλάδας. Από εκεί και πέρα, ο ΣΥΡΙΖΑ ας αποφασίσει με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει.
Το Ποτάμι, αν και είναι ο πιο νέος πολιτικός σχηματισμός, έχει κατηγορηθεί ως κόμμα της διαπλοκής, των γερμανικών συμφερόντων και του νεοφιλελευθερισμού. Τι απαντάτε;
Αυτή είναι μια καραμέλα που νόμιζα ότι είχε λιώσει. Ο καθένας κρίνεται όχι από την προπαγάνδα των άλλων, αλλά από τις πράξεις του. Σχετικά με τη διαπλοκή, το Ποτάμι είναι το μόνο κόμμα που πρότεινε στο νομοσχέδιο της ΕΡΤ να συμπεριληφθούν και οι διαδικασίες αδειοδότησης όλων των καναλιών, ώστε να αποσαφηνιστεί το τοπίο. Δεν εισακουστήκαμε από την κυβέρνηση. Ο Θεοδωράκης ήταν ο πρώτος που μίλησε μέσα στο Βερολίνο για το γερμανικό δάνειο και τις αποζημιώσεις. Ο νεοφιλελευθερισμός λέει όλα στην αγορά. Το Ποτάμι δεν λέει κάτι τέτοιο, όπως δεν λέει και όλα στο κράτος. Το Ποτάμι έχει και αριστερούς μεταρρυθμιστές και προοδευτικούς φιλελεύθερους και πράσινους. Στηρίζει τον ιδιωτικό τομέα, γιατί αυτός είναι ο βασικός παράγοντας σχηματισμού εθνικού πλούτου, αλλά μέσα από συγκεκριμένους κανόνες κοινούς για όλους. Όπως κάνουν όλα τα σύγχρονα ευρωπαϊκά κράτη, δηλαδή.
* Συνέντευξη από την έντυπη έκδοση της εφημερίδας ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ που κυκλοφόρησε το Σάββατο 13/06/2015.
