Τον δρόμο της σιωπής επέλεξε ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, όπως συνηθίζει να κάνει όταν αλλάζει αρχηγός της ΝΔ. Το 1997, μετά από την εκλογή Καραμανλή (τον οποίο δεν είχε στηρίξει), ο Βαγγέλης τράβηξε στην άκρη του για μεγάλο διάστημα και επανήλθε πριν από τις δημοτικές – νομαρχιακές κάλπες του 1998,συμβάλλοντας αποφασιστικά στην εκλογή του αείμνηστου Θόδωρου Κατριβάνου στην Υπερνομαρχία Αθηνών – Πειραιώς. Το 2009 και πάλι σιώπησε επί μακρόν όταν εξελέγη ο Σαμαράς, καθώς είχε υποστηρίξει την υποψηφιότητα της Ντόρας.
Η στάση του κρίθηκε άψογη από τον Σαμαρά, ο οποίος τρία χρόνια μετά τού ανέθεσε καθήκοντα προέδρου της Βουλής. Τώρα,όμως, τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά. Ο Μεϊμαράκης έχασε στο νήμα από τον Μητσοτάκη και, με δεδομένο ότι έχει περάσει από όλες τις θέσεις της κομματικής και κυβερνητικής ιεραρχίας, η αξιοποίησή του σε ενδεχόμενη κυβέρνηση της ΝΔ δεν θα είναι εύκολη υπόθεση.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη έκδοση της εφημερίδας «Παρασκήνιο» το Σάββατο 23/1
