Στοιχεία που σοκάρουν έφεραν στο φως της δημοσιότητας μέλη του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) του ΟΗΕ.
Την ώρα που εκατομμύρια άνθρωποι σε όλον τον κόσμο δεν έχουν ένα πιάτο να φάνε και πεθαίνουν από υποσιτισμό, σπαταλούνται πάνω από ένα δισεκατομμύριο τόνοι τροφίμων, γεγονός που στοιχίζει 750 δισεκατομμύρια δολάρια.
Αυτό είναι το πρόσωπο της σύγχρονης κοινωνίας. Οι “αναπτυγμένες” χώρες στηρίζουν την ανάπτυξή τους και την ευημερία τους στις λεγόμενες “τριτοκοσμικές” χώρες, τις οποίες όλα αυτά τα χρόνια οι “πολιτισμένοι” δυτικοί έχουν εξαθλιώσει.
Δεν φαίνεται, όμως, παράξενο σε μια καπιταλιστική κοινωνία που στηρίζεται στο σύνθημα: “Κατανάλωνε, κατανάλωνε…”, η έλλειψη σεβασμού και αλληλεγγύης προς τους φτωχούς ανθρώπους είναι ανεπαρκείς. Αποτέλεσμα; Να πετάμε φαγητό, επειδή μας περισσεύει ή επειδή δεν καταναλώθηκε, ενώ βγήκε στο εμπόριο, την ώρα που εκατομμύρια άνθρωποι ψάχνουν τροφή στα σκουπίδια και δεν έχουν πόσιμο νερό να πιουν.
«Η μαζική σπατάλη τροφίμων είναι τεράστιας σημασίας για τη διατροφική ασφάλεια και την ασφάλεια γενικότερα. Εάν μειώσουμε τις απώλειες και τις σπατάλες, θα περιορίσουμε τις πιέσεις στην παραγωγή τροφίμων», ανέφερε ο γενικός γραμματέας του FAO, Ζοζέ Γκραζιάνου ντα Σίλβα, παρουσιάζοντας την έκθεση του Οργανισμού για το εν λόγω θέμα.
Αυτή η «τρομακτική» σπατάλη προκαλεί επίσης «σοβαρή ζημιά στο περιβάλλον», σημείωσε ο FAO.
Για παράδειγμα, κάθε χρόνο, σπαταλιέται όγκος νερού ίσος με τα ύδατα του ποταμού Βόλγα για να παραχθούν τρόφιμα τα οποία δεν πρόκειται να καταναλωθούν και εκπέμπονται στην ατμόσφαιρα 3,3 γιγατόνοι αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Συνολικά, 1,3 δισεκατομμύρια τόνοι τροφίμων σπαταλώνται κάθε χρόνο και το 30% των καλλιεργήσιμων γαιών παράγει τρόφιμα που δεν θα καταναλωθούν.
Μόνο στην «εκβιομηχανισμένη Ασία», την περιοχή που περιλαμβάνει την Κίνα, την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα, κατά μέσο όρο σπαταλώνται κάθε χρόνο περίπου 200 κιλά λαχανικών και δημητριακών ανά κάτοικο. Από τα 80 κιλά δημητριακών που σπαταλώνται ανά κάτοικο σε ετήσια βάση, το μεγαλύτερο μέρος είναι ρύζι, μια καλλιέργεια που έχει “σοβαρές επιπτώσεις” στο περιβάλλον καθώς ευθύνεται για ένα σημαντικό μέρος της παραγωγής διοξειδίου του άνθρακα (CO2).
«Το άμεσο οικονομικό κόστος από τη σπατάλη γεωργικών προϊόντων -αν εξαιρέσουμε τα ψάρια και τα θαλασσινά- ανέρχεται στα 750 δισ. δολάρια ετησίως» τονίζεται στην έκθεση του FAO.
Ο Άχιμ Στάινερ, διευθυντής του Προγράμματος του ΟΗΕ για το Περιβάλλον (PNUE), χαρακτήρισε «εντυπωσιακό φαινόμενο» τη σπατάλη τροφίμων, το κόστος της οποίας για το περιβάλλον θα επωμιστούν «τα παιδιά και τα εγγόνια μας».
Άλλοι τομείς που ζημιώνουν ιδιαίτερα το περιβάλλον είναι η βιομηχανία παραγωγής κρέατος της Βόρειας και της Λατινικής Αμερικής, όπως και η σπατάλη φρούτων στην Ασία, την Ευρώπη και τη Λατινική Αμερική.
