Του ΠΑΡΙ ΚΟΥΡΤΖΙΔΗ
Περίεργη τροπή λαμβάνει η σοκαριστική υπόθεση του σχεδίου δολοφονίας του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, καθώς η σύνδεσή της αφενός με το ανεξιχνίαστο (μέχρι σήμερα) σκάνδαλο των υποκλοπών και αφετέρου η σχέση που, σύμφωνα με πληροφορίες, φέρεται να έχει με την περιβόητη λίστα Λαγκάρντ, πρόκειται να ανάψει πολλές και μεγάλες εστίες «φωτιάς» τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας!
Από τη μία πλευρά, λοιπόν, έχουμε τον ανακριτή της υπόθεσης του σχεδίου δολοφονίας του Κώστα Καραμανλή (κατά την περίοδο που ήταν πρωθυπουργός και είχε ενημερωθεί από τον πρόεδρο Πούτιν και τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες πληροφοριών) να ζητά τη συνένωση του φακέλου με αυτόν του μεγάλου σκανδάλου των υποκλοπών που είχε «κλείσει», αλλά φαίνεται πως άνοιξε ξανά, καθώς διαβλέπει ευθέως ότι εντέλει συνδέονται!
Από την άλλη πλευρά, όπως είναι σε θέση να γνωρίζει το «Π» από απολύτως αξιόπιστες πηγές, οι υποκλοπές που οι δικαστές διαπιστώνουν ότι δεν σταμάτησαν τo 2005 με την ανακάλυψη του «αμαρτωλού λογισμικού» της Ericsson, αλλά συνεχίστηκαν τουλάχιστον μέχρι το 2007 -που είναι και το χρονικό σημείο στο οποίο είχε χαραχθεί και βρισκόταν υπό εξέλιξη το σχέδιο δολοφονίας του πρώην πρωθυπουργού-, τελικά συνεχίστηκαν από δύο εταιρείες (όχι τηλεφωνικές), οι οποίες έπαιξαν έναν περίεργο και παράνομο ρόλο. Οι εταιρείες αυτές φέρονται να έχουν χρηματοδοτηθεί κατά την περίοδο 2006-2010, αλλά και να βρίσκονται στη λίστα Λαγκάρντ (μέσω παρένθετων προσώπων)!
«Φωτιά»
Όπως γίνεται αντιληπτό, την ώρα που και το περιβόητο σκάνδαλο της λίστας Λαγκάρντ παίρνει ούτως ή άλλως περίεργη τροπή, καθώς αποδεικνύεται ότι η λίστα ήρθε στην Ελλάδα από την ΕΥΠ και δη τον κ. Κώστα Μπίκα, ο οποίος την παρέδωσε και την είχαν στα χέρια τους χωρίς να έχουν πράξει τα δέοντα… τόσο ο κ. Διώτης (ως επικεφαλής του ΣΔΟΕ) όσο και οι κ. Γιώργος Παπανδρέου, Ευάγγελος Βενιζέλος και Γιώργος Παπακωνσταντίνου, το σκηνικό παίρνει στην κυριολεξία «φωτιά» και οι εστίες των «πυρκαγιών» που πρόκειται να ξεσπάσουν δεν θα περιορίζονται μόνο εντός των συνόρων της χώρας…
Έτσι, δεν αποκλείεται στην πορεία της εξέλιξης των πραγμάτων να συνδεθούν και οι τρεις υποθέσεις: σχέδιο δολοφονίας Καραμανλή, υποκλοπές και… λίστα Λαγκάρντ! Σε κάθε περίπτωση, πάντως, οι δύο πρώτες όπως αναμένεται θα ενοποιηθούν σε έναν «καυτό φάκελο» από την ελληνική Δικαιοσύνη, καθώς οι πληροφορίες λένε ότι το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών είναι ήδη αποφασισμένο να κάνει αποδεκτό το σχετικό αίτημα του αρμόδιου ανακριτή. Αξίζει να υπενθυμίσουμε -και να υπογραμμιστεί- το γεγονός ότι οι αρχικοί πρωταγωνιστές-εισαγγελείς σήμερα βρίσκονται όχι μόνο σε άσχετα πόστα, αλλά ο ένας εξ αυτών ελέγχεται και απολογείται για ποινικές ευθύνες κακουργηματικών πράξεων, δηλαδή εσχάτης προδοσίας και βλάβης κατά του εθνικού συμφέροντος!
Μετακίνηση εισαγγελέα
Ειδικότερα, ο εισαγγελέας Ορνεράκης, που ασχολήθηκε επισταμένα με το σχέδιο και την απόπειρα δολοφονίας του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, μετακινήθηκε αιφνιδίως (;) στην εισαγγελία Περιβάλλοντος (!), προκειμένου να διενεργεί έρευνες για την παράνομη υλοτομία του όρους Αιγάλεω! Ο δε εισαγγελέας κ. Ιωάννης Διώτης στον οποίο είχε ανατεθεί αρχικά το μέγα σκάνδαλο των υποκλοπών σε βάρος του (τότε) πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή και της κυβέρνησης του είχε «κλείσει» τον φάκελο, βγάζοντας μάλιστα πόρισμα ότι ο Τσαλίκης αυτοκτόνησε και δεν δολοφονήθηκε (!), σήμερα ελέγχεται ως απολογούμενος και πιθανώς κατηγορούμενος (;) για την περιβόητη «λίστα Λαγκάρντ».
Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι ο κ. Διώτης έχει διατελέσει επικεφαλής εισαγγελέας της ΕΥΠ, απέσπασε ως πρωταγωνιστής τις περίφημες καταθέσεις των μελών της τρομοκρατικής οργάνωσης «17Ν» και προσφάτως ήταν ο ειδικός γραμματέας του ΣΔΟΕ που διαχειρίστηκε τη λίστα Λαγκάρντ χωρίς να επιφέρει κανένα κέρδος στο ελληνικό Δημόσιο. Τέλος, ουδείς μπορεί να αποκλείσει ότι στο άμεσο μέλλον θα επέλθει επιβεβαίωση της πληροφορίας που μετέφερε έγκυρη πηγή στο «Π», που λέει ότι οσονούπω θα ανοίξουν και οι «καυτοί φάκελοι» των ανεξέλεγκτων πυρκαγιών του θέρους του 2007, αλλά και του «ολοκαυτώματος» -στο κέντρο της Αθήνας και στις μεγάλες πόλεις σ’ ολόκληρη τη χώρα- τον περίφημο Δεκέμβριο του 2008… Δύο σημαντικές υποθέσεις οι οποίες, επίσης, όπως όλα δείχνουν, έχουν άμεση διασύνδεση με το σχέδιο δολοφονίας του Κώστα Καραμανλή και της γενικευμένης αποσταθεροποίησης της χώρας…
Η ΠΥΘΙΑ ΜΙΛΗΣΕ ΚΑΘΑΡΑ: Τους «χάλαγε τη σούπα» και τον ήθελαν νεκρό
Γράφει ο Γιάννης Βασιλακόπουλος
Η «σκιά» των υποκλοπών στο κινητό τηλέφωνο του πρωθυπουργού «έπεσε βαριά» το 2006 και άφησε εμβρόντητους τους περισσότερους Έλληνες που έμπαιναν, παρακολουθώντας το θέμα από τα ΜΜΕ, σ’ έναν δαιδαλώδη δρόμο μυστηρίου, ομίχλης και επικίνδυνων διαδρομών.
Δεν εξέπληξε, όμως, αυτούς που κινούνταν κοντά στον τότε πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, συνομιλούσαν μαζί του και «διάβαζαν» την αγωνία του για το ότι οι πολιτικές του επιλογές, οι οποίες δεν άρεσαν σε όλους τους παράγοντες που ήθελαν διαχρονικά να πατρονάρουν την Ελλάδα, οδηγούσαν σε ένα σπιράλ κινδύνου και αβεβαιότητας, όχι μόνο τη χώρα και την πολιτική της διαδρομή, αλλά τον ίδιο προσωπικά και τα πιο αγαπημένα του πρόσωπα.
Ο Καραμανλής υπέμεινε με την καρτερικότητα του Σωκράτη ένα μαρτύριο με αβέβαιη εξέλιξη, μια ιστορία που στην αρχή ίσως και ο ίδιος υποεκτίμησε κι ένα μονοπάτι που ήταν γεμάτο αγκάθια και στην πορεία διαπίστωνε ότι το βάδιζε μόνος του. Την ημέρα που έφτασε στο πρωθυπουργικό γραφείο η αναφορά των ρωσικών υπηρεσιών ότι ο τότε πρωθυπουργός είχε μπει για τα καλά στο στόχαστρο των παγκόσμιων «εντολοδοτών», ξεκινούσε μια περίοδος που αποδείχθηκε καθοριστική για την περαιτέρω πορεία της χώρας και που καθόλου άσχετη δεν είναι με τη σημερινή μοίρα της χώρας, τη χωμένη σε ένα καταστροφικό μνημόνιο και «ασφυκτιούσα» ανάμεσα στη Σκύλα και τη Χάρυβδη των καιρών μας.
Το εφιαλτικό μήνυμα
Ο Προκόπης Παυλόπουλος, διαχρονικά στενός συνεργάτης του κ. Καραμανλή, ήταν ο κομιστής του συγκεκριμένου εφιαλτικού μηνύματος που αφορούσε τη ζωή του πρωθυπουργού και της οικογένειάς του. Ούτε αυτό, όμως, φάνηκε ικανό να κάνει τον Κ. Καραμανλή να υπαναχωρήσει στο δίλημμα «προσφορά στην πατρίδα, όπως την έχω οραματιστεί» ή «προσωπικό βόλεμα». Οι πιέσεις εντάθηκαν, αλλά τα σχέδια του τότε πρωθυπουργού ουδέποτε μπήκαν στο βάθος του συρταριού.
Ο Καραμανλής γνώριζε, όταν τον Μάρτιο του 2007 «χάλαγε τη σούπα» στους επίδοξους επικυρίαρχους της ελληνικής πραγματικότητας με το βέτο στο θέμα των Σκοπίων, πως οι πιέσεις θα μπορούσαν να πάρουν σάρκα και οστά. Έτσι, ενώ έβγαινε από το Παλάτι του Λαού στο Βουκουρέστι, ως εγγυητής των εθνικών επιλογών, το σχέδιο «Πυθία» έμπαινε σε μια πιο σκληρή φάση του.
Κύκλοι του πρώην πρωθυπουργού, λένε στο «Π», ότι εκείνη την περίοδο ο Κ. Καραμανλής βρισκόταν σε αυστηρό περιορισμό. Έβλεπε συγκεκριμένους ανθρώπους, με συγκεκριμένα μέτρα ασφαλείας, ενώ, όπως ο ίδιος έχει εξομολογηθεί σε φίλους του, τού απαγόρευσαν αγαπημένες του καθημερινές συνήθειες, όπως το πρωινό περπάτημα στην Αθήνα ή την ποδηλασία. Την ίδια περίοδο, ο Καραμανλής έτρωγε σε δυο συγκεκριμένες ταβέρνες στη Ραφήνα, πάντα παρουσία συγκεκριμένου αριθμού αστυνομικών και κάτω από συγκεκριμένα μέτρα ασφαλείας. «Ένιωθα εξαιρετικά άβολα» έχει ακουστεί να λέει σε συνομιλητές του, «αλλά ήξερα πως η κατάσταση είναι κρίσιμη».
«Θέλουν να σε σκοτώσουν»
Αυτό το κατάλαβε ακόμη περισσότερο, όταν κάποια στιγμή ορισμένα περίεργα οχήματα έκλειναν με μυστήριο τρόπο τον δρόμο στο δικό του αυτοκίνητο, σε έναν από τους κεντρικότερους δρόμους της Νέας Μάκρης. Κι έτσι, το «φιτίλι» της «βόμβας» που «σιγόκαιγε» μέσα σε φακέλους και συρτάρια της ΕΥΠ, αλλά και του αρμόδιου υπουργού, δεν άργησε να «καεί» και, τελικά, να σκάσει η «βόμβα». «Πρόεδρε, θέλουν να σε σκοτώσουν. Η πληροφορία είναι απόλυτα διαβαθμισμένη από πηγή που έχει απόλυτα δοκιμαστεί» του είπε ένας από τους στενότερους συνομιλητές του.
Όταν ξεκίνησαν να αποκαλύπτονται σαν… μαρτύριο της σταγόνας οι λεπτομέρειες των υποκλοπών, ο Καραμανλής είχε πλέον πειστεί ότι ήταν «εγκλωβισμένος». Πολύ σύντομα, και χωρίς να υπάρχει προφανής λόγος, ξεκίνησαν τα μυστήρια τηλέφωνα από κάποια παράκεντρα εξουσίας με σκόρπιες πληροφορίες, όπως «ο Καραμανλής στην επόμενη δημοσκόπηση θα είναι πίσω από τον Παπανδρέου», «θα του καταστρέψουμε τη γέφυρα με τη Ρωσία», «θα τον αναγκάσουμε να φύγει για πάντα στο εξωτερικό, αν θέλει να μείνει ζωντανός» και άλλα τέτοια παρόμοια.
Ήθελε να συνεχίσει…
Το θέμα είναι πως ο ίδιος ο Καραμανλής ήθελε πάση θυσία να συνεχίσει το έργο του με πολιτικές επιλογές που πίστευε από την αρχή ότι είναι οραματικές. Γι’ αυτό και όταν ο πρόεδρος Πούτιν του πρότεινε το «πλαίσιο» της ελληνορωσικής προσέγγισης, εκείνος δεν είχε καμία δυσκολία να το δεχθεί. Το ενδιαφέρον είναι πως ο Καραμανλής έλεγε σε όλους τους τόνους στους στενούς του συνεργάτες ότι ο ίδιος δεν θα μπορούσε να βάλει την υπογραφή του στην καταστροφή της χώρας, θεωρώντας πως το άνοιγμα στη Ρωσία είχε μια προοπτική που θα ενίσχυε την Ελλάδα και θα της έδινε ρόλο κομβικής σημασίας στην ευρύτερη περιοχή. Γνώριζε επίσης και τις δυσκολίες της εθνικής στάσης του Τάσου Παπαδόπουλου απέναντι στο σχέδιο Ανάν. Όπως επίσης ήξερε το ότι η Κύπρος και οι Κύπριοι πολιτικοί θέλουν πάντα ειδικό χειρισμό.
Μόλις οι αντίπαλοί του πείστηκαν πως δεν κάνει πίσω, άρχισαν να βγαίνουν στη φόρα διάφορα ως «σκάνδαλα», που όσο και αν ο Γ. Παπανδρέου αργότερα ως πρωθυπουργός «κίνησε γη και ουρανό» για να τα εξιχνιάσει, εντέλει δεν οδήγησαν πουθενά ή τουλάχιστον δεν μπόρεσαν να αποδώσουν στον Κ. Καραμανλή τυχόν άλλες ευθύνες, πέραν των πολιτικών, που ως προϊστάμενος – πρωθυπουργός είχε για τις «αμαρτωλές» πράξεις ορισμένων των υπουργών της κυβέρνησής του.
Θα περιμένει την κατάληξη
Σήμερα, οι δικαστικές αρχές συνδέουν την υπόθεση των υποκλοπών με το περιώνυμο σχέδιο «Πυθία» που απέβλεπε στη δολοφονία του Καραμανλή και όχι μόνο… Ο ίδιος, όπως μας λένε οι καλά γνωρίζοντες, είναι αποφασισμένος να περιμένει την κατάληξη των ερευνών της δικαιοσύνης για να συμβάλει και ο ίδιος προσωπικά με τη δική του αλήθεια. Μιας υπόθεσης που το λιγότερο που του κόστισε ήταν η πρωθυπουργική «καρέκλα», όπου όσοι τον ξέρουν καλά θα γνωρίζουν ότι δεν ένιωθε ούτε βολικά ούτε μόνιμος ένοικος.
Η συγγνώμη της ιστορίας…
Σε εκείνη τη συνέντευξη Τύπου του Βελλίδειου στη Θεσσαλονίκη τον Σεπτέμβριο του 2009, είδα για πρώτη φορά τον Καραμανλή τόσο προβληματισμένο. Ήταν σχεδόν βουρκωμένος στο τέλος της, καθώς χαιρετούσε τυπικά όσους ανθρώπους βρίσκονταν στον δρόμο του προς την έξοδο του εκθεσιακού κέντρου.
Φαινόταν να ψάχνει να βρει περισσότερους από έναν ανθρώπους που δεν θα στέκονταν στην επιφάνεια των πραγμάτων. Ήξερε πως χάνει τις εκλογές, που είχε ο ίδιος προκηρύξει για τις 4 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, αλλά αυτό δεν τον ένοιαζε πολύ. Ήταν ηλίου φαεινότερο ότι το ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ και του «λεφτά υπάρχουν» είχε εκβιάσει τις εξελίξεις με μοχλό την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας. Αυτό που ενδιέφερε τον Καραμανλή ήταν η προδιαγεγραμμένη πορεία της χώρας και το ότι αυτή έπεφτε σε χέρια πρόθυμα να δώσουν «γη και ύδωρ» παντού, απλώς για να συμμετέχουν στη νομή της εξουσίας.
Φάνηκε, άλλωστε, από το ότι όταν εκείνη τη στιγμή στον δρόμο προς την έξοδο του Βελλιδείου βρήκε έναν ειλικρινή φίλο του, δεν τον χαιρέτησε απλώς, αλλά τον αγκάλιασε σαν να ήθελε να του πει «εσύ ξέρεις την αλήθεια» και ήταν πραγματικά λαβύρινθος τα όσα διέτρεχαν εκείνες τις μέρες. Προειδοποιητικά τηλέφωνα σε εφημερίδες, ακόμα και τότε κυβερνητικών στελεχών που περιέγραφαν με τα πιο μελανά χρώματα τη «μοίρα» του ίδιου του Καραμανλή. Από τον Ιούλιο κιόλας ή τον Αύγουστο του ίδιου έτους, και ενώ εξελισσόταν το Ευρωμπάσκετ εκείνη την εποχή, υπήρχαν τηλεφωνήματα που μιλούσαν για «ταπεινωτική αποχώρηση του Καραμανλή» και δήθεν μπελάδες που δεν θα έχουν τέλος. Τι σοφός είναι, όμως, αυτός ο λαός. Ο Καραμανλής είναι σήμερα από τους ελάχιστους πολιτικούς, που μάλιστα διετέλεσαν πρωθυπουργοί, όπου παρά τους «κουβάδες λάσπης» που έχει δεχθεί, και «χαμηλόφωνα» δέχεται ενίοτε ακόμη, μπορεί να απολαμβάνει την ευρεία αποδοχή του κόσμου.
Πραγματικά, ούτε την ώρα που γράφονται αυτές οι αράδες, ούτε και πολύ χρόνο μετά από αυτές, ο γράφων δεν θα είναι σε θέση να πει με σιγουριά αν ο Καραμανλής θα παίξει ή όχι άλλον κεντρικό ρόλο στο μέλλον. Βέβαιο είναι, όμως, πως μια πιθανή επάνοδος ενός πατριώτη πολιτικού ηγέτη, μέσα από την ψήφο του λαού σε όποιο αξίωμα τον καλέσει αυτός να αναλάβει, σαφώς και θα αποτελεί τη συγγνώμη που του χρωστά η ίδια η Ιστορία, όχι μόνο για το ότι πήγε να τον αδικήσει, αλλά ως αποκατάσταση μιας αλήθειας απέναντι στην Ελλάδα και τους Έλληνες.
Ποιοι και γιατί ήθελαν να βγάλουν τον Καραμανλή από το Μαξίμου!
Του ΓΙΑΝΝΗ ΝΤΑΣΚΑ
Η είδηση είναι σοβαρή: η ελληνική Δικαιοσύνη θα αποφασίσει τις επόμενες ημέρες αν θα ερευνήσει από κοινού (το πιθανότερο) το μέγα σκάνδαλο των υποκλοπών τηλεφωνημάτων και το σχέδιο δολοφονίας του Κ. Καραμανλή.
Η ιστορία έχει μεγάλο βάθος χρόνου: Ποιος δεν θυμάται τον Κωνσταντίνο Καραμανλή το 1980 να πραγματοποιεί επίσκεψη στη Ρωσία; Τότε ήταν μέγα θέμα. Διότι ίσχυε το «ανήκομεν εις την Δύσιν». Οι «κόσμοι» ήταν δύο: ο ένας οι ΗΠΑ και ο άλλος η Σοβιετική Ένωση. Βέβαια, στο παρελθόν είχαμε περισσότερους κόσμους. Τους αγγλόφιλους, τους γαλλόφιλους, τους ρωσόφιλους, τους γερμανόφιλους.
Ύστερα ήρθαν οι παγκόσμιοι πόλεμοι, εξασθένισαν οι γερμανόφιλοι, ήρθε το κομμουνιστικό μπλοκ και η Ελλάδα «κατακυρώθηκε» στη Δύση, εξ ου και το «ανήκομεν».
Η προπαγάνδα προς τον λαό ήταν ότι οι ΗΠΑ εγγυώνται τις δημοκρατικές ελεύθερες επιλογές και άρα ο λαός είναι κυρίαρχος με ελεύθερη επιλογή και όχι με τον κομμουνιστικό «καταναγκασμό». Έτσι, ήταν έκπληξη το ταξίδι Καραμανλή και η υποδοχή, αλλά λίγοι γνώριζαν το παρασκήνιο. Και αυτό ήταν απλό και αδυσώπητο. Οι ΗΠΑ συμφώνησαν να διαδεχθεί τη δικτατορία τους, αν και στο Παρίσι έγινε «γαλλόφιλος» υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα αλλάξει τις δομές των ΗΠΑ. Το υποσχέθηκε, αλλά το ταξίδι στη Σοβιετική Ένωση τους προβλημάτισε σε σχέση με τις αλλαγές ανθρώπων των ΗΠΑ από την κυβέρνηση Καραμανλή.
Λίγοι παλαιότεροι θυμούνται ότι ο Καραμανλής κοιμόταν συχνά σε… κότερα στα λιμάνια όχι για να διασκεδάσει, αλλά για να μπερδέψει όσους τον παρακολουθούσαν και ετοίμαζαν τουλάχιστον εκφοβιστικές ενέργειες εναντίον του, αν όχι και «κανονική» δολοφονία. Από ποιον κινδύνευε; Από τους Γάλλους που τον θεωρούσαν δικό τους; Από τους Γερμανούς που ήταν άξονας; Από τους Ρώσους που είδαν ευχάριστα το «άνοιγμά» του; Από τους Βρετανούς, επειδή έριξε με τη σύμφωνη γνώμη των… Αμερικανών τη μοναρχία τους; Από τους Αμερικανούς γιατί, παρότι το δόγμα το επαναλάμβανε, εντούτοις άλλαξε ανθρώπους τους σε θέσεις-κλειδιά; Το κλίμα έδειχνε κατά Ατλαντικό μεριά, αλλά ποτέ στην Ελλάδα δεν το κάναμε και μεγάλο θέμα.
Ο Ανδρέας ήρθε ως αντιαμερικανός και η Αμερικανίδα σύζυγός του δεν έμαθε ποτέ ελληνικά. Τόοοοσο αγάπησε την Ελλάδα. Έκαιγε, όμως, για τις ανάγκες της… παράστασης αμερικάνικες σημαίες στις πορείες… Φαίνεται ότι το 1983 ήταν ορόσημο και οι Αμερικανοί δεν έβλεπαν πια τον Ανδρέα με το ίδιο καλό μάτι όπως στην αρχή. Τα υπόλοιπα με τις παγίδες και τον Κοσκωτά που του έριξαν από δίπλα, εκμεταλλευόμενοι την αδυναμία του, είναι γνωστά. Παρ’ ολίγον και φυλακή. Για ανύπαρκτο σκάνδαλο; Όχι, βέβαια.
Είναι παλαιά και πάγια πρακτική των δυνάμεων. Δίνουν χρήμα και στήνουν παγίδες γύρω από τους ηγέτες. Οι άπληστοι πέφτουν μέσα και είτε το ξέρει, είτε όχι ο ηγέτης παγιδεύεται και, όταν έρθει η ώρα, οι αποκαλύψεις γίνονται με πραγματικά στοιχεία και είναι ικανές για ανατροπές. Ας πρόσεχαν τους ανθρώπους που διάλεγαν οι ηγέτες. Έτσι την πάτησε ο Ανδρέας, δεν πήγε πίσω ο Μητσοτάκης και ο Σημίτης και ύστερα ήρθε ο Κώστας Καραμανλής. Οι επιλογές ανθρώπων ήταν όλου του φάσματος, καθώς ανάμεσά τους υπήρχαν και… διαμάντια και του κοινού… κλεφτικού δικαίου.
Η αχίλλειος πτέρνα
Ακριβώς αυτές οι επιλογές ήταν και για τον Κώστα Καραμανλή ό,τι και για τους προκατόχους του. Δηλαδή, η αχίλλειος πτέρνα για να υποστούν εκβιασμούς. Πότε γίνονται και από ποιους αυτοί οι εκβιασμοί και τι είδους είναι; Γίνονται σε κρίσιμες αποφάσεις, από εκείνους που πλήττονται και κλιμακώνονται ανάλογα, τόσο μάλιστα που μπορεί να φτάσουν και στην απειλή της ζωής, αν δεν μπορούν να απαλλαγούν με άλλον τρόπο από το συγκεκριμένο πρόσωπο.
Κρίσιμες αποφάσεις οι Έλληνες πρωθυπουργοί έχουν διαχρονικά πάντα μπροστά τους. Μετά την πτώση του κομμουνιστικού μπλοκ, η πιο κρίσιμη απόφαση είναι η στάση της Ελλάδας στα ενεργειακά αποθέματα της ελληνικής επικράτειας, δηλαδή τον ορυκτό πλούτο σε συνδυασμό με τη μεταφορά ορυκτού πλούτου της περιοχής προς την Ευρώπη από την περιοχή της Μέσης Ανατολής σε συνδυασμό με τα αποθέματα του Νότιου Καυκάσου.
Ο Σημίτης έγινε δεκτός με τα περίφημα Ίμια. Έτσι, έφυγε από το μυαλό του το σχέδιο που είχε για σταδιακή εύνοια προς τη Γερμανία, μέσω του αδελφού του και γενικά του γερμανόφωνου δικτύου που είχε απλωθεί στο ΠΑΣΟΚ, συμπεριλαμβανομένου και του δικτύου του Άκη Τσοχατζόπουλου, ο οποίος υπηρετούσε συνεχώς σε πόστα καίρια, όπως το υπουργείο Άμυνας κ.λπ.
Ο Κ. Σημίτης ανέβαλε κάθε απόφαση για τέτοια θέματα, αλλά δεν συνέβη το ίδιο με τον Κ. Καραμανλή, ο οποίος παρέλαβε το δίκτυο του θείου του, αλλά και το ευρωπαϊκό δίκτυο που είχε ήδη χτιστεί επί Σημίτη με κύριους αποδέκτες τη Γερμανία και τη Γαλλία. Ο Κ. Καραμανλής θεώρησε ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν ένα καλό αντιστάθμισμα για να προχωρήσει γρήγορα, αιφνιδιαστικά και στα ενεργειακά και να δημιουργήσει τετελεσμένα περίπου στη λογική της αντιμετώπισης από τον θείο του των ανάλογων ζητημάτων και του μοναρχικού.
Οι Αμερικανοί πήραν χρήματα, αλλά κυρίως θεωρήθηκε ότι είχαν εμπλακεί αρνητικά και περίπου ότι παγιδεύτηκαν στα ζητήματα ασφαλείας με το C4I. Δηλαδή, θεωρήθηκε ότι αφού μαζί με τη Siemens πήραν μια «δουλειά» για την οποία αφενός πληρώθηκαν καλά, αφετέρου ΔΕΝ την εκτέλεσαν, δεν θα έχουν παράπονα από την Ελλάδα. Αντίθετα, θα βρίσκονται σε δύσκολη θέση και εκτεθειμένοι.
Το άνοιγμα στη Ρωσία
Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι με αυτό περίπου το σκεπτικό ο Κ. Καραμανλής δέχθηκε εισήγηση να προχωρήσει σε αποφασιστικό άνοιγμα προς τη Ρωσία και μάλιστα με σύμφωνη γνώμη αφανώς των Γερμανών, οι οποίοι με τον πρώην καγκελάριο Σρέντερ είχαν προχωρήσει αποφασιστικά σε σοβαρή κοινοπραξία με τους Ρώσους για το φυσικό αέριο.
Εκτιμήθηκε στην Ελλάδα ότι αφού προχώρησε κοινοπρακτικά με Γερμανούς και Ρώσους ο βόρειος αγωγός προμήθειας φυσικού αερίου, θα προχωρούσε και ο βαλκανικός χωρίς πρόβλημα. Έτσι, ο Κ. Καραμανλής προχώρησε στις επαφές με τη Ρωσία πολύ πιο πέρα, αλλά σχεδόν αμέσως άρχισαν τα πρώτα σημάδια έντονης αντίδρασης. Οι παρακολουθήσεις τηλεφώνων έγιναν αμέσως αντιληπτές, αλλά το κυριότερο μήνυμα ήταν οι εμπλοκές στην περιοχή του Αγίου Όρους. Ο Ρώσος ηγέτης Βλαντιμίρ Πούτιν έφερνε γύρω-γύρω με συναντήσεις στη Θεσσαλονίκη κ.λπ., αλλά εκτιμάται ότι ήταν μηνυματικού χαρακτήρα η ελληνική 11η Σεπτεμβρίου του 2004, δυο χρόνια μετά την ισπανική 11η Σεπτεμβρίου και τρία χρόνια μετά τη γνωστή τραγωδία της 11ης Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη.
Την 11η Σεπτεμβρίου κατέπεσε το ελικόπτερο με τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας και όλη τη συνοδεία του, ανάμεσα στους οποίους θυσιάστηκε και στέλεχος της αμερικανικής CΙΑ. Δηλαδή, άτομο που συνεργαζόταν με την αμερικανική υπηρεσία και φαινόταν να αποτελεί εγγύηση για όλους. Δεν ήταν, όμως. Η εγκληματική ενέργεια επιβεβαιώθηκε με την ανατίναξη στο αεροδρόμιο του Καΐρου, δυο ημέρες αργότερα, του αυτοκινήτου δυο λογιστών του Πατριαρχείου.
Στόχος και ο Πούτιν;
«Διοχετεύθηκε» τότε ότι στο ίδιο ελικόπτερο επρόκειτο να επιβιβαστεί ο Πούτιν για να επισκεφθεί το Άγιο Όρος, γεγονός που δεν απέχει από την αλήθεια, όπως λένε ορισμένοι καλά πληροφορημένοι, και ήταν αυτό που κινητοποίησε τη ρώσικη πλευρά.
Στην Ελλάδα ήρθαν πολλοί Ρώσοι πράκτορες και στην Αθήνα από το 2004 και μέχρι τη ματαίωση των αγωγών Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη έγινε μάχη Ρώσων και Αμερικανών πρακτόρων που παραπέμπει στο 1985 κατά την αυτομόληση μετά από μεγάλο κυνηγητό Ρώσων διπλωματών (Σεργκέι Μποχάν, Βίκτορ Γκοντάρεφ) στην αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα.
Οι Ρώσοι, όπως αργότερα αποκαλύφθηκε και με άτυπο «έγγραφο» της ελληνικής ΕΥΠ, έπαιρναν μέτρα ασφαλείας και για δικούς τους διπλωμάτες, αλλά και για τον Κ. Καραμανλή, ο οποίος βρέθηκε στο στόχαστρο σχεδόν απροκάλυπτα μετά τη διαβεβαίωσή του ότι ο αγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης, με κοινοπραξία Ρωσίας-Βουλγαρίας και Ελλάδας, θα προχωρήσει οπωσδήποτε.
Ο αρμόδιος για τα θέματα αυτά, υφυπουργός Μπράιζα, ήρθε στην Ελλάδα, πήγε στη Βόρειο Ελλάδα, είπε ότι οι ΗΠΑ αντιτίθενται κάθετα και οριζόντια στους αγωγούς και ΔΕΝ πρέπει να προχωρήσουν για να μη δημιουργήσουν δεσμεύσεις! Σε αυτήν τη διαδικασία εντοπίστηκαν οι παρακολουθήσεις των τηλεφώνων, οι παρακολουθήσεις Καραμανλή, αλλά και η σφοδρή παρενόχληση άλλων πολιτικών, όπως ο Απ. Κακλαμάνης, ο οποίος μιλούσε για «ανθύπατο» κ.λπ. Σε αυτό το στάδιο άρχισε να φουντώνει ο… Λαυρεντιάδης με ΜΜΕ.
Η κατάληξη φανερώνει μια ομοιότητα μεταξύ Αθήνας και Λονδίνου. Στην Αθήνα, όταν έγιναν αντιληπτές οι παρακολουθήσεις, βρέθηκε νεκρός ο Τσαλικίδης, ο οποίος είχε αρχίσει να μιλάει για το δίκτυο που θα οδηγούσε ψηλά…
Τα πλήγματα
Οι αγωγοί εγκαταλείφθηκαν και η Ρωσία υπέστη πλήγμα. Για την Ελλάδα δεν είναι ακόμα εμφανές, αν θα ζημιωθεί σε βάθος χρόνου από τη διαχείριση του «ενεργειακού» πακέτου. Μέχρι σήμερα, όμως, είναι φανερά τα πλήγματα στον ελληνικό λαό από τις τεχνητές διαστάσεις της κρίσης.
Πολλοί ισχυρίζονται, και ιδιαίτερα ο συντάκτης του εγγράφου της ΕΥΠ, ότι το σκάνδαλο Βατοπεδίου… επινοήθηκε για να πληγεί και να πέσει η κυβέρνηση Καραμανλή. Πράγματι, το σκάνδαλο επηρέασε σοβαρά την ευστάθεια της κυβέρνησης, αλλά ήταν και είναι υπαρκτό, όπως δέχθηκε και η ΝΔ στο δικό της πόρισμα. Το ίδιο και το σκάνδαλο των ομολόγων. Ο συντάκτης του εγγράφου της ΕΥΠ δεν έλαβε υπόψη του τον βρόμικο κύκλο προσώπων γύρω από τον Κ. Καραμανλή στον οποίο αναφερθήκαμε στην αρχή. Η υψηλή και συγκρουσιακή πολιτική απαιτεί πρόσωπα πέρα από κάθε αμφισβήτηση και όχι πρόσωπα τύπου Ρουσόπουλου, Αλογοσκούφη, Βουλγαράκη, Δούκα κλπ. Αυτά τα πρόσωπα μπορεί να είναι καλοί ως φίλοι, αλλά όταν μεγάλες δυνάμεις ξεσκονίζουν φακέλους, πνίγονται στις… πισίνες τους.
Αυτές οι επιλογές ίσως έσωσαν και τη ζωή του Κ. Καραμανλή. Εξαιτίας των ευάλωτων προσώπων, υποχώρησε και στους αγωγούς και έπεσε η κυβέρνησή του. Αν προχωρούσε, ίσως οι παρακολουθήσεις που εντοπίστηκαν κοντά στη Μονή του Αγίου Εφραίμ, όπου πήγαινε μυστικά ο πρώην πρωθυπουργός, να είχαν άσχημη κατάληξη. Ευτυχώς δεν είχαν και δυστυχώς η πρωθυπουργία του δεν προσέφερε αποτέλεσμα στη χώρα στον ενεργειακό τομέα. Στα εθνικά θέματα το θετικό ή το αρνητικό κρίνεται από την τελική έκβαση.
••• ΕΠΙΛΟΓΟΣ: Όμοιο θάνατο με αυτόν του Τσαλικίδη είχε ο ολιγάρχης Μπερεζόφσκι στο Λονδίνο. Και οι Ρώσοι είχαν λόγο να τον βγάλουν από τη μέση, αλλά από τη στιγμή που είχε στείλει επιστολή συγγνώμης στον Πούτιν και υπήρχε περίπτωση να γυρίσει στη Ρωσία και να μιλήσει για τις επαφές του με τις μυστικές υπηρεσίες της Βρετανίας και των ΗΠΑ είχαν λόγο και αυτές να μην τον αφήσουν να γυρίσει… Συνήθως οι έρευνες σαν κι αυτή που άρχισε η ελληνική Δικαιοσύνη στα δυο σκάνδαλα (υποκλοπές – σχέδιο δολοφονίας) καταλήγουν στο αρχείο όχι εξαιτίας έλλειψης αποδείξεων, αλλά για… εθνικούς λόγους. Όμως, οι καιροί που ζούμε είναι πονηροί, όπως δείχνει η απόδειξη δολοφονίας του Τούρκου προέδρου Οζάλ, οι προφυλακίσεις στρατηγών που κυβερνούσαν με εντολή της CΙΑ την Τουρκία κ.λπ. Άρα, τίποτα δεν αποκλείεται…
