Του Λάζαρου Λασκαρίδη
Τέσσερις Εξεταστικές Επιτροπές της Βουλής έχει «στα σκαριά» η κυβέρνηση. Πρόκειται για επιτροπές που θα ασχοληθούν με το μνημόνιο, το σκάνδαλο της Siemens, το κλείσιμο της ΕΡΤ και την υπόθεση της αγοράς των υποβρυχίων.
Η πρώτη έχει επισημοποιηθεί ήδη, διά στόματος Α. Τσίπρα, κατά την ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων στη Βουλή «όχι για να εκδικηθούμε τους πολιτικούς μας αντιπάλους, αλλά για να αποδοθούν ευθύνες εκεί που πρέπει να αποδοθούν», όπως τόνισε χαρακτηριστικά. Οι υπόλοιπες τρεις εξετάζονται εξονυχιστικά και αναζητείται το πολιτικό timing για την προώθησή τους.
Η πρώτη δείχνει να έχει ωριμάσει περισσότερο, όχι μόνο επειδή ανακοινώθηκε, αλλά διότι είχε συζητηθεί από τα χρόνια της αντιπολίτευσης του ΣΥΡΙΖΑ και αποτελεί και «όρο» από τους συγκυβερνώντες Ανεξάρτητους Έλληνες. Είναι σαφές ότι στις προθέσεις της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας δεν είναι να αγγιχτεί καν η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή (που προηγήθηκε του πρώτου μνημονίου), ενώ στο στόχαστρο έχουν μπει οι θητείες του Γιώργου Παπανδρέου (2009-2011) και του Αντώνη Σαμαρά (2012-2014). Εκ των πραγμάτων, δεν μπορεί να λείψει και η βραχύβια κυβέρνηση του εξωκοινοβουλευτικού Λουκά Παπαδήμου, που ήταν εκείνη που πέρασε το δεύτερο μνημόνιο και κατά την ψήφισή του αποδυναμώθηκαν στο έπακρο (με διαγραφές και αποχωρήσεις) οι άλλοτε κραταιές κοινοβουλευτικές ομάδες του ΠΑΣΟΚ–κυρίως αυτή που επί της ουσίας διαλύθηκε– και της Νέας Δημοκρατίας.
Στις διεργασίες της σημερινής κυβέρνησης για τη συγκρότηση Εξεταστικών Επιτροπών πρωταγωνιστικό ρόλο έχει αναλάβει η πρόεδρος της Βουλής, Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία, ως αρμόδια τομεάρχης του ΣΥΡΙΖΑ, την προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο είχε «δουλέψει» τα ζητήματα αυτά και τα είχε κάνει «σημαία» της. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο το γεγονός –αν και πέρασε απαρατήρητο– ότι κατά την ανάληψη των νέων της καθηκόντων είπε από έδρας ότι «είναι επιβεβλημένο η Βουλή να εγγυηθεί τη νομιμότητα, τη διαφάνεια και τη διερεύνηση όλων των εκκρεμών υποθέσεων, όποια και αν είναι τα ελεγχόμενα πρόσωπα, είτε πρόκειται για πολιτικά, κοινοβουλευτικά και κυβερνητικά πρόσωπα, είτε πρόκειται για εκπροσώπους οικονομικών συμφερόντων και εταιρειών διαφθορέων, όπως στις υποθέσεις της Siemens και των εξοπλιστικών».
Εκφράζει, προφανώς σε συνεννόηση με τον πρωθυπουργό, τη θέση ότι «η Βουλή δεν μπορεί να λειτουργεί ως “πλυντήριο” σκανδάλων και ως “νεκροταφείο” ποινικών δικογραφιών». Για το σκάνδαλο της Siemens, η κοινοβουλευτική πλειοψηφία εκτιμά ότι η Εθνική Αντιπροσωπεία δεν έχει ολοκληρώσει το έργο της για τη διερεύνησή του, παρά το γεγονός ότι η πρώτη Εξεταστική Επιτροπή στους κόλπους της για το θέμα αυτό συστάθηκε ακριβώς πριν από πέντε χρόνια (Φεβρουάριος 2010).
Προφανώς, το κλείσιμο της ΕΡΤ συνιστά μια διαφορετική περίπτωση, αφού όλα συναρτώνται από την ανάληψη των κυβερνητικών πρωτοβουλιών για την επανασύσταση του ιστορικού δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα. Εκτιμάται, δε, ότι όσο μικρότερο θα είναι τελικά το εύρος των επαναπροσληφθέντων, τόσο θα αυξάνονται οι πιθανότητες για τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής, ώστε να ικανοποιηθεί το «κοινό περί δικαίου αίσθημα», όπως το ονομάζει κυβερνητικό στέλεχος.
Πάντως, το ενδεχόμενο της Εξεταστικής άφησε ανοικτό –εμμέσως πλην σαφώς– και ο υπουργός ( Νίκος Παππάς) που έχει αναλάβει την επανασύσταση της ΕΡΤ. Μιλώντας στη Βουλή, επί των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης, τόνισε ότι θα ελεγχθούν οι προϋπολογισμοί της ΝΕΡΙΤ και οι μετατροπές τους, αναφέροντας ως παράδειγμα ότι ο προϋπολογισμός της εταιρείας για την πληρωμή λειτουργικών λογαριασμών –ενώ επί ΕΡΤ η δαπάνη ήταν στα 3,7 εκατ. ευρώ– για την ΝΕΡΙΤ ήταν στα 12 εκατ. ευρώ το 2014, ενώ έγινε αρχικά 13,8 εκατ. ευρώ για το 2015 και άλλαξε, μετά τις εκλογές, σε 8 εκατ. ευρώ.
Όσον αφορά, δε, τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για τα υποβρύχια, ουσιαστικά, θα πρόκειται για επανακατάθεση της πρότασης που είχε παρουσιάσει η κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ προ δεκαπενταμήνου και την είχε απορρίψει η Βουλή. Άγγιζε, πάντως, προσωπικά τόσο τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελο Βενιζέλο, για τη θητεία του στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, στο πρώτο διάστημα της κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου, όσο και τον τότε υπουργό Οικονομικών (νυν υπόδικο για τη «Λίστα Λαγκάρντ), Γιώργο Παπακωνσταντίνου. Ήταν οι δύο υπουργοί που είχαν υπογράψει τη σύμβαση της παραχώρησης των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά στην Abu Dhabi Mar.
Στις τάξεις της σημερινής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, πιάνουν την άκρη του νήματος από τις σχετικές συμβάσεις του 1998 (επί υπουργίας Άκη Τσοχατζόπουλου), ενώ προβάλλουν και το ζήτημα της προμήθειας των τορπιλών των υποβρυχίων, που είχε διερευνήσει και παλαιότερα η Βουλή.
Από την έντυπη έκδοση του Παρασκηνίου, που κυκλοφόρησε το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου
