Του Δ. ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Με τριάντα προτάσεις στο τραπέζι για το νέο φορολογικό κι άλλες τόσες και περισσότερες για την ενίσχυση της ρευστότητας και τη μείωση της ανεργίας παλεύει νυχθημερόν ο Σαμαράς λίγες ώρες πριν από την έγκριση της δόσης των 9,2 δισ. ευρώ από το αυριανό Eurogroup κι ενώ το ΔΝΤ έχει ήδη αποφασίσει την καταβολή του δικού του μεριδίου.
Μπορεί η «λίστα Λαγκάρντ» και τα όσα τραγελαφικά διαδραματίστηκαν στη Βουλή την Πέμπτη να μονοπωλούν το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης, όμως, κυρίαρχο για τον πρωθυπουργό παραμένει η
αναστροφή του οικονομικού κλίματος. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως… προσπέρασε τα όσα διαδραματίστηκαν πριν από την ψηφοφορία για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής, στην οποία παραπέμφθηκε τελικά μόνον ο Παπακωνσταντίνου.
Και δεν ήταν τόσο η ασυνεννοησία μεταξύ των κοινοβουλευτικών ομάδων ή η σκληρή αντιπαράθεση Βενιζέλου – Τσίπρα, όσο η εμπλοκή της Δικαιοσύνης και συγκεκριμένα των οικονομικών εισαγγελέων που επέλεξαν στις 21:00 το βράδυ να ενημερώσουν ότι θα στείλουν 160 σελίδες επιπλέον υλικού από την πολύκροτη δικογραφία, με αποτέλεσμα οι επικεφαλής των κομμάτων της αντιπολίτευσης να ζητήσουν τη ματαίωση της ψηφοφορίας, αποσκοπώντας στην επικοινωνιακή εκμετάλλευση του θέματος.
Όσοι γνωρίζουν καλά και από παλιά τον πρωθυπουργό αντελήφθησαν τη σοβαρή ενόχλησή του. Προσήλθε στη Βουλή, λίγο μετά τις 12.30 τα μεσάνυχτα, ψήφισε σε μία από τις τέσσερις κάλπες υπέρ της παραπομπής του Γ. Παπακωνσταντίνου και βγήκε αμέσως από την αίθουσα. Έπειτα, συνομίλησε για δέκα λεπτά με τους δημοσιογράφους για τα τεκταινόμενα, αστειεύτηκε όταν ρωτήθηκε για το ενδεχόμενο ανασχηματισμού και σε μια αποστροφή του λόγου του είπε για την ενέργεια των εισαγγελέων: «Καλά κι αυτοί, τώρα βρήκαν να τα στείλουν;».
Λίγο νωρίτερα, θυμίζοντας ότι είναι βουλευτής από το 1977, ανέφερε πως τέτοιας έκτασης πολιτική αναστάτωση σε ψηφοφορία δεν είναι πρωτόγνωρη, φέρνοντας στη μνήμη του τα όσα συνέβησαν στη μυστική ψηφοφορία την άνοιξη του 1985 για την ανάδειξη του Προέδρου της Δημοκρατίας. Τότε το ΠΑΣΟΚ, για να παραβιάσει τη μυστικότητα
της διαδικασίας, ενέγραψε τα ονόματα των υποψήφιων προέδρων σε χρωματιστά ψηφοδέλτια, τα οποία οι βουλευτές έπρεπε να βάλουν σε ημιδιαφανείς φακέλους!
Επιφυλακτικός
Σε αντίθεση με τον Κ. Καραμανλή, ο Σαμαράς ήταν πάντα επιφυλακτικός έναντι της αμεροληψίας της Δικαιοσύνης. Γι’ αυτό άλλωστε και διατηρούσε ελάχιστες, αλλά πολύ στέρεες σχέσεις με δικαστικούς, κυρίως δε με τον επί σειρά ετών πρόεδρο της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, Χ. Αθανασίου, τον οποίο τοποθέτησε ψηλά στο Επικρατείας της ΝΔ και σήμερα στο υπουργείο Εσωτερικών, ως αναπληρωτή, με επιπλέον αρμοδιότητες να «ξεσκονίζει» το σύνολο των κυβερνητικών νομοσχεδίων. Ο Αθανασίου είναι ο μόνος προερχόμενος από τον δικαστικό κλάδο στον οποίο ο πρωθυπουργός έχει απόλυτη εμπιστοσύνη και πολλές παραπάνω απαιτήσεις.
Στο ερώτημα ποια μπορεί να είναι η σχέση των «χρωματιστών ψηφοδελτίων» με τη δυσφορία Σαμαρά για τις αιφνίδιες ενέργειες των οικονομικών εισαγγελέων, η απάντηση εντοπίζεται στην περίοδο εκλογής του Σαρτζετάκη. Ο «αδέκαστος ανακριτής» της δεκαετίας του 1960, που είχε αναλάβει την υπόθεση δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη, ήταν το ίδιο πρόσωπο που, ως εφέτης το 1976, είχε ταχθεί κατά της έκδοσης
στη Δυτική Γερμανία του Ρολφ Πόλε, τον οποίο η Καγκελαρία χαρακτήριζε ως τον «πιο επικίνδυνο Γερμανό τρομοκράτη» και ο Αντώνης Δροσογιάννης, ως υπουργός Δημόσιας Τάξης το 1985, αποκαλούσε «πρύτανη τρομοκρατίας». Κι όμως ο Σαρτζετάκης, πρόσωπο αμφιλεγόμενο στον δικαστικό κλάδο, εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας διασύροντας το αξίωμα στη διάρκεια της θητείας του, με τις πολυτέλειες της συζύγου του, την πανάκριβη βίλα του και την ιστορική του φράση: «Είμαστε έθνος ανάδελφον». Κι επειδή η
Ιστορία διδάσκει, στην προκειμένη περίπτωση, αν οι οικονομικοί εισαγγελείς έστελναν τις 160 σελίδες την επομένη της ψηφοφορίας, όπως θα κάνουν πολλές φορές κατά τη διάρκεια της προανάκρισης, θα είχε αποφευχθεί την Πέμπτη το βράδυ ο διασυρμός του πολιτικού συστήματος. Κάτι τέτοιες… λεπτομέρειες είναι που «ταλαιπωρούν» συνδυαστικά και συγκριτικά τον Σαμαρά…
