Ο Μίμης Πλέσσας ανήκει στα κορυφαία ονόματα της ελληνικής μουσικής σκηνής και βιομηχανίας. Δημιουργώντας ζηλευτά αριστουργήματα μουσικών συνθέσεων, συνεργάστηκε με τις μεγαλύτερες φωνές της ελληνικής δισκογραφίας και υπήρξε ο δημιουργός σπουδαίων μουσικών έργων αλλά και αξέχαστων τραγουδιών του ελληνικού κινηματογράφου.
Η σχέση του με τη Φίνος Φιλμ ήταν τόσο σημαντική, όσο και τα μουσικά «ευρήματα» που δημιουργούσε, όταν εμπνεύστηκε το «Άνοιξε πέτρα» με τη φωνή της Μαρινέλλας, την «Καμαρούλα» με τη Μαίρη Χρονοπούλου και τον Γιάννη Πουλόπουλο, «Τα νιάτα» με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, το «Δώσε μου το στόμα σου» με τη Ρένα Κουμιώτη και δεκάδες ακόμα… Η Ρένα Κουμιώτη τον χαρακτήρισε ως τον «Όλυμπο» της ελληνικής δισκογραφίας και σύνθεσης και όλοι όσοι συνεργάστηκαν μαζί του τον θεωρούν σπουδαίο δάσκαλο και μία κορυφαία προσωπικότητα.
Κυνηγώντας ακόμα τα όνειρά του, δεν προλαβαίνει να γεράσει. Απίστευτα ήρεμος, διορατικός, «βουτηγμένος» στη γνώση για κάθε πτυχή της ζωής και, ναι, σοφός, ο Μίμης Πλέσσας μιλά σήμερα για τους γάμους της ζωής του, την εικοσιπεντάχρονη συμπόρευσή του με τη σύζυγο και δικό του «άγγελο» οικογενειακής ευτυχίας, τη Λουκίλα Καρρέρ, και τη μονάκριβη κόρη του… Στοχεύει στη σημερινή γενιά ερμηνευτών, μιλά για τα τηλεριάλιτι και τα talentshows, τον σύγχρονο ελληνικό κινηματογράφο και τα οράματά του για το μέλλον.
Κύριε Πλέσσα, αισθανθήκατε ποτέ την ανάγκη να πάψετε να δημιουργείτε, προκειμένου να βρείτε χρόνο για να απολαύσετε τα έργα σας; Ή μήπως απολαμβάνετε δημιουργώντας…
Τη στιγμή που θα πάψω να δημιουργώ με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, θα νιώσω άχρηστος. Γι’ αυτό και με επιμονή συνεχίζω, διαλέγοντας από όλες τις τέχνες, αυτήν που εκφράζει τη στιγμή και υπάρχω.
Έχετε μιλήσει για τις αντιρρήσεις της μητέρας σας –την οποία λατρεύατε– να ασχοληθείτε με τη μουσική, από φόβο μήπως γίνετε μουσικάντης. Και εν συνεχεία δηλώσατε περήφανος για το ότι γίνατε καλλιτέχνης. Σήμερα, στην ελληνική δισκογραφία, σε προγράμματα νυχτερινών μαγαζιών και μέσα από τα τηλεοπτικά ριάλιτι και τα talentshows, τι «ράτσας» καλλιτέχνες αναγνωρίζετε;
Μόνο τους αυθεντικούς.
Ίσως η ερώτηση στη διατύπωσή της περιέχει μια ελαφρά «θρασύτητα», αλλά εσείς, ο άνθρωπος που όλοι αποκαλούν «δάσκαλο» και αναμφίβολα είστε από τους ελάχιστους που μπορούν να μιλήσουν για αξίες, προοπτικές και ταλέντο σε νέους καλλιτέχνες και όχι για άμουσους «ντελάληδες» που διαλαλούν πραμάτεια σε λαϊκή αγορά, θα συμμετείχατε ποτέ –ως μέλος κριτικής επιτροπής– στα τηλεοπτικά σόου ανεύρεσης ταλέντων; Τα έχετε παρακολουθήσει στην τηλεόραση;
Έχω παρακολουθήσει τα ευρωπαϊκά πρότυπα, που κινούνται σε ζηλευτό επίπεδο.
Έχω αρνηθεί τη συμμετοχή μου στα δικά μας.
Δηλώσατε ότι ως πατέρας ο ψυχικός πλούτος που μπορείτε να προσφέρετε στη 19χρονη κόρη σας, Ελεάνα, είναι ασύγκριτα μεγαλύτερος, σχετικά με τα υπέρ και τα κατά της σημερινής σας ωριμότητας. Μιλήστε μας για τη σχέση αυτήν, καθώς και το πόσο σημαντική είναι για εσάς η μητέρα της και σύζυγός σας, Λουκίλα Καρρέρ.
Δεν θα κρίνω ποτέ τις σχέσεις μητέρας και κόρης. Η Λουκίλα τις φροντίζει άριστα. Οι δικές μου σχέσεις με τη μοναχοκόρη μου, ευτυχώς, υπερβαίνουν κάθε βερμπαλιστική δήλωση.
Όσο για τις δικές μου προσωπικές σχέσεις με την επί 25 χρόνια συντρόφισσά μου, ας το κρίνετε εσείς. Το αποτέλεσμα τη δικαιώνει απόλυτα νομίζω!
Υπήρξε ο θεσμός της οικογένειας η κινητήρια δύναμη δημιουργίας σας; Πόσο σημαντικά είναι για εσάς η συμβίωση και ο γάμος, με δεδομένο ότι έχετε αναφερθεί –με εξαιρετική αγάπη– για το καθένα από αυτά.
«Family is the thread of life’s tapestry». Εξάλλου, το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού. Φαντάσου, εγώ παντρεύτηκα τρεις φορές. Ας μη γελιόμαστε, όμως. Σίγουρα η αρμονία και η γαλήνη που βιώνω τα τελευταία 25 χρόνια μού δίνουν τη δύναμη να ανακαλύπτω καθημερινά το ρεπερτόριό μου (χάρη στη Λουκίλα), να κυνηγάω ακόμα τα όνειρά μου και να μην προλαβαίνω να γεράσω.
Θεωρείτε ότι ο «Δρόμος» ήταν ένα από τα σημαντικότερα έργα σας, με την έννοια της ευρύτατης αποδοχής από το κοινό;
Όταν συνέθεσα τα τραγούδια του «Δρόμου», χρησιμοποίησα όλους τους διωγμένους της εποχής. Τους στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου τους είχαν απορρίψει όλοι οι συνομήλικοι αγαπημένοι του συνεργάτες. Τον Γιάννη Πουλόπουλο τον είχαν αποκλείσει οι μεγάλες εταιρείες. Τη Ρένα Κουμιώτη και την Πόπη Αστεριάδη τις διάλεξα τη μία για τη δωρικότητα της φωνής της και την άλλη για την παιδική χροιά της. Βάλε να ακούσεις τον «Δρόμο» και τότε θα καταλάβεις όλα αυτά που σου γράφω.
Ποιες συνεργασίες θυμάστε με ιδιαίτερη αγάπη, νοσταλγία και αναπάντεχη έκπληξη ως προς το αποτέλεσμα και ποιες σας απογοήτευσαν;
Θυμάμαι τον κάθε συνεργάτη μου ξεχωριστά και συνεχίζω να τιμώ τη συνεργασία μας και τη μνήμη του.
Έχετε γράψει τα σημαντικότερα τραγούδια του ελληνικού κινηματογράφου… Ο Γιάννης Δαλιανίδης αλλά και ο Φίνος σάς θεωρούσαν το «κλειδί» που θα επενδύσει με μουσική τις σημαντικότερες στιγμές των έργων τους. Εσείς πώς το εισπράξατε όλο αυτό, με δεδομένο ότι σήμερα τα ονόματα αυτών των ταινιών έμειναν στους θεατές μέσα από τα τραγούδια που ακούστηκαν μέσα σ’ αυτές;
Πάντα αντιμετώπιζα την κάθε ταινία αλλιώτικα. Ευτυχώς, η μουσική είναι ατελείωτη και δεν δυσκολευόμουν να ανταποκριθώ στις ιδιαιτερότητες, στις γκρίνιες, στις απαιτήσεις των συνεργατών μου. Και εδώ σου ομολογώ πως τότε δεν είχα καιρό να τις δω και, βέβαια, δεν θα έκρινα ποτέ το αποτέλεσμα. Σήμερα, όμως, όποια και να δω από αυτές, νιώθω βαθιά συγκίνηση και ικανοποίηση.
Μιλήστε μου για τη συνεργασία σας με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τη Μαίρη Χρονοπούλου, τη Μαρινέλλα, την Τζένη Βάνου, τον Γιάννη Πουλόπουλο, τη Ρένα Κουμιώτη, την Αλέκα Μαβίλη, τη Ρένα Βλαχοπούλου, την Καίτη Χωματά, την Πόπη Αστεριάδη και όσα ακόμα ονόματα αγαπήσατε…
Για την κάθε συνεργασία μου, εξαντλούσα την κάθε ευκολία που μου έδινε η μεγάλη μου πείρα για να την τιμήσω. Πιστεύω πως αυτό τα λέει όλα και σου πετάω το «μπαλάκι». Διάλεξε όποια θέλεις και κάνε την αυστηρότερη κριτική.
Θα γράφατε σήμερα μουσική για κινηματογραφική ταινία; Έχει προοπτικές το ελληνικό σινεμά στις μέρες μας;
Η κάθε εποχή ορίζει απόλυτα και καλεί τους αληθινούς δημιουργούς να χρησιμοποιήσουν κάθε προκοπή της τεχνολογίας για να επιτύχουν το καλύτερο αποτέλεσμα. Ιδιαίτερα σήμερα, οι Έλληνες δημιουργοί έχουν ένα ζηλευτό προβάδισμα.
Μιλήστε μου για τους σύγχρονους ερμηνευτές των έργων σας. Οι σημερινοί τραγουδιστές μπορούν να δημιουργήσουν επιτυχίες μέσα από την ερμηνεία τους; Κι αν ναι, γιατί τα τραγούδια τους θεωρούνται παλιομοδίτικα έπειτα από μερικά χρόνια. Σε αντίθεση με τα δικά σας, που διασκευάζονται, επανεκτελούνται και ξανακούγονται σαν καινούργια;
Άφησε ένα χωράφι να χορταριάσει σε τρία διαφορετικά σημεία της ευλογημένης μας χώρας. Θα αντικρίσεις τελείως αλλιώτικη βλάστηση και τότε θα σου χρειαστεί πολλή μελέτη για να καταλάβεις τι είναι εκείνο που κάνει το κάθε λουλούδι να ανθίζει στο κάθε χωράφι…
Και μια που μιλήσαμε για διασκευές, πείτε μας για τη συνεργασία σας με τον Γιάννη Πλούταρχο και την Αλέξια παλαιότερα…
Φαντάζεσαι ότι θα με παγιδεύσεις; Εγώ δεν ξεχωρίζω καμία συνεργασία και «δίνω τα ρέστα μου» σε καθεμιά και θα συνεχίσω να το κάνω.
Έχετε σχέδια και οράματα για το μέλλον; Υπάρχει ανεκπλήρωτο όνειρο ζωής;
Φροντίζω, και θα συνεχίσω να το κάνω, να αποκτώ καινούργια όνειρα πριν καλά-καλά σβήσουν τα προηγούμενα. Να μας έχει ο Θεός καλά και ύστερα από καμιά δεκαριά χρόνια να βρεθώ μπροστά στις καινούργιες ερωτήσεις σου και να έχω να πω καινούργια πράγματα.
Συνέντευξη στον Γιάννη Αρμουτίδη
Η συνέντευξη δημοσιεύθηκε με την έντυπη έκδοση της εφημερίδας Παρασκήνιο την Παρασκευή 17/6
