Σε πρόβλημα ζωής και θανάτου (και δικής τους πολιτικής επιβίωσης) έχουν αναγάγει στο Μέγαρο Μαξίμου τη ρύθμιση του χρέους και ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, δείχνει να παίζει τα ρέστα του.
Ενδεικτική της αγωνίας τους στην κυβέρνηση η διοχέτευση της πληροφορίας ακόμα και για επίσκεψη του Μπαράκ Ομπάμα στην Αθήνα, απ’ όπου θα υποστηρίξει το αίτημα για ρύθμιση του χρέους. Θα πρόκειται, ασφαλώς, για σημαντική υποστήριξη. Όμως, δεν θα έχει ουσιαστική επίδραση στις προσπάθειες για ικανοποίηση του ελληνικού αιτήματος, αν προηγουμένως ο Ομπάμα δεν έχει πείσει την Άνγκελα Μέρκελ και εκείνη με τη σειρά της τον Σόιμπλε ότι η ρύθμιση του χρέους πρέπει να γίνει τώρα και όχι το 2018, όπως λέει μέχρι τώρα ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών.
Να θυμίσουμε, βέβαια, και για να μην έχουμε αυταπάτες, ότι στα έξι χρόνια της κρίσης οι Αμερικανοί και προσωπικά ο Ομπάμα έχουν υποστηρίξει τα ελληνικά αιτήματα με όλες τις κυβερνήσεις (Παπανδρέου, Σαμαρά, Τσίπρα). Όμως, η υποστήριξη αυτή δεν ήταν αρκετή, γιατί προσέκρουε στα λεφτά. Έτσι, στο τέλος κέρδιζε πάντα ο Σόιμπλε. Και ο Σόιμπλε είναι ο μόνος που μπορεί να σώσει τώρα τον Τσίπρα και την κυβέρνησή του, όσο και αν ακούγεται αυτό παράταιρο. Για την ώρα, η κυβέρνηση της Γερμανίας και προσωπικά ο Σόιμπλε δεν φαίνονται διατεθειμένοι να κάνουν κάτι πριν από τις εκλογές που έχουν (Σεπτέμβριος 2017).
Όμως, ο Τσίπρας δείχνει να πιστεύει στο «καλό σενάριο», το οποίο συντίθεται από τους εξής παράγοντες:
Την υποστήριξη του Γιούνκερ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Είναι σημαντική μεν, αλλά όχι καθοριστική, διότι οι αποφάσεις λαμβάνονται στο Eurogroup, όπου κυριαρχεί ο Σόιμπλε.
Την υποστήριξη του Ολάντ, ο οποίος όμως έχει πολλούς δικούς του εσωτερικούς μπελάδες και ουσιαστικά είναι υπό αποχώρηση.
Την υποστήριξη, πάνω απ’ όλα, των Αμερικανών. Σε αυτήν ποντάρει ο Τσίπρας. Αλλά αυτό δεν αρκεί.
Μέρκελ και Σόιμπλε είναι δύσκολο να αγνοήσουν το εσωτερικό πολιτικό κόστος και να κάνουν στον Τσίπρα το μεγάλο δώρο της ρύθμισης του χρέους τώρα. Θα ήταν ευχής έργον για τη χώρα και φιλί ζωής για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Αλλά, κατά τα φαινόμενα, τέτοια διάθεση δεν φαίνεται να έχουν στο Βερολίνο, παρότι διοχετεύτηκε η πληροφορία τελευταίως ότι μπορεί να μας δώσουν ως δώρο μια παράταση του χρόνου αποπληρωμής του χρέους.
Στην Αθήνα το γνωρίζουν και δεν έχουν, πλέον, αυταπάτες. Όμως ελπίζουν ότι η άρνηση του Σόιμπλε θα παρακαμφθεί με την υποστήριξη του ελληνικού αιτήματος από άλλους και κυρίως από τους Αμερικανούς. Αν η προσπάθεια αποτύχει, ο Τσίπρας θα βρεθεί μπροστά σε αδιέξοδο και τότε ίσως καταφύγει σε πρόωρες εκλογές, καταγγέλλοντας τους δανειστές ότι δεν είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους. Ίσως όμως τα πράγματα να μην είχαν φθάσει εδώ, αν εμείς πρώτα απ’ όλα ήμασταν συνεπείς στις δικές μας υποχρεώσεις.
Του Φώτη Σιούμπουρα
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Παρασκήνιο» που κυκλοφόρησε το Σάββατο 22/10
