Γράφει ο Βέρμπαλ Κιντ
- Με τη διαπραγμάτευση να έχει καταστεί εξαιρετικά δύσκολη και τον ΣΥΡΙΖΑ να φλερτάρει καθημερινά με την απογοήτευση όσων πίστεψαν τις προεκλογικές εξαγγελίες του, στα παρασκήνια σέρνονται σενάρια περί «άλλης» κυβέρνησης.
- Και όταν λέμε «άλλης», δεν εννοούμε μετά από εκλογές, αλλά μέσα από τη σημερινή Βουλή. Μία de facto χρεοκοπημένη χώρα, άλλωστε, δεν έχει περιθώρια για «πολυτέλειες», όπως είναι η… Δημοκρατία, κάτι άλλωστε που μαρτυρά και η προσέγγιση των άλλοτε εταίρων μας και σήμερα απλώς δανειστών.
- Η «άλλη» κυβέρνηση θα προέκυπτε από τη σημερινή Βουλή. Με διαφορετική κυβερνητική πλειοψηφία, δηλαδή άλλα κόμματα που θα έρχονταν να αθροίσουν τους βουλευτές τους σε εκείνους του ΣΥΡΙΖΑ, και φυσικά με άλλον πρωθυπουργό.
- Εκεί βρίσκεται και η… ταμπακιέρα. Η Ελλάδα στα χρόνια της μεταπολίτευσης έζησε πρωθυπουργούς κυβερνήσεων συνεργασίας, όπως τον Τζαννή Τζαννετάκη και τον Ξενοφώντα Ζολώτα, στα δύσκολα χρόνια του 1989.
- Έζησε, όμως, και πολύ πρόσφατα την περίπτωση Παπαδήμου, η ηχώ του ονόματος του οποίου εξακολουθεί να προκαλεί βαθιά και ιστορική… ανατριχίλα.
- Ποιο σενάριο θα κέρδιζε έδαφος σε μια συγκυρία σαν τη σημερινή, λοιπόν; Κάτι αντίστοιχο με το 1989 ή ο… Παπαδήμος, ενδεχομένως και ο ίδιος ο άλλοτε στενός συνεργάτης του Κώστα Σημίτη;
- Όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, αλλά και όσοι δεν έχουν χάσει ακόμη την επαφή τους με την πραγματικότητα, επιμένουν ότι έναν 40αρη και δημοφιλή πρωθυπουργό, όπως είναι ο Αλέξης Τσίπρας, δεν τον αλλάζεις. Τουλάχιστον, δεν τον αλλάζεις εύκολα.
- Το ερώτημα, φυσικά, είναι κατά πόσο θα δεχθούν τα υπόλοιπα κόμματα να μπουν στη συζήτηση περί κυβερνητικής συνεργασίας σε ένα σχήμα υπό τον Αλέξη Τσίπρα.
- Για τη Νέα Δημοκρατία, όσο τουλάχιστον παραμένει πρόεδρός της ο Αντώνης Σαμαράς, κάτι τέτοιο θεωρείται εξαιρετικά αμφίβολο, στα όρια του… αδιανόητου.
- Αν, λοιπόν, αναζητηθεί τρίτη λύση, εκ των πραγμάτων θα πρέπει να προέρχεται από τον χώρο της Αριστεράς. Ακόμα καλύτερα, από τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ.
- Σε μια τέτοια περίπτωση, ο Γιάννης Δραγασάκης είναι η φιγούρα που έρχεται στο μυαλό των περισσοτέρων. Και κερδίζει πόντους, όσο προσπαθεί να διορθώσει τα… φάλτσα Βαρουφάκη.
- Για τους «μυημένους» στην πολιτική κουλτούρα του Αλέξη Τσίπρα, ακόμα πιο πιθανή θα φάνταζε η περίπτωση του Νίκου Κωνσταντόπουλου. Με την κόρη του, Ζωή, όμως στην προεδρία της Βουλής και τον «γιο» του, Στέργιο Πιτσιόρλα στο ΤΑΙΠΕΔ, μάλλον η περίπτωση καθίσταται εξαιρετικά σύνθετη.
- Υπάρχει ακόμα μία περίπτωση, από τον ακαδημαϊκό χώρο. Ο καθηγητής Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, το όνομά του οποίου είχε «παίξει» για την Προεδρία της Δημοκρατίας, προτού μας προκύψει ο Προκόπης Παυλόπουλος.
- Και κάπου εκεί, η λίστα των «ρεαλιστικών» υποψηφιοτήτων τελειώνει. Μέχρι να την ξανανοίξει και να την…. εμπλουτίσει η ίδια η ζωή.
