«Υγρά μάτια» του Κωνσταντίνου Παππά, θέατρο Παραμυθίας
Στον Κεραμεικό που έγινε από καιρό στέκι των νέων, περιφέρεται ο Λουκάς, γιος διακεκριμένης οικογένειας από τον Πόρο. Τύπος ανασφαλής, επιφυλακτικός, κουμπωμένος, απελπισμένος, καταπιεσμένος, γεμάτος συμπλέγματα, πλησιάζει τον Γιώργο. Είναι ένας αυτοσυντηρούμενος gay με αυτοπεποίθηση, ανθρώπινος, έντιμος ισορροπημένος μέσα από προσωπικές αποφάσεις.
Τα υγρά του μάτια έλκουν τον Λουκά, κ’ ανάμεσά τους αναπτύσεται μια σχέση ερωτική, που διακόπτεται από την αναχώρησή του για το νησί. Μετά από ένα εξάμηνο ξανασμίγουν, για να βρεθούν αντιμέτωποι με την αλήθεια και την σκληρή πραγματικότητα.
Ο Β. Τσιγκριτάρης ως Λουκάς με βαθιά ερμηνεία, στην αρχή αμήχανος, εσωστρεφής,, διστακτικός, μεταστρέφεται βαθμιαία με την εμπιστοσύνη που του εμπνέουν τα υγρά μάτια του εραστή του. Λουσμένος στον ιδρώτα, νευρωτικός, βυθισμένος σε μια σκοτεινιά εσωτερική, με εναλλαγές αποφάσεων, μας πείθει για τον χαοτικό του κόσμο.
Ο Α. Σιδέρης ως Γιώργος, αποπνέει αβίαστα την ηρεμία, την γαλήνη, την ειλικρίνεια που βγάζει μια γεμάτη καρδιά, δίχως νευρώσεις.
Ο σκηνοθέτης κατάφερε ν’ αποδώσει με την μετρημένη του δουλειά, το ψυχολογικό βάθρο των ηρώων και το συναισθηματικό τους βάθος. Κάποια video ως αναπόσπαστα κομμάτια της παράστασης, η έξοχη μουσική, οι κομψής αισθητικής σκηνές, κάποια μεταλλικά πλαίσια, που μετασχηματιζόμενα δημιουργούν το λιτό σκηνικό, ολοκλήρωσαν την παράσταση.
Δυνατή η τελευταία σκηνή όπου ο Λουκάς γυμνός από βασανιστικά μυστικά, βαδίζει προς την λύτρωση. Την πήραν μαζί τους οι καμιά τριανταριά θεατές φεύγοντας την Παρασκευή από την παράσταση.
Info
Σενάριο-Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Παππάς
Μουσική: Άγγελος-Σπύρος Παρασκευάκος
Κινησιολογία: Σταύρος Αποστολάτος
Επιμέλεια σκηνικών: Φανή Παλιούρα
Σκηνοθεσία βίντεο: Τάσος Καφές, Δημήτρης Τσατσούλης
Παίζουν: Άκης Σιδέρης, Βασίλης Τσιγκριστάρης
Γενική είσοδος: 10€
Θέατρο Παραμυθίας (Παραμυθίας 27 και Μυκάλης, Κεραμεικός, τηλ. 210-3475904
“Η μέλισσα” του Hideki Noda, στο Αγγέλων Βήμα
Στα πλαίσια της θεματικής ενότητας, ” η εξουσία σε φόντο ασπρόμαυρο, ” η ” μέλισσα ” καταπιάνεται με την εξουσία των δυνάμεων καταστολής και των media στην ζωή των ανθρώπων.
Στην απογευματινή του Σαββάτου, ικανοποιητικός αριθμός θεατών κατευχαριστήθηκε μια αριστουργηματική παράσταση, μια μαύρη κωμωδία που την χαρακτηρίζει το εύστοχο χιούμορ αρχικά και βαθμιαία ένας προβληματισμός, που εξελίσσεται σε δράμα.
Με το που μπαίνεις στην αίθουσα-bar όπου η παράσταση έχει ήδη αρχίσει, σε κατακλύζει ατμοσφαιρικός φωτισμός και υπέροχη μουσική ενώ η στρίπερ επιδεικνύει προκλητικά, τις χορευτικές της δεξιότητες.
H Α. Δρακουλάκη ως κωμικοτραγική στρίπερ, εντυπωσιάζει με το εξαιρετικό της μακιγιάζ και την κίνησή της. Μοιάζει να ξεπήδησε από καρτούν.
Ο Α. Αμερικάνος – ανταποκριτής εντυπωσιακός, μας πείθει για την ικανότητά του να πουλά εικόνες και την ανικανότητά του να φθάνει παραπέρα.
Ο Α. Γκαγκάνης – νόμος καρικατούρα, αποπνέει την κενότητα της εξουσίας με έπαρση, ματαιοδοξία, φαυλότητα και κανιβαλισμό.
Ο Κ. Καβακιώτης – Ogoro μας γίνεται ενοχλητικός από την οθόνη της TV, με τον τραυλισμό και την χαρτονένια του υπόσταση.
Τελικά όμως ποιος είναι ο περισσότερο διαβρωμένος ηθικά; Που βρίσκεται ο αντίποδας του καλού;
Τα χαρακτηριστικά κοστούμια με χρώμα Τοκιο, τα πανό τριγύρω που το απεικονίζουν σε μαύρο-άσπρο, η υποβλητική μουσική, οι πλούσιοι νοηματικοί συμβολισμοί, η επαινετή ιδιαιτερότητα στην τέχνη των ηθοποιών, δίνουν μια αξιόλογη εικαστική παράσταση.
Info
Μετάφραση: Μαργαρίτα Δαλαμάγκα – Καλογήρου
Σκηνοθεσία: Αναστασία Ρεβή
Σκηνικά: Εύα Κωνσταντινίδου
Κοστούμια: Ευαγγελία Γρηγοριάδου*
Φωτισμοί: Γιάννης Κατσαρής
Διανομή
Η Πόλη: Το Τόκιο
Ο Κατάδικος Ogoro: Επί Οθόνης
Ο Νόμος κατά Dodoyama: Αργύρης Γκαγκάνης
Ο Ανελέητος Δημοσιογράφος: Αλέξανδρος Αμερικάνος
Η Στριπτηζέζ, Σύζυγος του Ogoro: Αντιγόνη Δρακουλάκη
Ο Γιός της: Ένα Αγόρι
Ido, ο Παράνομος της Πόλης: Αλμπέρτο Φάις
Τελευταία παράσταση Σάββατο 22 Ιουνίου στις 18.00
Αγγέλων Βήμα, Σατωβριάνδου 36, τηλ. 210-5242211
“Η γραμμή” του ‘Ισραελ Χόροβιτς, στο ‘Ιδρυμα Μ. Κακογιάννη
Ανάμεσα στις καλές παραστάσεις που είδαμε, περιλαμβάνεται και ” Η γραμμή “. Κωμωδία καλοπαιγμένη δίχως υπερβολές με δεξιοτεχνικά γρήγορους ρυθμούς και θερμές ερμηνείες με καθαρό λόγο.
Πέντε άνθρωποι με εμφανείς διαφορές, τέσσερις άντρες και μια γυναίκα που είναι σύζυγος του ενός, περιμένουν κάπου, σε μια σειρά. Όλοι τους πασχίζουν με κάθε τρόπο να βρεθούν στην πρώτη θέση. Κάποια στιγμή βέβαιοι θα διαπιστώσουν την ματαιότητα της επιδιωκόμενης πρωτιάς.
Οι σκηνοθετικές υποδείξεις, διερευνούν με ευστοχία την επιθυμία για την πρωτιά. Πίσω της υπάρχουν καταπιεσμένα ένστικτα, ψυχαναγκασμοί και πολιτισμική υποκρισία.
Χιουμοριστικές πλευρές των προσώπων, αναδεικνύονται με την ερμηνευτική δυνατότητα των ταλαντούχων πρωταγωνιστών, που είναι σκέτη απόλαυση. Ψάχνουν αφορμές να κλέψουν την θέση του άλλου, γίνονται ενοχλητικοί, παρασύρουν και παρασύρονται σε ερωτοτροπίες με την ευλογία του αφελούς συζύγου, ξεφεύγουν με πονηριές, χάνουν τον έλεγχο και την υπομονή τους, ζητούν συγνώμη , που πικραίνουν τους άλλους, συγκρούονται για την αδιαπραγμάτευτη πρωτιά, με έναν “ιδιότυπο συναισθηματικό ρεαλισμό”.
Το ανύπαρκτο σκηνικό (μια λευκή ταινία που οριοθετεί την γραμμή της ουράς), αναδεικνύει τον πυκνό λόγο. Οι εκπληκτικές μουσικές επιλογές, η όμορφη χορογραφία και η κινησιολογία των ερμηνευτών, ολοκληρώνουν την φανταστική παράσταση. Η ψυχαγωγική της ποιότητα, το Σαββατόβραδο, κέρδισε τον πηγαίο ενθουσιασμό του πολυπληθούς κοινού.
Πηγή: Cosmo.gr
