«Οικτρό συμπίλημα αναπόδεικτων κατηγοριών, ανεκδιήγητων αφηγήσεων και χολής» χαρακτήρισε ο ανεξάρτητος βουλευτής Νίκος Νικολόπουλος τα όσα γράφει για εκείνον το «Βήμα της Κυριακής» ζητώντας ουσιαστικές απαντήσεις «στις δημόσια διατυπωμένες καταγγελίες μου για τις πράξεις και τις παραλείψεις του κ. Σταύρου Ψυχάρη, για πολλές από τις οποίες μάλιστα καλείται να λογοδοτήσει στη Δικαιοσύνη».
Το δημοσίευμα με τον τίτλο «Ο εντιμότατος κύριος Νικολόπουλος» είναι ιδιαίτερα σκληρό για τον βουλευτή Αχαΐας , αφού τον επικρίνει για τη δράση του στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για τα δάνεια των κόμματων και των μέσων ενημέρωσης , τα όσα υποστηρίζει στην τηλεοπτική του εκπομπή , τον χαρακτηρίζει ομοφοβικο και προσβλητικό, ενώ γυρίζοντας το χρόνο πίσω αφήνει υπονοούμενα και σκιές τόσο στο σκάνδαλο της Αχαϊκής Τράπεζας όσο και στη δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα.
Αφού ξεκαθαρίζει πως θα προσφύγει στη δικαιοσύνη για τα όσα γράφτηκαν ο Νίκος Νικολόπουλος σημειώνει πως ο εκδότης του Βήματος θα έπρεπε να ακολουθήσει διαφορετικό δρόμο , αν αναλογιζόταν δώδεκα σημεία που ο βουλευτής Αχαΐας απαριθμεί:
«Εάν ξεκινούσαν έλεγχοι από το ΚΕΦΟΜΕΠ και άλλες ελεγκτικές υπηρεσίες για το πόθεν και το έσχες μου.
Εάν έψαχναν να με βρουν “κρυμμένο” πίσω από συγκεκριμένες offshore.
Εάν κρυβόμουν κάτω από νούμερα λογαριασμών τραπεζικών καταθέσεων εξωτερικού στις διαβόητες λίστες.
Εάν ήμουν “πνιγμένος ως τον λαιμό” με θαλασσοδάνεια εκατομμυρίων ευρώ, που πήρα από τράπεζες και ποτέ δε γύρισα.
Εάν εξαιτίας των αποκαλύψεων Νικολόπουλου στη Βουλή, η Δικαιοσύνη με καθιστούσε κατηγορούμενο για κακουργηματικές πράξεις εις βάρος του Δημοσίου και εάν ο συγκεκριμένος Βυλευτής με είχε καταμηνύσει γιατί ομολόγησα
“μεθ’ όρκου” ότι πήρα 15 εκ. ευρώ, τραπεζικό δάνειο με εγγύηση “αέρα “.
Εάν ο Εισαγγελέας Εφετών Γαληνός Μπρής με είχε τυλίξει σε πολλές, πολλές, πολλές σελίδες κατηγορητηρίου.
Εάν είχα βρεθεί στα Δικαστήρια με Υπουργούς, πότε “αγκαλιά” και πότε απέναντι για όζουσες ιστορίες οπλικών συστημάτων.
Εάν κυνηγούσα ακόμα και μετά θάνατον την άσπιλη από κάθε πλευρά αείμνηστη και πραγματική δημοσιογράφο Αριστέα Μπουγάτσου για τις όζουσες ιστορίες οπλικών συστημάτων.
Εάν το παιδί μου εμφανίζονταν ως Βουλευτής του αντίπαλου Κόμματος από αυτό που υποτίθεται στήριζα.
Εάν το παιδί μου αίφνης και πριν ακουστούν οι κλαγγές των εισαγγελικών πολυβόλων, κατά του πατέρα του εξαφανίζονταν από τη Βουλή, παραιτούμενο και κάνοντας χώρο στο άλλο μου παιδί για να κάνει “παρέλαση” σε επιτροπές της Βουλής και να εξηγήσει τα ανεξήγητα για τη λογική του μέσου Έλληνα.
Εάν είχα λάβει κλήση από τον Εισαγγελέα να εμφανιστώ αυτοπροσώπως στο ακροατήριο του Δικαστηρίου της Αθήνας στις 24 Οκτώβρη 2016, ως κατηγορούμενος μετά από μήνυση του Νικολόπουλου.
Εάν ήξερα ότι σε μερικές μέρες θα κλείσω τις ιστορικές εφημερίδες “ΒΗΜΑ” και “ΝΕΑ”, επειδή σπατάλησα τον πολιτικό και εκδοτικό πλούτο ως “κακός” κληρονόμος προγενέστερων ιστορικών εκδοτών»
