Γράφει ο Γιάννης Σπ. Παργινός
Ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, και οι στενοί επιτελείς του αναπολούν τις ενθουσιώδεις πρώτες ημέρες του 2015, όταν όλα προοιώνιζαν την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στα κυβερνητικά έδρανα, και προβληματίζονται μπροστά στις αναπόφευκτα επερχόμενες θύελλες των αντίστοιχων ημερών του 2016, που μπορούν να στοιχίσουν ακόμα και την απώλεια εξουσίας…
Η 10μηνη διακυβέρνηση από την «πρώτη φορά Αριστερά» είχε απ’ όλα: διάσπαση κόμματος, αμφισβήτηση από πρώην συντρόφους, παραγκωνισμό από εταίρους, περιθωριοποίηση από δανειστές, ψυχρολουσία από άλλους δήθεν ή εν δυνάμει δανειστές, προτροπές συμμάχων, ενδοπαραταξιακές αψιμαχίες και εντέλει ανίχνευση νέων πολιτικών συμμαχιών… για παν κυβερνητικό ενδεχόμενο ήθελε προκύψει…
Ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, τα «δίνει όλα» –έτσι εξηγούν τα σκληρά μνημονιακά μέτρα κορυφαίοι υπουργοί–, με στόχο να «πάρει το χρέος»: Μια κάποια αναδιάρθρωση, όπως ψιθυρίζουν στους διαδρόμους της Βουλής και του Μεγάρου Μαξίμου, καθώς και στην Κουμουνδούρου. «Αν το πάρει», θα μπορεί κάπως να «μανουβράρει» την κατάσταση, αν «δεν το πάρει», τότε «αρχίζουν τα δύσκολα για μας και για την Ελλάδα», παραδέχονται κορυφαίοι επιτελείς που δεν θέλουν καν να σκέφτονται ένα αρνητικό ενδεχόμενο στη «μεγάλη μάχη που δίνει η Ελλάδα».
Προς πάντα ταύτα, ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν έχει μόνο στέρεους συμμάχους σε κυβέρνηση και συγκυβερνώντα κόμματα. Ο πρώην πρωθυπουργός του Βελγίου, Γκι Φερχόφστατ –που ηγείται της λίαν δυναμικής Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη, της τρίτης μεγαλύτερης πολιτικής ομάδας του ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου–, με μήνυμά του προς τον Αλέξη Τσίπρα, αλλά και τους Ευρωπαίους εταίρους, λίγο πριν από την έλευση του νέου χρόνου, υπενθυμίζει στον, μεν, Έλληνα πρωθυπουργό να τηρήσει τα συμφωνηθέντα και να προχωρήσει στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και, από την άλλη, επισημαίνει στην Ευρώπη ότι πρέπει να συμβάλλει στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους….
«Η Ελλάδα είναι σε σωστό δρόμο. Υπάρχει η δέσμευση να διατηρηθεί το τρέχον πρόγραμμα και αυτό είναι το πιο σημαντικό», δηλώνει ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν, Βάλντις Ντομπρόβσκις, σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα «Die Welt», αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα ότι «έχουν αρχίσει οι διεργασίες για διευθετήσει του ελληνικού χρέους, ώστε να καταστεί διαχειρίσιμο». Στα ευρωπαϊκά στηρίγματα του Αλέξη Τσίπρα συγκαταλέγονται και οι ηγεσίες των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, που πιέζουν τα αδελφά κόμματα στην Αθήνα να δώσουν στήριξη στην κυβέρνηση.
Δίχτυα ασφαλείας
Πέραν των δημόσιων διαβεβαιώσεων κορυφαίων υπουργών –όπως εκείνη του Αλέκου Φλαμπουράρη περί πλειοψηφίας «μπετόν αρμέ» των 153 των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ–, και με την αβάντα Ευρωπαίων σοσιαλιστών και ευρωπαϊκού λαϊκού κόμματος, επιχειρείται μια διεύρυνση της πλειοψηφίας που θα ψηφίσει τα επώδυνα νομοσχέδια. Η εν λόγω στόχευση, πέραν της διαφύλαξης της απαραίτητης πλειοψηφίας, επιχειρεί και τη «διάχυση των κυβερνητικών ευθυνών» και πέραν των δύο συγκυβερνώντων κομμάτων για επώδυνα μέτρα… Τη στρατηγική της κυβέρνησης έχει επανειλημμένως περιγράψει η κυβερνητική εκπρόσωπος, Όλγα Γεροβασίλη, απαντώντας στις εκτιμήσεις για ενδεχόμενη απώλεια βουλευτών από το κυβερνητικό στρατόπεδο. Η κα Γεροβασίλη έχει πει πως για εθνικού ενδιαφέροντος θέματα «μπορεί να υπάρξει εθνική συνεννόηση και συναίνεση». Την αγωνία της κυβέρνησης δείχνουν οι κολακευτικές δηλώσεις προς την Ένωση Κεντρώων. Το πρώτο βήμα είχε γίνει από τον Αλέκο Φλαμπουράρη αμέσως μετά τις εκλογές, όταν έκανε λόγο για εννέα σημεία που το κόμμα του κ. Λεβέντη είχε αποστείλει στον πρωθυπουργό ως όρους για συνεργασία. Προχθές, έκανε ένα βήμα πιο πέρα ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Μάρδας, λέγοντας ότι πρόκειται «για ένα κόμμα που δεν έχει σχέση με το παρελθόν. Είναι ένα κόμμα που έχει κάποιες θέσεις ενδιαφέρουσες».
Οι πρώτοι «κάβοι» του 2016
Παρά ταύτα, στο Μέγαρο Μαξίμου, δεν δηλώνουν σίγουροι για το κατά πόσο μπορούν να περάσουν «αβρόχοις ποσί» συγκεκριμένα νομοσχέδια, όπως το Ασφαλιστικό, η φορολόγηση των αγροτών, η διαχείριση του δεύτερο πακέτου των «κόκκινων» δανείων και οι ιδιωτικοποιήσεις μεγάλων ΔΕΚΟ του Δημοσίου…
α. ΔΝΤ: Φεύγει ή μένει;
Η κυβέρνηση, παρά τις όποιες πομπώδεις δηλώσεις, δείχνει να είναι παγιδευμένη στο εν λόγω θέμα. Από τη μια πλευρά, η παραμονή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα στήριξης της Ελλάδας διατηρεί έναν σύμμαχο που αδιάλλακτα είναι υπέρ της ονομαστικής απομείωσης του ελληνικού χρέους, προκειμένου να καταστεί βιώσιμο. Από την άλλη, όμως, το ΔΝΤ αδιάλλακτα, επίσης, επιμένει σε θέματα ταμπού για την κυβέρνηση, όπως περαιτέρω «μείωση συντάξεων», «απελευθέρωση απολύσεων» και «πλήρης ιδιωτικοποίηση των ΔΕΚΟ».
Οι Ευρωπαίοι, προκειμένου να παρακάμψουν την «ονομαστική απομείωση» του χρέους, προσφέρουν πιο διαλλακτικές λύσεις εκεί που δείχνει αδιαλλαξία το ΔΝΤ.
Ανάμεσα στις δύο προοπτικές βρίσκεται η κυβέρνηση. Πηγές του Μεγάρου Μαξίμου δηλώνουν πως «οι Ευρωπαίοι έχουν συνειδητοποιήσει τη μη βιωσιμότητα του χρέους, άρα θα προβούν σε κάποιο είδος διευθέτησης, με αναβολή πληρωμής τόκων, επιμήκυνση και μικρότερα επιτόκια», επομένως, «η παραμονή του ΔΝΤ είναι περιττή με τις παράλογες και υπερβολικές απαιτήσεις του». Επ αυτών όλων των αντιθέσεων, η κυβέρνηση, διά στόματος Ευκλείδη Τσακαλώτου, δηλώνει πως έχει ως κορυφαίο θέμα τη διευθέτηση του χρέους. Αυτό σημαίνει ότι η ολοκλήρωση της αξιολόγησης, μέσα από την οποία περνάει η έναρξη της όποιας συζήτησης για το χρέος, είναι πλέον πρώτη προτεραιότητα. Άρα: Η κυβέρνηση θα συμφωνήσει και στην αναμόρφωση του Ασφαλιστικού και στην αύξηση της φορολόγησης των αγροτών και στη μεταρρύθμιση του εργασιακού. Κοντολογίς, και στην απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων.
β. Ασφαλιστικό:
Πρόκειται για τη μητέρα των «κοινοβουλευτικών και κομματικών μαχών». Η κυβέρνηση δηλώνει αποφασισμένη να μην περικόψει περαιτέρω τις κύριες συντάξεις, ενώ δείχνει ελαστική στη «διόρθωση», διά του αναπόφευκτου «κουρέματος», των υψηλών επικουρικών και εφάπαξ. Ο πρωθυπουργός φέρεται να έχει εκμυστηρευτεί ότι «προτιμά να πέσει, παρά να προβεί στη 13 μείωση των κύριων συντάξεων»… Προς τούτο, το Μέγαρο Μαξίμου επιλέγει την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών για εργοδότες και εργαζομένους και εσχάτως μία επί τοις χιλίοις φορολόγηση επί των τραπεζικών συναλλαγών. Επ’ αυτού, στυλώνουν, όμως, τα πόδια οι δανειστές. Η κυβέρνηση καλείται να ισορροπήσει σε λεπτό σκοινί, καθώς επιθυμεί η μεταρρύθμιση για το Ασφαλιστικό να έχει πάρει το «πράσινο φως» μέχρι τις 15 Γενάρη….
γ. Δεύτερο πακέτο «κόκκινα» δάνεια:
Τα «κόκκινα» δάνεια των μικρομεσαίων επιχειρήσεων είναι το επόμενο ναρκοπέδιο, μετά τα στεγαστικά πρώτης κατοικίας, που καλείται να περάσει σώα και αβλαβή η κυβέρνηση μέσα στις πρώτες εβδομάδες του νέου έτους. Πολύ δύσκολο, δε, είναι να πετύχει την οριζόντια εξαίρεση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων από το θεσμικό πλαίσιο της πώλησης των δανείων σε funds. Ωστόσο, θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί το περιθώριο που εξασφάλισε με τους δανειστές, για να διαπραγματευτεί ένα πλαίσιο βαθμιαίας προστασίας.
δ. Φορολόγηση των αγροτών:
Η αύξηση στις ασφαλιστικές εισφορές των αγροτών και η φορολόγηση αυτών σύμφωνα με τα «έσοδα – έξοδά» τους είναι πολιτικός βραχνάς για την κυβέρνηση.. Μπορεί να κέρδισε χρόνο, μεταθέτοντας το θέμα του επίμαχου νομοσχεδίου για τον Φεβρουάριο, ωστόσο το πρόβλημα υφίσταται και απειλεί… Το Μέγαρο Μαξίμου καταβάλλει προσπάθειες, ώστε το εν λόγω θέμα να μη συμπεριληφθεί στις απαιτήσεις για την πρώτη αξιολόγηση.
Στην κυβέρνηση θεωρούν πως, αν ξεπεραστούν όλα τα ανωτέρω επώδυνα νομοσχέδια, θα είναι δυνατόν να καταστρωθεί και να εκλαϊκευτεί ένα σχέδιο οικονομικής ανασυγκρότησης της χώρας, το οποίο με τη σειρά του θα επουλώσει όλες τις πληγές που έχει ανοίξει στην ελληνική κοινωνία η μέχρι τούδε πολιτική των μνημονίων. Το εν λόγω σχέδιο είναι και το κεντρικό θέμα του πολιτικού μασάζ που ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας έχει αναλάβει, με στόχο να πείσει τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και να κάμψει τις όποιες αντιδράσεις διαφαίνονται στον ορίζοντα. Σε παράλληλη κομματική δράση, ο υπουργός Οικονομικών, Ευκλείδης Τσακαλώτος, ως μέλος της ομάδας των «53», προσπαθεί να αναδείξει το κοινωνικό πρόσωπο της κυβέρνησης με το πολύπαθο «παράλληλο πρόγραμμα»…
Από την έντυπη έκδοση της εφημερίδας «Παρασκήνιο» που κυκλοφόρησε το Σάββατο 2/1
