«Θα σε προκαλούσα σε πνευματική μονομαχία, αλλά βλέπω ότι είσαι άοπλος…» έγραψε ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ και -κατά πάσα πιθανότητα- δεν είχε στο μυαλό του την ελληνική προεκλογική πολιτική σκηνή.
Λίγες ώρες πριν από το άνοιγμα της κάλπης, οι τόνοι ανεβαίνουν, οι αντεγκλήσεις οξύνονται, προφανώς γιατί εξέλιπαν τα επιχειρήματα.
Η χώρα όμως χρειάζεται ηγέτες για να υλοποιήσουν μεταρρυθμίσεις. Οι εκλογείς πρέπει να επιλέξουν πρόσωπα που θέλουν μπορούν και είναι αφοσιωμένα στον στόχο για μεταρρυθμίσεις.
Σίγουρα δεν θέλουμε να επιστρέψουμε στο παρελθόν. Αυτά που κάναμε τα προηγούμενα χρόνια, μας οδήγησαν στην καταστροφή. Σήμερα πρέπει να αλλάξουμε.
Το αισιόδοξο κυβερνητικό σχέδιο προβλέπει τη δημιουργία 770.000 θέσεων εργασίας μέσα σε λίγα χρόνια.
Η Ελληνική Οικονομία ακόμη και στις καλύτερες χρονικές περιόδους με ρυθμούς ονομαστικής ανάπτυξης της τάξης του 5%, δημιουργούσε έως και 45.000 νέες θέσεις εργασίας κάθε χρόνο. Το Κράτος δεν μπορεί πλέον να απορροφήσει περισσότερους από 15.000 ανέργους το χρόνο στις υπηρεσίες του.
Αυτό με απλά λόγια σημαίνει ότι για να επιτευχθεί ο στόχος της δημιουργίας 770.000 νέων θέσεων εργασίας μέσα στα επόμενα 3 χρόνια θα πρέπει να αλλάξει ο τρόπος που λειτουργεί η ελληνική οικονομία σήμερα.
Γι’ αυτό χρειάζονται οι μεταρρυθμίσεις. Πρέπει να αλλάξει ο τρόπος που παράγεται ο πλούτος στην Ελλάδα. «Without deviation from the norm, progress is impossible» έλεγε ο Frank Zappa.
Ήρθε η ώρα για την Ελλάδα να παρεκκλίνει της πορείας που είχαν χαράξει οι πολιτικοί της ηγέτες, στο παρελθόν.
Δεν χρειάζεται να ανακαλύψει πάλι τον τροχό. Ας ακολουθήσει το παράδειγμα άλλων κρατών. Πως κατάφεραν δηλαδή στην Ολλανδία να καταγράφουν ψηφιακά όλες τις διαδικασίες στα Δικαστήρια και να εκδίδονται οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης με ταχύτητα και αποτελεσματικότητα; Πως κατάφεραν στη Βρετανία να αποκτήσουν ένα σταθερό και προβλέψιμο φορολογικό πλαίσιο;
Η Ελλάδα χρειάζεται μεταρρυθμιστικές ηγεσίες. Για να διεθνοποιηθεί η οικονομία και να παράγει αγαθά και υπηρεσίες που θα έχουν ζήτηση στις αγορές του εξωτερικού. Για να εξασφαλισθεί η βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος. Για να αναβαθμιστεί το εκπαιδευτικό σύστημα μέσω της συνεχούς αξιολόγησης. Για να αξίζει τον κόπο η επιστημονική έρευνα και να αξιοποιούνται επιχειρηματικά οι καινοτομίες.
Δεν πρέπει να κοιτάμε πίσω. Δεν χρειάζεται να επιστρέψουμε στο παρελθόν.
Πρέπει να αλλάξουμε το παρόν και να σχεδιάσουμε το μέλλον.
Δηλαδή πρέπει να συζητήσουμε –επιτέλους- με επιχειρήματα χωρίς κραυγές…
