Περίπου τρεις μήνες μετά την ολοκλήρωσή της χρονικής περιόδου για απόσυρση ΙΧ αυτοκινήτων ( στις 20 Δεκεμβρίου 2015) και τις περί παράτασης δεσμεύσεις της κυβέρνησης ώστε να πραγματοποιηθεί ομαλά η μετάβαση από το ισχύον φορολογικό καθεστώς σε ένα νέο, που θεωρητικά θα είναι έτοιμο την άνοιξη, τα πράγματα στην αγορά πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο.
Απόφαση για παράταση του καθεστώτος τη απόσυρσης δεν έχει ληφθεί και η αγορά έχει παγώσει. Έως τέλος Φεβρουαρίου είχαν ταξινομηθεί 2.300 αυτοκίνητα, ούτε τα μισά από όσα ταξινομήθηκαν τον προηγούμενο Φεβρουάριο. Στελέχη της αγοράς υπολογίζουν την υστέρηση των δημοσίων εσόδων από την καθυστέρηση λήψης μιας τελικής απόφασης για την τύχη της απόσυρσης περίπου στα 25 εκατομμύρια ευρώ από τις αρχές του 2016.
Περίπου 5.000-7.000 συμπατριώτες μας περιμένουν με ένα πιστοποιητικό διαγραφής στα χέρια τους για να αποκτήσουν καινούργιο αυτοκίνητο. Μπορεί να φαίνεται παράδοξο σε αυτές τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, αλλά είναι αληθινό. Η περαιτέρω εφαρμογή του μέτρου της απόσυρσης δεν αποτελεί πανάκεια για τα δεινά της αγοράς αλλά παρέχει τη δυνατότητα σε χιλιάδες Έλληνες να αποσύρουν τα παλαιά, ρυπογόνα, λιγότερο ασφαλή αυτοκίνητά τους.
Η μη εφαρμογή του μέτρου της απόσυρσης δεν θα φέρει την καταστροφή. Η αγορά αυτοκινήτου, με μια περιττή καθυστέρηση που οφείλεται στην αναποφασιστικότητα των αρμοδίων, τελικά θα αυτορρυθμιστεί. Ορισμένοι ίσως αναβάλουν – ξανά – την απόκτηση ενός πιο οικονομικού, αναμφίβολα ασφαλέστερου και φιλικότερου προς το περιβάλλον αυτοκινήτου.
Το «κράτος» θα αναζητήσει αλλού τα δεκάδες εκατομμύρια ευρώ που εισπράττει από μια εμπορική πράξη – την απόκτηση αυτοκινήτου – που του αποφέρει ΦΠΑ, τέλη ταξινόμησης και μερικούς απίθανους φόρους όπως ο φόρος πολυτελούς διαβίωσης. Και η αγορά Ι.Χ. θα περιμένει….
