Μετά τα «greek statistics» το νέο πιο σύντομο ανέκδοτο στις Βρυξέλλες είναι τα «greek structural reforms», οι διαρθρωτικές αλλαγές στην Ελλάδα. Με τον όρο « διαρθρωτικές αλλαγές» στην Ελλάδα εννοούμε ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι θα πηγαίνουν στη δουλειά τους κάθε μέρα και θα αμείβονται επιπλέον για τη συνέπειά τους.
Διαρθρωτική αλλαγή θεωρείται η δυνατότητα του κατά καταναλωτή να επιλέγει προϊόντα και υπηρεσίες με κριτήριο την ποιότητα και την τιμή, σε χρόνο που βολεύει τον καταναλωτή και όχι τον έμπορο.
Μεταρρύθμιση θεωρείται η –για πρώτη φορά στην ιστορία του τόπου- αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, των διοικητικών υπαλλήλων αλλά και –άκουσον , άκουσον- των δικαστικών λειτουργών.
Στα ευρωπαϊκά συμβούλια συμμετέχουν Έλληνες υπουργοί , οι οποίοι γίνονται δεκτοί με κρυφά συγκαταβατικά χαμόγελα και πολλή συμπάθεια.
«Έλληνας Υπουργός Μεταρρυθμιστής» λένε και γελάνε, γιατί μεταρρύθμιση θεωρείται στην Ελλάδα να κάνει ο υπουργός τη δουλειά του. Να εφαρμόζει τις μεταρρυθμίσεις.
Να λειτουργούν τα Δικαστήρια και το απόγευμα. Να τελεσιδικούν οι υποθέσεις σε λογικά χρονικά πλαίσια.
Να ανοίγουν τα σχολεία τις πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη, να υπάρχουν βιβλία στην ώρα τους, να εκπαιδεύονται οι μαθητές όσες εβδομάδες λειτουργούν τα σχολεία και στον υπόλοιπο πλανήτη.
Σε όλο τον κόσμο τα σχολεία είναι ανοικτά 38 εβδομάδες το χρόνο, κατά μέσο όρο.
Στην Ελλάδα τα σχολεία ανοίγουν 31 εβδομάδες και ο νέος Υπουργός Παιδείας, στην πρώτη απόφαση που υπέγραψε, αποφάσισε ότι δεν χρειάζεται να καταργηθεί η αργία των Τριών Ιεραρχών όπως κι αυτή του Αγίου Ιωάννου.
Ο περιοδεύων θίασος των θλιβερών κωμικών που παριστάνουν τους Υπουργούς θα πρέπει κάποια στιγμή να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν.
Σε αντίθετη περίπτωση τις ευθύνες των υπουργών θα τις αναλάβουν ξένοι διαχειριστές…
