Πως μπορεί να είναι ένα σχολείο χωρίς κάγκελα, που τα παιδιά θα φτάνουν στις 8 το πρωί, θα βγάζουν τα παπούτσια τους και θα μπαίνουν σε μία τάξη με διαδραστικό πίνακα;
Φανταστείτε τα παιδιά να έχουν ελεύθερα απογεύματα επειδή το σχολείο θα κάλυπτε τις εκπαιδευτικές ανάγκες και δεν θα φόρτωνε το παιδί με εργασίες. Σκεφτείτε επίσης το σχολείο της γειτονιάς να μη του λείπει τίποτα και να μοιάζει με το καλύτερο ιδιωτικό σχολείο της χώρας.
Έτσι είναι τα σχολεία στη Φινλανδία.
Στη Φινλανδία η υποχρεωτική εκπαίδευση διαρκεί 9 χρόνια και τα παιδιά πηγαίνουν σχολείο για πρώτη φορά στα 7 γιατί τότε θεωρούνται ώριμα να ξεκινήσουν, ενώ στην Ελλάδα τα παιδιά ξεκινούν να πηγαίνουν στην πρώτη τάξη του δημοτικού στα 6. Στη συνέχεια ακολουθεί η δευτεροβάθμια εκπαίδευση, που δεν έχει καμία σχέση με την ελληνική, δηλαδή τα παιδιά προχωρούν στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση σε ηλικία 16 έως τα 18 ενώ αργότερα δίνουν εξετάσεις για την εισαγωγή στα πανεπιστήμια και τα πολυτεχνεία. Η Φινλανδία είναι γνωστή για το άριστο εκπαιδευτικό σύστημα.Ένα από τα χαρακτηριστικά, που κάνει υπερήφανους τους Φινλανδούς, είναι ότι δεν υπάρχουν ποιοτικές αποκλίσεις μεταξύ των σχολείων. Το σχολείο της γειτονιάς είναι εξίσου καλό με το πιο ακριβό ιδιωτικό, ωστόσο στη Φινλανδία δεν υπάρχουν πολλά ιδιωτικά.
Όταν οι Φινλανδοί έρχονται σε επαφή με το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί λειτουργεί έτσι.
Όσο για τις αμοιβές των εκπαιδευτικών;
Οι εκπαιδευτικοί στην Φινλανδία παίρνουν περίπου 3.000 ευρώ τον μήνα, ο οποίος θεωρείται μέσος μισθός, ενώ υποχρεούνται να κάνουν μόνο τα μαθήματά τους, δηλαδή περίπου 4 ώρες την ημέρα, και ακόμη τρεις ώρες εργασία στο σχολείο την εβδομάδα. Ο εκπαιδευτικός στην Φινλανδία είναι ένα επάγγελμα μεγάλης αναγνώρισης και εκτίμησης.
Τα τελευταία χρόνια οι ειδικοί παρατήρησαν ότι οι επιδόσεις των αγοριών πέφτουν σε σχέση με αυτές των κοριτσιών. Έτσι προχώρησαν σε αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών ώστε αυτό να γίνει πιο ελκυστικό για τα αγόρια. Έβαλαν περισσότερες ώρες γυμναστική και μαθήματα στη φύση.
Για τους Φινλανδούς, όπως για πολλές χώρες του εξωτερικού, το φροντιστήριο είναι μια άγνωστη λέξη. Το φροντιστήριο στην Ελλάδα είναι συχνό φαινόμενο, αφού στη σημερινή εποχή είναι σίγουρο πως το παιδί χρειάζεται ακόμη και από την Α΄ δημοτικού να γραφτεί σε ξενόγλωσσο φροντιστήριο. Οι Φινλανδοί θεωρούν ότι το σχολείο θα έπρεπε να εγγυάται και με το παραπάνω όλες τις δραστηριότητες.
Στη Φινλανδία τα σχολεία είναι ολοήμερα, τα παιδιά τρώνε πάντα μεσημεριανό εκεί, αντίθετα στην Ελλάδα το ολοήμερο θεωρείται ως «πάρκινγκ παιδιών». Στην αρχή έγιναν προσπάθειες να καθιερωθεί όμως στο τέλος έφτασε να υπολειτουργεί, αναγκάζοντας πολλούς εργαζόμενους γονείς να παίρνουν τα παιδιά από τα δημόσια σχολεία και να τα παίρνουν στα ιδιωτικά.
Τα παιδιά που φτάνουν από μία ξένη χώρα στη Φινλανδία μπαίνουν σε μία προπαρασκευαστική τάξη για έναν χρόνο, όπου κάνουν ειδικά μαθήματα. Στη συνέχεια εντάσσονται στα κανονικά τμήματα, γυμναστική και τέχνες και σιγά-σιγά στα υπόλοιπα μαθήματα. Κάθε μαθητής που έχει δυσκολίες και κενά μένει μετά το τέλος των μαθημάτων στο σχολείο και κάνει δωρεάν φροντιστήριο.
Τέλος, ένα ακόμα στοιχείο που χαρακτηρίζει το φινλανδικό σύστημα είναι οι τάξεις, οι οποίες δημιουργούνται με τη βούληση δασκάλων και καθηγητών. Για παράδειγμα μία τάξη μπορεί να περιλαμβάνει μαζί παιδιά νηπιαγωγείου και μαθητές Α’ και Β’ Δημοτικού, ενώ οι εκπαιδευτικοί της Φινλανδίας είναι αντίθετοι με το σύστημα της Ελλάδας, δηλαδή το να γράφουν οι μαθητές συνέχεια τεστ.
