Την ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ ανάγει σε βασικό του σύνθημα και στρατηγικό στόχο το να φύγει, αν γίνεται και σήμερα, η κυβέρνηση και το αργότερο στην προεδρική εκλογή οι ΠΑΣΟΚογενείς του κόμματος αμφισβητούν την δυνατότητα του ΣΥΡΙΖΑ να επιβάλλει τις εκλογές και ζητούν να διαμορφωθεί ένας «οδικός χάρτης» που όπως λένε στο κείμενο τους «πρέπει σαφώς να περιλάβει το ενδεχόμενο εκλογών το Φθινόπωρο του 2014 και να προσδιορίσει ενδιάμεσους στόχους και σταθμούς, το ενδεχόμενο εκλογών την Άνοιξη του 2015 και τους αντίστοιχους στόχους ή και τη μετάθεση των εκλογών στο τέλος του 2015 ή ακόμα και τον Ιούνιο του 2016» δείχνοντας πως αμφισβητούν σαφώς οτι είναι μονόδρομος το να πέσει πρόωρα η κυβέρνηση.
Υπάρχουμε για να …υπάρχουμε
Η κριτική όμως συνεχίζεται και για την μορφή που έχει ο ΣΥΡΙΖΑ με τους Παναγιώτη Κουρουμπλή, Δημήτρη Τσουκαλά, Γιάννη Μιχελογιαννάκη, Αντώνη Κοτσακά, και Κώστα Χρυσόγονο που υπογράφουν το κείμενο να σημειώνουν πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα που υπάρχει για τα κομματικά του στελέχη αφού όπως λένε: «ο προσεκτικός παρατηρητής μπορεί να διακρίνει στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ μια αντίληψη που περίπου αναγορεύει το Κόμμα σε αυτοσκοπό. Ότι δηλαδή υπάρχει για να έχουν ρόλο τα μέλη και τα στελέχη του και για να εκφράζει περιοριστικά μόνο το δικό τους ιδεολογικό στίγμα. Αυτή η αυτοαναφορικότητα είναι που περιορίζει την παρεμβατική δράση και την εξωστρέφεια».
Και «καμπανάκι» για τον «πατριωτισμό»
Επίσης σημαντική είναι η θέση των Παναγιώτη Κουρουμπλή, Δημήτρη Τσουκαλά,Γιάννη Μιχελογιαννάκη, Αντώνη Κοτσακά, και Κώστα Χρυσόγονου που υπογράφουν το κείμενο για τον πατριωτισμό αφού αναφέρουν πως «Δυστυχώς η μεταπολιτευτική Αριστερά στο μεγαλύτερο μέρος της ανέπτυξε δυσανεκτική σχέση με κάθε τι που περιέχει γεωγραφικό και εθνοτικό προσδιορισμό. Είναι αυτός ο βαθύς και εμμονικός ταξισμός που οδήγησε στη συρρίκνωση της παραδοσιακής αριστεράς μετά το 1974 και επέτρεψε στον Ανδρ. Παπανδρέου να ενσωματώσει με επιτυχία την πατριωτική παράδοση της αριστεράς και του ΕΑΜ. Η συλλογική συνείδηση του χώρου έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και ως αποτέλεσμα της ιστορικής της διαδρομής. Η συνείδηση αυτή βρίσκεται σε αναντιστοιχία με τις ανάγκες της πολιτικής συγκυρίας. Η μετεξέλιξή της απαιτεί χρόνο. Χρόνος όμως δεν υπάρχει και είναι ευθύνη της ηγετικής ομάδας να αναλάβει τις αναγκαίες πρωτοβουλίες. Ως αξιωματική αντιπολίτευση και μελλοντική κυβέρνηση πρέπει να αντιληφθούμε ότι ο πατριωτισμός αποτελεί στοιχείο ταυτότητας για κάθε άνθρωπο. Ειδικά για τις μεγαλύτερες ηλικίες, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μικρή διεισδυτικότητα. Να συνειδητοποιήσουμε ότι η Ελλάδα δεν είναι στη Δυτική Ευρώπη αλλά στα Βαλκάνια και στην Ανατολική Μεσόγειο με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Να αντιληφθούμε ότι πίσω από την προάσπιση δικαιωμάτων και ελευθεριών που όλοι υπερασπιζόμαστε, μπορεί να καλύπτονται και άλλες επιδιώξεις που καλλιεργούνται από αλυτρωτισμούς ή επεκτατικούς εθνικισμούς της ευρύτερης περιοχής μας».
Κ.Α.
