Τα πρώτα εννιά βασικά στοιχεία του κυβερνητικού προγράμματος και τους τέσσερις βασικούς άξονες του ΣΥΡΙΖΑ, παρουσίασε κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο Ελληνο-Ιταλικό επιμελητήριο ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Αλέξης Τσίπρας.
Στην ομιλία του ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δήλώσε «εάν η Ελλάδα ήταν ο μεγάλος κίνδυνος για την ευρωζώνη το 2010, σήμερα ο μεγάλος κίνδυνος για την ευρωζώνη είναι η Ιταλία», κάνοντας ταυτόχρονα λόγο για την ανάγκη να υπάρξει «μια βιώσιμη διευθέτηση στο πρόβλημα του χρέους που, εκτός από μοχλό πίεσης για την εφαρμογή μέτρων που έχουν σαν στόχο να μετατρέψουν την ευρωπαϊκή περιφέρεια σε ζώνη φθηνής, ανασφάλιστης, ελαστικής εργασίας, αποτελεί κι έναν υπαρκτό κίνδυνο για την ίδια τη βιωσιμότητα του ευρώ».
Ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρθηκε στην ανάγκη εκλογών ξεκαθαρίζοντας ότι «εμείς δεν μπορούμε να δώσουμε συναίνεση για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας στο βαθμό που η ασκούμενη πολιτική είναι διαμετρικά αντίθετη με αυτήν που πιστεύουμε ότι θα ήταν ωφέλιμη για τον τόπο».
Οι τέσσερις άξονες του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ όπως τους παρουσίασε στην ομιλία του ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είναι: η αποκατάσταση των μεγάλων κοινωνικών πληγών που έχει επιφέρει η πολιτική της λιτότητας τα τελευταία τέσσερα και πλέον χρόνια στη χώρα , το σχέδιο για την άρση της καταστολής στην πραγματική οικονομία με την αντιμετώπιση του ζητήματος του ιδωτικού χρέους, η ανάκτηση της εργασίας και της απασχόλησηκαι οι αλλαγές στο πολιτικό σύστημα.
Μάλιστα ο Αλέξης Τσίπρας παρουσιάζοντας τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ έκανε λόγο για: Απλοποίηση αδειοδότησης και λειτουργίας επιχειρήσεων: Με ριζική, ουσιαστική απλοποίηση όλου του θεσμικού πλαισίου και των βημάτων για την αδειοδότηση επενδύσεων, καθώς και για την ίδρυση, αδειοδότηση και λειτουργία επιχειρήσεων, με τη λειτουργία στην πράξη – και όχι στα χαρτιά – «υπηρεσίας μιας στάσης» για όλες τις επιχειρήσεις, περιλαμβανομένων των μικρομεσαίων («one-stop shop») και έμφαση όχι μόνο στην απλοποίηση της ίδρυσης, αλλά και στη λειτουργία της επιχείρησης, που δυστυχώς σήμερα, όποτε συναλλάσσεται με το Δημόσιο, εμπλέκεται σε χρονοβόρες και πολλές φορές μη ουσιώδεις διαδικασίες.
Δημιουργία Κέντρων Εξυπηρέτησης Επιχειρήσεων (Κ.Ε.ΕΠ), στις 13 περιφέρειες, όχι μόνο ως φορείς ενημέρωσης, αλλά και ως φορείς ουσιαστικής διεκπεραίωσης, με κατάλληλο νομικό πλαίσιο που να διασφαλίζει τη δυνατότητα να διεκπεραιώνουν γρήγορα τις διαδικασίες, με λογοδοσία.
Δημιουργία συμβουλευτικών υπηρεσιών στις δημόσιες υπηρεσίες με αδειοδοτικό χαρακτήρα, για την διεκπεραίωση επενδύσεων, θεμάτων αδειοδότησης, κτλ.
Θεσμοθέτηση απλού και σταθερού φορολογικού συστήματος και ταυτόχρονα σε ουσιαστικό φορολογικό έλεγχο των μεγάλων επιχειρήσεων με αποτελεσματικό έλεγχο των ενδοομιλικών συναλλαγών. Διοχέτευση πόρων στην πραγματική οικονομία. Ίδρυση Δημόσιας αναπτυξιακής τράπεζας.
Δημιουργία Τράπεζας Ειδικού σκοπού για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τους αγρότες. Δημιουργία δημόσιου ενδιάμεσου οργανισμού για τη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους προς τις τράπεζες. Ρυθμίσεις για ενίσχυση ανταγωνισμού, καταπολέμηση καρτέλ και μείωση των τιμών. Θεσμική και λειτουργική αναβάθμιση της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Υιοθέτηση νομοθεσίας για την αναγραφή καθαρών τιμών στα τιμολόγια πώλησης και περιορισμός της έκδοσης πιστωτικών σημειωμάτων και τιμολογίων παροχής υπηρεσιών. Αναμόρφωση πτωχευτικού πλαισίου επιχειρήσεων και επιτάχυνση της απονομής δικαιοσύνης.
Πηγή φωτογραφίας: Eurokinissi
