Η Ευρώπη βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή και αυτό γιατί οι αρχηγοί δύο κυβερνήσεων καταδεικνύουν με επιθετικό τρόπο τη δύναμή τους. Η γερμανική εφημερίδα Bild συγκρίνει τον πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν με τον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και τους ρίχνει ευθύνες για την τεταμένη κατάσταση που πρέπει να διαχειριστεί η Ευρώπη.
Ο Πούτιν βομβαρδίζει αδιακρίτως στην Ουκρανία, ενώ ο Τσίπρας καταγγέλλει τις συμβάσεις που έχει υπογράψει η χώρα του με τις υπόλοιπες χώρες του ευρώ. Ο ένας απειλεί με πόλεμο και ο άλλος με οικονομική κρίση. Ποιος είναι ο πιο επικίνδυνος για τη Γερμανία;
Ο πόλεμος του Πούτιν
Ο Πούτιν θέλει να ελέγξει την Ανατολική Ουκρανία και διστάζει να το κάνει με τη δύναμη των όπλων, προκειμένου να συνδέσει την Ρωσία με την Κριμαία και την Υπερδνειστερία. Ο Ρώσος έχει υπό τις διαταγές του ένα εκατομμύριο στρατιώτες και δέκα χιλιάδες πυρηνικές κεφαλές. Οι προμήθειες του πετρελαίου και του φυσικού αερίου της Ρωσίας αναγκάζει πολλές χώρες να εξαρτώνται από αυτήν. Ασκεί μια κυνική πολιτική εξουσία και είναι σίγουρο πως θα εντυπωσιάσει με μια στρατιωτική κλιμάκωση της βίας. Η κρίση στην Ουκρανία μπορεί να οδηγήσει σε μια γενικότερη σύρραξη. Όλες αυτές οι εξελίξεις θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ένα πολύ κακό σενάριο: οι αυτονομιστές σπάνε οριστικά την κατάπαυση του πυρός, ο ουκρανικός στρατός αντεπιτίθεται με την υποστήριξη των ΗΠΑ, και αυτό θα δώσει στον Πούτιν το πρόσχημα για να εισβάλει ανοιχτά στην Ουκρανία, ενώ οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να ζητήσουν από το ΝΑΤΟ να παρέμβει στη σύγκρουση.
Οι απαιτήσεις του Τσίπρα
Ο Τσίπρας ζήτησε στην αρχή τη διαγραφή χρέους και αφού είδε ότι αυτό είναι αδύνατο, τότε ζήτησε ένα νέο πρόγραμμα. Ταυτόχρονα θέλει να διαλύσει τα μέτρα λιτότητας της προηγούμενης κυβέρνησης αντικαθιστώντας τα με φιλολαϊκά. Ακόμα ζητάει και τις πολεμικές αποζημιώσεις από τη Γερμανία. Το χειρότερο σενάριο που δεν είναι απίθανο να συμβεί προβλέπει πως: η Ελλάδα βγαίνει από το ευρώ, οδεύει προς τη δραχμή και οι πιστώτριες χώρες χάνουν τα χρήματά που της έχουν δώσει μέχρι τώρα μέσω των πακέτων διάσωσης. Παράλληλα μια πιθανή επίθεση των κερδοσκόπων μπορεί να οδηγήσει και άλλες «αμαρτωλές» χώρες (όπως η Πορτογαλία) στο όριο και έτσι ολόκληρη η δομή της Ευρωζώνης να τεθεί σε κίνδυνο.
